przejdź do głównej zawartości
Główne punkty kontroli żywienia kur niosek

Główne punkty kontroli żywienia kur niosek

Hodowla kur niosek wymaga większej ilości energii odżywczej. W okresie wypasu rolnicy muszą zapewnić wystarczającą ilość pokarmu dla kur niosek, aby zapewnić dzienne zużycie energii przez kury nioski.

Badania pokazują, że przyjęcie regulacji żywieniowej w celu zmniejszenia agresywnego zachowania kur zwiększy dobową produkcję jaj i wskaźnik przeżycia kur o co najmniej 10%. Zgodnie z ostrożnymi obliczeniami aktualnych cen rynkowych, środki kontroli żywieniowej mogą zwiększyć zysk kur niosek o co najmniej 20%; dlatego też środki kontroli żywieniowej powinny być brane pod uwagę przy formułowaniu strategii zarządzania dla kur niosek wypasowych.

1. Czy energia jest wykorzystywana do produkcji czy stresu?

Kurczaki o słabym poziomie dobrostanu zużywają więcej energii, aby reagować na czynniki stresowe, zmniejszając w ten sposób energię, która ostatecznie zostaje przekształcona w wydajność produkcji. Ze względu na dużą aktywność kurcząt wypasowych (Lomu i in., 2004), kurczęta mają większe zapotrzebowanie na energię dietetyczną, co wymaga zaspokojenia tych czynności poprzez dostarczanie kurcząt większej energii dietetycznej lub zużywanie części energii do produkcji.

Po drugie, dostosuj surowe białko w diecie, aby zmniejszyć zachowanie dziobania piór

Spożycie jaj wypasanych kurcząt w Europie stopniowo wzrasta, a wypasane brojlery i ekologiczne brojlery również są bardzo zbywalne. Europejski wymóg wypasu kurcząt polega na pozostawieniu kurcząt z dostępem do roślinności na wolnym powietrzu. Rodzi to problem żywieniowy, a podaż dietetyczna musi odpowiadać potrzebom żywieniowym. Z drugiej strony, wypas drobiu na świeżym powietrzu jest nękany przez wiele czynników, takich jak ilość i jakość składników odżywczych spożywanych z pastwisk. Składniki odżywcze, które pastwiska mogą dostarczyć kurom, są bardzo ograniczone, tylko niektóre celulozy i witaminy. Kurczaki mogą uzyskać trochę białka, jedząc owady, ale jeśli białko zwierzęce nie jest dodawane do diety, trudno jest określić, czy kurczak uzyskał wystarczającą ilość wysokiej jakości białka.

Wpływ białka pokarmowego na zachowanie dziobania piór może wynikać z niedostatecznej podaży białka lub określonych aminokwasów lub w zależności od rodzaju podawanego białka. Karmienie diet niskobiałkowych i nadmiaru białka roślinnego może skutkować niewystarczającym spożyciem białka lub niską dostawą białka. Pokrewne zachowania dziobania mają dużą częstość występowania w wypasie kur niosek. Niedobór białka jest ściśle związany z zachowaniem dziobania piór (Ambrosserl i Petersen, 1997). Spożycie białka jest niższe niż wymagane u kurcząt niż w przypadku diet wysokobiałkowych. Wskaźnik śmiertelności piór dziobowych jest wysoki. Ponadto pióra z kurczaka z niewystarczającym spożyciem aminokwasów w diecie nie rozwijają się dobrze i są podatne na dziobanie piór. W rzeczywistości kurczęta z niezadowalającymi piórami dziobowymi dostarczającymi aminokwasy, a wynikająca z tego śmiertelność jest wyższa (vanKrimpen i in., 2005).

