تغذیه مرغ جنگلی و تدابیری برای مدیریت آن

هشت راهکار برای تغذیه و مدیریت مرغ‌های جنگلی:

چگالی 1

لازم است که تراکم مناسب انبارها بر اساس مساحت و توپوگرافی زمین‌های جنگلی تعیین شود. اندازه مناسب یک منطقه ذخیره‌سازی 500 تا 800 هکتار است و مساحتی بین 3 تا 5 هکتاری را پوشش می‌دهد. یک منطقه ذخیره‌سازی تمام ورودی و تمامی خروجی را برای جلوگیری از مخلوط شدن دسته‌های مختلف مرغ‌ها اجرا می‌کند. برای تسهیل در مدیریت و پیشگیری از اپیدمی ها، پرورش حیوانات به منظور جلوگیری از عفونت متقابل. هر اجتماع با تورهای پلاستیکی احاطه شده است، و هر جامعه باید حوضچه های مرغداری بسازند که می توانند برای سایه، باران و تغذیه مکمل استفاده شوند.

2 جوجه نابینا

موفقیت یا شکست در تخم‌گذاری کلید است و جوجه‌های با کیفیت بالا پایه آن هستند. جوجه‌ها باید از یک پرورشگاه بزرگ به دنیا بیایند و با واکسن مارک که میزان محافظت بالایی دارد، در 24 ساعت اول پس از بیرون آمدن از تخم واکسینه شوند. توجه به مدیریت تغذیه در طول دوره جوجه کشی: انتخاب با کیفیت بالا کامل قیمت مخلوط غذا و آب آشامیدنی تمیز برای برآورده کردن نیازهای رشد جوجه‌ها. دمای مناسب، رطوبت، تهویه، نور و تراکم مناسب پرورش را در خانه نگه دارید.

3- کنترل بیماری ها.

نکته کلیدی پرورش مرغ اکولوژیکی در جنگل کاهش استفاده از داروهای شیمیایی و بهره گیری کامل از شرایط طبیعی مانند نور خورشید، اکسیژن، علف های هرز، خاک رس حاوی باکتری های سودمند و مواد مغذی طبیعی و عناصر ریز در خاک است. این زمین بازی آزاد سیستم ایمنی مرغ‌ها را تقویت می‌کند، جوجه‌های سالم با طعم طبیعی پرورش می‌یابد و محصولات گوشتی و تخمی با کیفیت بالا تولید می‌کند. با تحلیل جامع نیازهای پیشگیری و درمان اپیدمی، استفاده از واکسن‌ها به وسیله اصلی برای برآورده کردن الزامات دوجانبه ایمنی غذایی و بیولوژیکی تبدیل شده است.

واکسیناسیون بیشتر در مرحله تخم‌گذاری متمرکز است. در این مرحله، پیشگیری از اپیدمی باید با رعایت دقیق یک زمان‌بندی مشخص برای جلوگیری از شیوع انجام شود تا ایمنی و مقاومت بدن بهبود یابد. عمدتاً در پیشگیری از اپیدمی ها مانند بیماری نیوکاسل، برونشیت عفونی، بورسای بورسا، آبله مرغ و آنفلوآنزای پرندگان کار خوبی انجام دهید. دومین مورد پیشگیری از کوکسیدیوز است. شما می‌توانید از یک تغذیه مرکب با قیمت تمام‌شده و داروهای ضد کوکسیسیوز استفاده کنید.

4 چرای حیوانات علف‌خوار

هنگامی که تخم‌گذاری به 40 تا 45 روز می‌رسد، می‌توانید انتخاب کنید که در هوای آفتابی و کم باد و با دمای مناسب بچارد. و سه روز قبل و بعد از چریدن، مقدار کافی الکترولیت چندبعدی را به تغذیه و آب آشامیدنی اضافه کنید تا توانایی ضد استرس مرغ‌های چرایی افزایش یابد. زمان چریدن باید به تدریج و با در نظر گرفتن سن و شرایط آب‌وهوایی افزایش یابد، تا سرانجام مرغ‌ها بتوانند خود را با محیط چراگاه سازگار کنند. در این مرحله، مرغ‌ها به صورت تدریجی با افزایش سن خود را بزرگتر می‌کنند.

5- تغذیه مکمل معقول و متناسب.

برای دو هفته اول مرحله تخم‌گذاری 5-6 بار در روز، و سپس به یک مرتبه هفتگی کاهش دهید تا 3بار در روز و تغذیه اضافی را بعد از پرورش صبح و شام هرروز انجام دهید. مقدار تغذیه اضافی را می توان با توجه به سن های مختلف مرغ ها و فصول مختلف تنظیم کرد تا نیازهای غذایی طبیعی مرغها تأمین شود.

6- ضدعفونی منظم به صورت مرتب

سالن مرغداری یک بار در هفته ضدعفونی می‌شود، ظروف به‌طور مکرر شسته می‌شوند و محل جوراب‌کشی همواره باز و بسته است. چرخش به این معنی است که یک گروه از مرغ‌ها در یک مکان تغییر می‌کنند و سالی یک بار پرورش می‌یابند.

7- جلوگیری از بریدن درختان.

مرغ‌های آزاد به همان اندازه تهاجمی هستند. به منظور جلوگیری از نیش پر و نیش مقعد، پودر الکترولیت چند بعدی و گچ باید به‌طور منظم به تغذیه اضافه شود و برای مرغ‌های بسیار تهاجمی عینک ایمنی استفاده شود.

8- تغذیه با داروهای میکروبیولوژیک، ویتامین‌ها و گیاهان دارویی چینی.

یک ترکیب میکروبیولوژیکی که حاوی باکتری‌های مفید مانند مخمر، باسیلوس سوبتیلیس و بیفیدوباکتریوم است قادر به حفظ سلامت روده‌های مرغ‌ها، ترویج تجزیه مواد غذایی و تولید اجزای فعال تغذیه‌ای برای سلامت انسان در فرایند هضم و دگرگشت می‌باشد. ویتامین‌های A، D3، B12، E و غیره نه تنها برای سلامت مرغ‌ها خوب هستند بلکه برای بدن انسان نیز ضروری‌اند. داروهای گیاهی چینی مانند هوت‌هول، شنکو، مالت و آسترگالوس وظایف تغذیه میانه و تغذیه‌کننده چی را دارند، عملکرد گوارشی را تنظیم می‌کنند و به توسعه اندام‌های ایمنی کمک می‌کنند. این سه نوع از افزودنی‌ها همگی نیازهای امنیت غذایی را برآورده می‌کنند و اثرات قابل توجهی در کاهش استرس و تقویت سیستم ایمنی بدن هنگام تغییر آب و هوا دارند.