فناوری پرورش مرغ علمی در مقیاس بزرگ

1. انتخاب محل برگزاری:

برای ساخت یک مزرعه مرغ، ابتدا باید به موضوع انتخاب محل توجه کنیم. انتخاب محل باید بر اساس مقیاس و ماهیت مزرعه مرغ (پرورش مرغ‌های گوشتی تجاری، پرورش یا تولیدکنندگانXQ44) باشد. اینکه انتخاب محل مناسب است یا خیر به بهداشت و پیشگیری از اپیدمی ها، رشد مرغ و کارایی پرورش دهندگان بستگی دارد. موفقیت یا شکست در پرورش مرغ با مزایای آن مرتبط است.

انتخاب محل باید فاکتورهای جامعی را در نظر بگیرد، مانند مساحت، توپوگرافی، خاک، جهت‌گیری، ترافیک، منبع آب، تأمین انرژی، شرایط پیشگیری از اپیدمی‌ها، بلایای طبیعی و محیط اقتصادی و غیره.

(1) منجر به پیشگیری از اپیدمی می‌شود.

(2) محل کاشت باید در مکانی بلند، خشک و با آبیاری خوب باشد.

(3) در محل برگزاری باید سایه وجود داشته باشد.

(4) محل باید دارای منابع آب و برق باشد.

(5) منطقه محل برگزاری باید دایره‌ای شکل باشد.

2. ساخت و ساز و تجهیزات سالن مرغداری

(1) برای جلوگیری از آسیب رساندن به مرغ، روباه، سگ و دیگر حیوانات، لازم است که حیاط‌های مخصوص جوجه کشی ساخته شود. ساخت قفسه های ثابت مرغداری برای پرورش مرغهای آزاد اکولوژیکی:

طرح مزرعه مرغ باید در ابتدا حفاظت از محیط زیست محل کار و زندگی مردم را مد نظر قرار دهد، تا از آلودگی غبار تغذیه، بوی مدفوع و سایر زباله ها تا جایی که ممکن است جلوگیری شود. دوم، لازم است که به پیشگیری از اپیدمی و بهداشت مرغ‌های تولیدی توجه شود و سعی در حذف احتمال منابع آلودگی برای محیط مرغهای تولید شده صورت گیرد. محیط پیشگیری از اپیدمی گله‌های مرغ باید توجه ویژه‌ای به مزارع کامل مرغ داشته باشد. گله‌های مرغ نیز باید به اجتماعاتی با امکانات جداسازی مشخص تقسیم شوند، و اثرات تهویه خوب باید حفظ شود.

1. مزرعه مرغداری را می‌توان به 5 بخش تقسیم کرد، که عبارتند از: قسمت مسکونی کارکنان، بخش مدیریت اداری، بخش تولید کمکی، بخش پرورش مرغ (بخش تولید)، بخش مراقبت از مرغ بیمار و فاضلاب مدفوع.

2. تقسیم‌بندی مزرعه‌های مرغ باید با شرایط محلی سازگار باشد، بر اساس شرایط طبیعی - توپوگرافی، جاده ترافیک و غیره تنظیم شود و طبق ارتفاع زمین و جهت باد حاکم برنامه‌ریزی شود تا پیشگیری از اپیدمی در مزارع مرغ را تسهیل کند.

3. منطقه تولید و محل سکونت باید به طور کامل از هم جدا شوند، و مخازن ذخیره تغذیه و خانه‌های تخم‌گذاری باید در بالاترین نقطه مزرعه مرغداری ساخته شود. اتاق کالبدشکافی مرغ‌های بیمار، آتش‌سوزی و سوختن مرغ‌ها و محل دفع کود باید در پایین مزرعه قرار بگیرد و با وسایل نقلیه ویژه و جاده‌های اختصاصی به بیرون از نردبان منتقل شود و در مکان پردازش (زمین) تخمیر گردد.

4. استخر ضدعفونی کننده جعبه تخم مرغ و سینی تغذیه باید در یک خط موازی با دیوار منطقه تولید ساخته شود. وسایل نقلیه جعبه تخم مرغ بازگشتی در خارج از حصار پارک می‌شوند و قفسه ها و جعبه‌ های تخم‌مرغ مستقیماً به استخر ضدعفونی کننده که حاوی محلول اسید پراکسی استیک 0٫3 9/5 تا 0٬59/5 یا 2٪ آب سدیم هیدروکسید کاوتیک برای 4-6 ساعت می‌باشد، فرستاده می‌شود. سپس آن را بیرون بیاورید، بشویید و کنار بگذارید.