Chociaż doświadczenie hodowlane pokazuje, że spożywanie zbyt dużej ilości białka roślinnego zwiększy częstość występowania dziobania, nie ma danych eksperymentalnych na ich poparcie. Badanie przeprowadzone przez Richtera i Hartraga (2003) wykazało, że kurczęta karmione wyłącznie białkiem roślinnym mają wyższy wskaźnik śmiertelności niż te karmione białkiem zwierzęcym. McKeegarn et al. (2001) zaobserwował, że kury zapasowe karmione białkiem roślinnym miały większą częstość występowania dziobania piór niż kury karmione mączką rybną. Oczywiście podczas karmienia kur różnymi poziomami lub rodzajami białka istnieje wiele czynników, które powodują niespójne zachowanie dziobania piór i reakcje produkcyjne, w tym rasy kurczaków, rodzaje diety i warunki badań. Jednak powyższe badania dostarczają solidnych dowodów na to, że podaż białka w diecie wpływa na zachowanie dziobania piór.

3. Wpływ błonnika pokarmowego na zachowanie dziobania kurczaka

Badania Esnail (1997) pokazują, że istnieje bezpośredni związek między zawartością błonnika pokarmowego a częstością występowania dziobania piór i związaną z tym śmiertelnością. Częstość występowania dziobania piór zmniejsza się wraz ze wzrostem poziomu błonnika pokarmowego. Włókna nierozpuszczalne wydają się odgrywać szczególnie ważną rolę w pośredniej zmianie zachowania kurcząt. Włókna nierozpuszczalne są rozcieńczalnikami odżywczymi. Nie mają wpływu na odżywianie kurcząt, ale odgrywają szybką rolę w wypełnianiu jelit kurcząt. Dlatego, gdy kury jedzą dietę bogatą w błonnik nierozpuszczalny, spędzają dłuższy czas na karmieniu, zmniejszając w ten sposób problem dziobania piór: Huber-Eicher i wechsler (1998) uważają, że kury wydają pieniądze na żerowanie zajmuje dużo czasu. Zachowanie dziobania innych kurcząt zostanie zmniejszone. Hartinl et al. (2002) uważał, że dietetyczne włókno nieżgrzebowe zmniejszają zachowanie dziobania i dziobania kur niosek, co wskazuje, że włókno nieżgrzebowe jest ważnym środkiem regulacji diety w celu rozwiązania zachowania dziobania piór. Harci et al. (2003) potwierdziło, że żywienie kur niosek diet wysokobłonnikowych zmniejszało częstość występowania „off-slot”” i zwiększona aktywność żywieniowa.

Chociaż może nie być prostej odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób błonnik pokarmowy wpływa na zachowanie, ze względu na potrzebę zbilansowanego odżywiania, wysoki poziom błonnika w diecie zmusi kurczaki do spędzania więcej czasu na jedzeniu, aby spełnić wymagania energetyczne. Badania wykazały, że kury nioski spożywają dietę zawierającą wysoki poziom błonnika, zmniejsza się śmiertelność związana z dziobaniem piór. Jest możliwe, aby zapewnić kurcząt wystarczającą ilość białka i wysoki poziom błonnika, ponieważ zwierzęta będą jeść, dopóki nie zaspokoją ich potrzeby. Jednak zapotrzebowanie na błonnik musi być również zrównoważone z innymi składnikami odżywczymi.

Po czwarte, sformułowanie planu żywieniowego może poprawić rentowność

Jak wspomniano wcześniej, niski poziom dobrostanu zwiększa energię metaboliczną zwierząt, a tym samym przenosi energię z produkcji na stres. Na przykład, badanie G1atz (2001) wykazało, że kury o słabych wynikach piór (jeden z wyników agresywnego zachowania dzioba) spożywałyby o 16% więcej paszy i zmniejszały produkcję jaj. Poprzez serię badań, Harcini i wsp. (2003) wyjaśnił, w jaki sposób błonnik pokarmowy wpływa na wydajność produkcyjną kur niosek. Figura 3 pokazuje, że diety kur niosek o wysokiej zawartości błonnika mają zmniejszoną śmiertelność, zwiększony wskaźnik przeżycia i zwiększoną dzienną produkcję jaj. Oczywiście wzrost przeżywalności (zmniejszenie śmiertelności) i wzrost dziennej produkcji jaj wskazują na rentowność Wzrost poziomu.

