چرا گاهی مرغ‌ها آب کمتری می‌نوشند؟
آب یکی از مواد مغذی مورد نیاز مرغ ها برای حفظ سلامت و تولید بالا است. تجربه ثابت کرده است که کمبود آب برای مرغ‌ها کوتاه‌تر از کمبود تغذیه برای زنده ماندن آنهاست. مصرف آب مرغ‌ها معمولاً 1٫25 تا 2٫5 برابر بیشتر از میزان تغذیه است. هنگامی که دمای محیط، ترکیب تغذیه، وضعیت خود مرغ و کیفیت آب تغییر کند، میزان مصرف آب مرغ تحت تأثیر قرار می‌گیرد. در این مجموعه کوتاه به طور خلاصه شش عاملی که بر مصرف آب مرغ‌ها تأثیر می‌گذارند معرفی می‌شوند.
1. افزایش دمای محیط مصرف آب مرغ را افزایش خواهد داد.
وقتی دمای محیط کمتر از 0 درجه سانتیگراد باشد، آب آشامیدنی مرغ کاهش می یابد؛ زمانی که حرارت هوا بین 0 تا 20 درجه‌است، مقدار زیادی تغییر نمی‌کند. هنگامی‌که گرمای هوای اطراف بالای بیست درجه است، میزان مصرف آب جوجه شروع به افزایش می‌نماید. زمانیکه گرما در حدود 35 درجه می‌باشد، حجم استفاده‌شده برای نوشیدنی یک و نیم برابر ظرفیت معمول آن (در 20 درجه) خواهد بود. با این حال، نشانه‌هایی وجود دارد که تغییر ناگهانی در دمای محیط و تغییرات مصرف آب مرغ فقط موقتی هستند و پس از آنکه مرغ خود را به شرایط عادی تطبیق دهد دوباره به حالت طبیعی برمی‌گردند.
2. تغییرات در ترکیب رژیم غذایی تأثیر قابل توجهی بر آب آشامیدنی مرغ دارد.
به طور کلی، افزایش چربی، پروتئین، نمک و پتاسیم در رژیم غذایی مصرف آب مرغ‌ها را افزایش می‌دهد؛ در مقایسه با سایر مواد خام پروتئینی، مرغ‌هایی که از آرد سویا و گوشت و استخوان تغذیه شده‌اند مصرف آبشان به‌طور قابل ملاحظه‌ای افزایش یافته‌است. علاوه بر این، برخی از گوشت ماهی با میزان بالای کلسیم نیز ممکن است باعث افزایش درجات مختلف آب آشامیدنی برای مرغ‌ها به دلیل سن، نوع و فصل پردازش ماهی مورد استفاده شود.
3. مصرف آب مرغ‌ها با بالا رفتن سن آنها افزایش می‌یابد.
مصرف آب در مرغ‌های تخم‌گذار ناگهان با رسیدن به بلوغ جنسی افزایش می‌یابد، اما پس از گذشت دوره اوج تولید تخم‌مرغ، افزایش سن آنها دیگر تأثیر مستقیمی بر مصرف آب نخواهد داشت.
در طول دوره تخم‌گذاری، هر چه نرخ تولید تخم‌مرغ مرغ بالاتر باشد مصرف آب بیشتر است. به‌طور کلی اعتقاد بر این است که برای هر 10 درصد افزایش در نرخ تولید تخم‌مرغ مرغ‌ها، میزان آب آشامیدنی 12 میلی‌لیتر افزایش می‌یابد. به عنوان مثال، هنگامی که نرخ تولید تخم‌مرغ 50٪ است، مصرف روزانه آب هر مرغ تخم‌گذار 170 میلی لیتر است. هنگامی که نرخ تولید تخم‌مرغ به 80٪ برسد، مصرف روزانه آب به 206 میلی لیتر افزایش می‌یابد.
4. آب آشامیدنی حاوی ترکیبات خاصی است.
آب آشامیدنی که حاوی ترکیبات خاصی مانند سدیم کلرید یا سولفات سدیم است، میزان مصرف آب مرغ‌ها را افزایش خواهد داد اما وقتی آب آشاميدني حاوی منیزیم سولفات یا روی سولفات باشد، مقدار مصرف آب از دست می‌رود.
5. وقتی دمای آب بالا می‌رود، میزان آب آشامیدنی مرغ‌ها رو به کاهش است.
میزان آب مصرفی توسط مرغ‌ها تأثیر مهمی بر ترکیب مدفوع آنها دارد. افزایش مصرف آب توسط مرغ‌ها باعث افزایش میزان آب موجود در مدفوع آنها می‌شود، به طوری که فضولات آنها مرطوب است و این امر منجر به رشد مرغ نمی‌شود و تخم‌های آنان نیز به راحتی لکه می‌گیرد. هنگامی که مصرف آب مرغ از 2٫5 برابر میزان تغذیه اش تجاوز کند، کود مرغی نرم و نازک خواهد شد که این امر به طور جدی بر رشد و تولید تخم‌مرغ مرغ تأثیر می‌گذارد. در تابستان، دمای هوا بالاست و آب آشامیدنی مرغ‌ها افزایش می‌یابد. همچنین مدفوع مرغ‌های قفس‌دار اغلب بسیار رقیق است. نوشیدن آب سه بار در صبح، ظهر و شب در یک سالن مرغداری کاملاً بسته شده به مرغ‌ها اجازه می‌دهد تا برای سه ساعت و نیم در روز آب بنوشند که این امر به‌طور قابل توجهی پدیده مدفوع کردن و دفع مرغ را بهبود می‌بخشد و کار با کود مرغی را آسان می‌کند.
محدود کردن آب آشامیدنی به میزان 28 درصد کمتر از آب آشاميدني آزاد بر تولید تخم‌مرغ مرغ‌های تخم‌گذار تاثیر نمی گذارد؛ هنگامی که کاهش در آب شرب نسبت به آب آشامى آزاد بیش از 50٪ باشد، نرخ تولید تخم‌مرغ مرغ ها 15٫6٪ و وزن تخم مرغ 2 گرم کاهش می یابد ، وزن نیز به طور قابل ملاحظه ای کاهش یافته است.
6. محدود کردن آب آشامیدنی برای پرورش دهندگان مرغ گوشتی ممکن است به هدف کنترل وزن دست یابد.
در مقایسه با روش تغذیه محدود، روش نوشیدن محدود ساده و آسان است، محتوای آب تخم مرغ نیز پایین است و جوجه ها عجیب بودن خوردن پوشک و نیش پرها را ندارند و کل مرغ نسبتاً پایدار است.