5. در ورودی مزرعه مرغ و منطقه تولید باید یک مخزن ضد عفونی کننده با پهنای بیشتر از درب و یک هفته و نیم طولانی تر از چرخ ماشین ساخته شود، و کارگاه وارد مخزنی می‌شود که 1٫5 متر عرض دارد و 150 سانتی‌متر طول دارد. در VI منطقه تولید نیز باید یک اتاق لباس‌شویی و حمام (یک دستگاه دوش اجباری مورد نیاز است) را بسازند.

6- مزارع مرغداری با شرایط مناسب باید چاههای عمیق یا برج‌های آب خود را بسازند و آب را مستقیماً به سالن مرغداری.

7. یک انبار ذخیره سازی باید ایجاد شود و تغذیه مستقیماً با کامیون تغذیه‌ای به این انبار منتقل می‌شود.

(2) تجهیزات پرورش مرغ و وسایل مورد نیاز آن

1. ایکس‌کی 33 تجهیزات اصلی قفسه ای سالن مرغداری است. قفس‌های مرغ، قفس‌های پرورشی و قفس‌های مرغ تخم‌گذار وجود دارد.

2. تجهیزات تغذیه شامل ماشین‌آلات و لوله‌های تغذیه‌ای است. زنجیره دانخوری، سینی پمپ دانخوری و کانال وجود دارد.

3. تجهیزات آب آشامیدنی. کانال آبخوری، خلا برجی آبخوری,x35.

3. مدیریت تغذیه مرغ‌های پرورشی در فضای آزاد

باید فصل تخم‌گذاری مناسب را انتخاب کرد تا چرای مرغ‌های اکولوژیکی تسهیل شود. بهترین زمان برای تخم‌گذاری از مارس تا مه است و نرخ زنده ماندن در این مدت بالاست. در مرحله میانی مرغ، به دلیل دمای مناسب و مدت زمان طولانی خارج از خانه، می‌توان ورزش و تمرینات کافی را بدست آورد، بنابراین بدن قوی است که برای چراگاه طبیعی و تغذیه بسیار سودمند است و در آینده مانع دشمنان طبیعی می‌شود. جوجه های بهار زود به بلوغ جنسی می رسند و زمان تخم گذاری طولانی است، بخصوص جوجه هایی که در اوایل بهار از تخم خارج میشوند بهتر هستند.

تغذیه برای مرغ‌های اکولوژیکی باید از مواد غذایی ارگانیک باشد. بنابراین، هنگام کاشت مواد غذایی مرغ اکولوژیکی، آنها باید نیازهای غذای ارگانیک را برآورده کنند و خوراک حیوانی تغذیه شده مصنوعی نیز باید مطابق با استانداردهای تولید غذای اورگانیک اجرا شود. افزودن مواد شیمیایی در طول تولید تغذیه مصنوعی برای تضمین کیفیت مرغ‌های اکولوژیکی به شدت ممنوع است. کیفیت تغذیه طبیعی بستگی به محیط طبیعی دارد که عمدتاً شامل علوفه طبیعی، دانه های بالغ و انواع حشرات طبیعی است. تنها با تغذیه کافی و کامل برای مرغ‌های اکولوژیک می‌توانیم محصولاتی با کیفیت بالا، ارزش غذایی بالایی و تغذیه‌کننده قوی تولید کنیم.

چهارم، پیشگیری و درمان بیماری‌های شایع مرغهای پرورش یافته در محیط آزاد.