Obserwując wpływ zachowań hodowlanych kur niosek na wydajność produkcji, przewiduje się cztery scenariusze (zob. tabela 1). Krótko mówiąc, dziobanie piór i związane z tym zachowania dziobania będą miały wpływ na rentowność gospodarstw hodowlanych kur niosek. Weź gospodarstwo z 300 kurami nioskami wypasanymi jako przykład, koszt i korzyści są obliczane zgodnie z ceną rynkową. Scenariusz 1 to gospodarstwo o wysokim poziomie dobrobytu. Zakłada się, że gospodarstwo nie ma problemu dziobania piór i nie musi być kontrolowane za pomocą środków kontroli dietetycznej. Rentowność gospodarstwa jest dobra. W scenariuszu 2 dziobanie piór spowodowało pogorszenie się niektórych piór kur, a dziobanie piór stało się poważnym problemem. Jednak pomimo wzrostu kosztów pasz, produkcja jaj nie uległa zmianie. Jednakże w scenariuszu 2 marża zysku zmniejszyła się o 18 % tylko ze względu na wzrost kosztów paszy.

Jeśli, jak opisano w scenariuszu 3, dziobanie piór zwiększa koszty paszy i śmiertelność, w połączeniu ze słabym postępem sprzedaży na rynku produktów jajecznych, nawet jeśli zakłada się, że koszty pracy są zmniejszone z powodu zmniejszenia liczby kurcząt, zysk w tym przypadku będzie wyższy niż pierwszy. Sytuacja spadła o 57%. Scenariusz 4 wykorzystuje strategię żywieniową, aby skutecznie zmniejszyć zużycie paszy o 5% (w porównaniu ze scenariuszem 1) i zwiększyć produkcję jaj o 2%, zwiększając tym samym zysk o 20% w porównaniu ze scenariuszem 1.

Powyższe dane księgowe pokazują, że strategie żywieniowe mogą zwiększyć zysk hodowlany kur niosek wypasanych. Wzrost zysku wynika ze spadku spożycia pasz, który odgrywa ważną rolę w całkowitych kosztach produkcji. Jak pokazano na rysunku 1, gdy jakikolwiek czynnik wpływa na dobrostan stada, wymagania żywieniowe kur zwiększą się. Wzrost ten zostanie osiągnięty poprzez zwiększenie spożycia składników odżywczych lub zmniejszenie produkcji jaj. W każdym scenariuszu koszty produkcji wzrosną i spowodują spadek zysków. W związku z tym obniżenie kosztów produkcji może zwiększyć rentowność wypasu drobiu.

V. Poprawa dobrostanu zwierząt oznacza zwiększenie rentowności

Kury nioski mają wiele powodów dziobania i istnieje więcej niż jedno rozwiązanie. Nie ulega jednak wątpliwości, że czynniki żywieniowe mogą być wykorzystane jako sposób rozwiązania problemu, a dostosowanie poziomu białka i celulozy w diecie może rozwiązać problem dziobania piór. Dobrostan zwierząt obejmuje zarówno aspekty fizyczne, jak i psychiczne. Zbilansowana dieta i wystarczająca ilość wody mogą chronić zwierzęta przed głodem i pragnieniem. Ponadto prawidłowe odżywianie jest bardzo ważne dla idealnej wydajności produkcji i utrzymania wagi. Rozsądne odżywianie może poprawić odporność i zmniejszyć ryzyko infekcji.

Programy zrównoważonego odżywiania muszą również uwzględniać korzyści społeczne, takie jak dostarczanie ludziom bezpiecznej i pożywnej żywności, a produkcja zwierzęca nie ma wpływu na środowisko. Ponadto konieczne jest sformułowanie wysoce odpowiednich metod w harmonii ze środowiskiem, aby skutecznie promować i zachęcać do innowacji. Według sprawozdania FAo niektóre przykłady pokazują, że wzrost poziomu dobrobytu zmniejszy zyski, ale z drugiej strony niektóre środki regulacyjne mogą zwiększyć zyski, a te powinny być traktowane priorytetowo. Aby lepiej poprawić dobrostan zwierząt dzięki środkom żywieniowym, konieczna jest współpraca z rządami i odpowiednimi organizacjami, grupami zawodowymi, naukowcami, technikami i przemysłami, aby pomóc rolnikom w opracowaniu lepszych programów żywieniowych.

Do góry
Napisz do nas