1, بیماری های ویروسی و عفونی

1) بیماری نیوکاسل و بیماری عفونی بورسای نوک پستان، دو بیماری اصلی هستند که بر میزان زنده ماندن جوجه های پرورشی تأثیر می گذارند. علت این امر به شرح زیر است: ① بیشتر نژادهای مرغی که در مزارع آزاد پرورش می‌یابند، جغد محلی هستند و روش‌های ایمن‌سازی مزرعه‌های گوناگون بسیار متفاوت بوده و تعیین زمان اولیه واکسن زدن دشوار می‌باشد. ② با استفاده از شیوه های مدرن مرغ گوشتی وXQ45 ، روندها نامعقولند، روش‌های غیرمناسب واکسیناسیون و … مستعد بروز بیماری بورسالی عفونی می باشند که خود نشان دهنده عدم توانایی تولید پادتن موردنیاز پس از تزریق واکسن نیوکاسل بواسطه نقص سیستم ایمنی است. ③ کمبود مواد مغذی در رژیم غذایی و مدیریت نادرست غذادهی مانند تغییرات ناگهانی درجه حرارت محیط و تراکم بیش از حد خوراک تاثیر منفی روی اثر ایمنی خواهد گذاشت. در طول دوره پرورش، مرغ‌های آزاد اغلب با آب آشامیدنی ایمن‌سازی می‌شوند و این به دلیل خاصیت محیط پرورش آن‌ها است. روش‌های آب آشامیدنی اغلب به دلیل وجود گروه‌های بزرگ، باعث عدم یکنواختی در آب آشاميدني مي‌شوند؛ مرغ‌ها علوفه سبز مي خورند و از گودال‌ها آب می‌نوشند، و آب شرب كم می‌شود كه اين امر به‌طور مستقيم بر اثرات بهداشتی و ایمنی تاثير دارد و بيمارى نيوكاسل اغلب اتفاق مى‌افتد. اگرچه در این تحقیق هیچ اپیدمی گسترده‌ای یافت نشد، اما بیماری غیرطبیعی نیوکاسل که به صورت پراکنده رخ می‌دهد هنوز یکی از بیماری‌هایی است که مرغ‌های آزاد را تهدید می‌کند. علت این امر این است که بیماری نیوکاسل غیرطبیعی پراکنده بیشتر در مرغ‌های واکسینه شده اتفاق می‌افتد، بیماری نسبتاً خفیف است، میزان مبتلایان و مرگ‌ومیر بالا نیست و اغلب باعث بروز سایر بیماری‌ها می‌شود، همراه با کولی‌باسیلوز یا بیماری‌های تنفسی مزمن، و معمولاً تحت تأثیر دیگر بیماری‌ها قرار می‌گیرد. ظاهر پنهان علائم اغلب توجه مردم را جلب نمی‌کند و منجر به خسارات بیشتر در تولید می‌شود. توجه کافی باید در تولید به آن پرداخته شود.

2) بیماری مارکز برای سال‌ها، مردم عموماً فکر می‌کردند که مرغ‌های محلی مقاومت قوی در برابر این بیماری دارند و احتیاجی به واکسن زدن علیه آن ندارند. با این حال، تحقیقات نشان داد که بیماری مارک نیز می‌تواند باعث خسارت‌های عظیمی برای مرغ‌های محلی شود. دلیل اصلی آن این است که هنگامی که برخی از مرغداری‌های آزاد مرغ‌های تخم‌گذار تجاری را برای شناسایی جوجه‌ها می‌خرند، اعلام نمی‌کنند که به واکسن بیماری مارک نیاز دارند و دوم اینکه فقط هزینه کمتری برای مزایای فوری پرداخت می‌کنند و واکسن مرض مارک را تزریق نمی‌کنند. مرغ‌ها هدر رفته و در منطقه مرده بودند و بیماری مارک پس از بازرسی کشف شد. اما خیلی دیر شده بود، نه تنها باعث خسارات اقتصادی عظیمی شد بلکه برای پیشگیری از اپیدمی در سال آینده نیز بسیار مضر بود. از طریق بررسی مزارع مرغ آزاد، مشخص شد که هیچ موردی از واکسن بیماری مارک در مرغ‌های محلی یا نژادهای تخصصی پشتیبانی نشده است. با این حال، مزارع مرغ‌های فردی که در برابر واکسن بیماری مارک واکسینه نشده بودند، مقیاس بزرگتری داشتند و مدیریت پرورش آن‌ها بهتر بود. هر چه شرایط بدتر باشد، میزان بیماری و مرگ‌ومیر بیشتر است که در بالاترین حالت می‌تواند به 20 تا 30 درصد برسد.

3) بیماری‌های تنفسی در طول دوره تخم‌گذاری، تشخیص داده شد که در طی این دوره، بیماری‌های دستگاه تنفس مانند برونشیت عفونی اغلب به دلیل تراکم بیش از حد دام‌ها، تهویه نامناسب، دماهای نوسان دار و شرایط بهداشتی نامطلوب ایجاد می‌شوند. در مرحله جوراب‌کشی، در بهار، تابستان و پاییز، شرایط تهویه داخل و خارج از خانه خوب است، بنابراین به‌طور کلی بیماری‌های تنفسی کمتر وجود دارد. در زمستان برای گرم نگه داشتن خانه از تهویه هوا غافل می‌شویم که منجر به افزایش غلظت غبار، آمونیاک و هیدروژن سولفید در داخل خانه می‌شود.

4) آبله مرغ‌های آزاد معمولاً در جنگل‌ها، مزارع و علفزارها پرورش می‌یابند. چمنزارهای مرطوب و جنگل‌ها مکان‌هایی هستند که پشه‌ها و مگس‌ها در آنجا تولید مثل می‌کنند، همچنین تعداد زیادی از این گونه‌های پرندگان در محیط اطراف وجود دارند که نسبت به این بیماری آسیب‌پذیرند. ازدحام، تهویه نامناسب، تاریکی و رطوبت، کمبود ویتامین‌ها و تغذیه و مدیریت ناکارآمد می‌تواند شرایط را بدتر کند. اگر همراه با بیماری استافیلوکوک و عفونت باشد، می‌تواند منجر به مرگ تعداد زیادی مرغ شود. اگرچه هیچ اپیدمی گسترده‌ای در این تحقیق یافت نشد، اما میزان عفونت آبله مرغان در مزارع مرغ‌های فردی بیش از 20 درصد بود. تمرکز پیشگیری بر بهبود بهداشت محیط و از بین بردن تولید مثل پشه‌ها و مگس‌ها است؛ روش دیگر، تزریق واکسن ضد آبله مرغان قبل از پاییز است.

2, بیماری‌های باکتریایی.

1) سالمونلا در طی تحقیقات، مشخص شد که سالمونلای یکی از دلایل اصلی آسیب جدی به نرخ زنده ماندن جوجه‌ها است. بیماری پولوروم به ویژه در مرغ‌های آزاد پرورش یافته قابل توجه است، زیرا برخی از مزرعه‌های تولیدکننده برای بیماری پولوروتی خالص نشده‌اند. یکی اینکه مرغ‌های آلوده از طریق تخم‌های پرورشی به نسل بعدی منتقل می‌شوند؛ و دیگری شرایط نطفه‌گذاری و بهداشت محیط در لاشه گاه تولیدکننده است. مدیریت نامناسب که منجر به انتقال افقی می‌شود؛ سوم، شرایط ضعیف تخم‌گذاری در مرغداری‌های پرورشی، دماهای نوسان دار، وضعیت بهداشتی نامطلوب و آسان شدن ایجاد بیماری؛ چهارم، داروهای پیشگیرانه را نمی‌توان به موقع تجویز کرد. این فاکتورها دلایل اصلی مرگ و میر بالا در طول دوره تخم‌گذاری مرغ‌های آزاد هستند. بنابراین در طول دوره تخم‌گذاری، تغذیه 3 تا 7-جوجه‌های یک‌روزه با مقدار مناسبی از داروهای ضد باکتری می‌تواند به‌طور قابل توجهی میزان ابتلای جوجه‌ها به بیماری پلولورم را کاهش داده و نرخ زنده ماندن آن‌ها را افزایش دهد.

2) بیماری ای‌کلوئیدی (انگلیسی: E.coli disease) یک پاتوژن مشروط است. در طول دوره تخم‌گذاری، مدیریت تغذیه نامناسب، تاریکی و رطوبت سالن‌های مرغداری، تهویه ضعیف، بهداشت محیط ناکارآمد و سایر عوامل منفی می‌تواند مقاومت مرغ‌ها را کاهش دهد و باعث یا ترویج بروز بیماری‌های کولیفورمی شود. این بیماری می‌تواند در تمام فصول سال رخ دهد، اما بیشتر در فصل‌های با دمای متغیر شایع است. به دلیل خاصیت محیط، مرغ‌های آزاد اغلب در معرض تغذیه آلوده، آب آشامیدنی، ظروف و غیره، غذای کپک زده و فاسد شده قرار می‌گیرند و تحت تأثیر عوامل استرس‌زا خارجی (باران، تغییرات دمایی وغیره) هستند و مستعد عفونت یا همزمان با E. coli بیماری اشریشیا کولی یکی از آسیب‌پذیرترین و خطرناک‌ترین بیماری‌های عفونی در مرغهای آزاد است. این بیماری در تمام طول چرخه تغذیه اتفاق می‌افتد و اغلب هم‌زمان با عفونت‌های خاصی، یا ثانویه به اپیدمی برخی از بیماری‌ها آلوده می‌شود و آسیب آن بسیار جدی است.

3, بیماری‌های انگل‌زا.

1) کوکسیدیوز (Coccidiosis) این بیماری عمدتاً در مرغ‌های کمتر از 3 ماهه اتفاق می‌افتد. در میان این نوزادان، 15 تا 45 روزگی حساس‌ترین سن برای عفونت با میزان بالای بیماری و مرگ است. مرغ‌های پرورشی آزاد که به زمین می‌رسند، و علوفه، آب آشامیدنی و خاک آلوده شده با مدفوع مرغ بیمار ناقل اصلی این بیماری هستند. روزهای گرم و بارانی، پراکندگی زیاد مرغ‌ها، زمین‌های ورزشی بسیار خیس، پرورش مخلوط مرغ‌های بزرگ و کوچک، کمبود ویتامین A در تغذیه و رزومه غذایی نامناسب از عوامل ایجاد این اپیدمی هستند. در تحقیقات، اگرچه میزان مرگ و میر خیلی بالا نبود، اما مواردی در همه زمینه‌ها وجود داشت. ترکیب مدیریت تغذیه و پیشگیری از مصرف دارو می‌تواند به نتایج خوبی دست یابد.

2) بیماری نماتود و کرم نواردار (Nematode and tapeworm disease) بیماری‌های انگل‌زا رایج هستند. بیشتر مزرعه‌های مرغداری آزاد می‌توانند به کرم‌زدایی منظم دست یابند، اما گاهی اوقات مدفوع را نمی‌توان در زمان مناسب تمیز کرد، انباشته و تخمیر نمود و از کثیفی که باعث تولید تخم می‌شود پاکسازی کرد. “رله رادیویی”در نتیجه نتوانستند به نتایج مورد انتظار دست یابند. بنابراین، کرم‌زدایی دارویی منظم باید انجام شود.

4, دیگر افراد نیز هستند.

1) اعتیاد به جوجه کشی اغلب ناشی از پرورش مرغ‌های بسیار بزرگ، نژادهای مختلف، سن و قدرت است؛ رزومه نامناسب، کمبود برخی مواد مغذی، به‌ویژه خوراک پروتئینی، کلسیم، نمک ناکافی یا ویتامین‌های خاص.

2) کمبودهای تغذیه‌ای باعث سوءتغذیه در مرغ های پرورش یافته به دلیل عوامل زیر می شود: رنج از برخی بیماری های انگل؛ چون گله ها خیلی بزرگ هستند، آبگیرها و حوضچه‌های زیادی وجود ندارد و طراحی مناسب نیست؛ مقدار غذا کافی نیست و زمان بسیار کوتاه است یا مخلوط نامناسب رژیم غذایی نامطلوب است؛ گیاهخواری ضعیف علفزار و بارگیری بیش از حد ممکن است سبب سوء تغذیه، کاهش تمیز بودن جوجه ها، تاخیر در رسیدن به بازار و کاهش مزایای اقتصادی شود.

5. اقدامات جامع پیشگیری و کنترل برای بیماری مرغ‌های پرورشی در فضای آزاد.

“اول پیشگیری، ترکیبی از پیشگیری و درمان، پیشگیری مهم تر از درمان است.” این سیاست اساسی پیشگیری از بیماری مرغ است. شیوع بیماری‌های عفونی مرغ‌ها در گله باید سه شرایط متصل به هم داشته باشد: منبع آلودگی، مسیر انتقال و گله‌های آسیب‌پذیر. هنگامی که این سه شرایط همزمان وجود داشته باشند و با یکدیگر در ارتباط باشند، منجر به بروز و شیوع بیماری‌های عفونی می‌شود. بنابراین، برای کنترل این بیماری‌ها، ما عموماً از جنبه‌های زیر شروع می‌کنیم: اولی ایجاد یک محیط مناسب برای مرغها است، یعنی ساخت سالن مرغداری، فناوری مدیریت پرورش؛ دومی حذف پاتوژن‌های خارجی، یعنی تکنولوژی ضد عفونی‌سازی؛ سومی ساختن یک مانع ایمنی قوی در داخل، یعنی فناوری ایمنی؛ چهارم انجام کار خوب تزریق داروهای پیشگیرانه در طول دوره آسیب‌پذیری مرغ هاست. هنگامی که با بیماری‌ها آلوده می‌شوند، به موقع تشخیص داده و از داروهای مناسب برای حذف پاتوژن ها استفاده کنید و مرغها را بهبود دهید، یعنی پیشگیری، تشخیص و درمان تکنولوژی.

1. طراحی و ساخت مزرعه مرغ باید منطقی باشد. مزرعه مرغ باید در منطقه ای با خشکی بالا، آبیاری خوب، تهویه و شرایط جداسازی ساخته شود و هیچ منبع آلودگی مانند کارخانه های شیمیایی و مزارع معدن در اطراف آن وجود ندارد. از شهرهای بزرگ، مناطق مسکونی، منابع آب آشامیدنی شهری، مدارس و دیگر مکان‌های عمومی دوری کنید و در اطراف آنها کمربندهای جداسازی بسازید. یک سیستم تمام-در، همه-بیرون را پیاده سازی کنید و حداقل هر سالن مرغداری یک دسته از مرغهای هم سن را پرورش می دهد. بخش تولید مرغداری از قسمت مسکونی جدا است و جوجه ها به طور جداگانه از مرغ های آزاد پرورش می یابند. ساخت مرغداری باید با رعایت الزامات بهداشتی انجام شود و در عین حال تغذیه و مدیریت پیشگیری از سرماخوردگی، خنک‌سازی، تهویه و روشنایی را تسهیل کند. جوجه‌ها در قفس یا آنلاین پرورش می‌یابند. اصطبل جوراب معمولاً 300 تا 500 حیوان را در هر خانه پرورش می‌دهد و برای این کار، جعبه‌های تخم‌گذاری در خانه می‌سازد.

2. از نظر انتخاب نژاد، انواع مرغ‌های با کیفیت بالا را معرفی کنید که برای نگهداری مناسب باشند. باید نژادهای مرغ با کیفیت بالا که مناسب برای فروش در بازار، سازگار بودن گسترده و مقاومت قوی در برابر بیماری هستند انتخاب شوند، مانند Shiqi Za, Gushi Chicken, Sanhuang Chicken و غیره. مزارع پرورش دهنده باید مزرعه‌های پرورش دهنده‌ای را انتخاب کنند که از نظر بیماری پولوروم و لوسمی تصفیه شده‌اند، مدیریت خوب تولید مثل دارند، شرایط خوبی برای جوجه ریزی دارند و شهرت بالایی دارند. در عین حال، واکسن بیماری مارکس نیز لازم است.

3. مدیریت پرورش را تقویت کنید. مرغ‌های آزاد در مقیاس بزرگ امروزی با مرغهای حیاط خلوت قبلی تفاوت دارند. اول از همه، پرورش دهندگان مرغ باید تحت آموزش حرفه‌ای قرار گیرند، به به‌روزرسانی‌های فنی توجه کنند و بر کسالت مدیریت غلبه کنند. دمای مناسب، رطوبت، نور، تهویه و تراکم را کنترل کنید. با توجه به تراکم دام، وضعیت گیاهی، مصرف تغذیه و رشد و توسعه مرغ‌ها، به طور منطقی تغذيه را فرمول‌بندی کرده و تغذية مکمل را تعديل كنيد. اضافه کردن عوامل میکروبیولوژیکی به تغذیه می‌تواند مقاومت بدن در برابر بیماری را بهبود بخشد. مشاهده مکرر گله‌های مرغ، ثبت تولید، به طوری که مرغ‌های بیمار در زمان مناسب شناسایی شوند. مرغ‌های بیمار باید جدا شده و به موقع درمان شوند. تغذیه را به شدت متوقف کنید و غذای آلوده یا کپک‌زده را رد کنید. تقویت درمان بی‌خطر فاضلاب، مدفوع و مرغ‌های مرده. به تغییرات آب و هوا توجه کنید و استرس‌های مختلف را کاهش دهید.

4. روش‌های ایمن‌سازی را به صورت علمی فرمول بندی کرده و استفاده از واکسن‌ها را به درستی انتخاب کنید. هدف نهایی واکسیناسیون حفظ آنتی‌بادی‌های محافظ در بدن مرغ در طول کل فرایند تولید و رشد است. بنابراین، روش‌های واکسیناسیون باید بر اساس اصول ایمنی‌شناسی برای درمان مرغ‌ها قبل و بعد از واکسینه کردن فرموله شوند. نظارت بر پادتن‌ها را با فرض درک کامل وضعیت ایمنی واقعی گله انجام دهید و سپس شرایط اپیدمی بیماری‌های محیطی محلی و پیرامون را ترکیب کنید تا بهترین زمان برای واکسیناسیون تعیین شود. سطح پادتن مادری اساس اصلی برای تعیین سن اولین ایمنی است. کشاورزان مرغداری که شرایط نظارتی ندارند باید با کارخانه پرورشی که جوجه ها را تأمین می کند تماس بگیرند، و سپس زمان اولین ایمنی را تعیین کنند و به طور کورکورانه از روش های ایمن سازی آماده استفاده نکنند. در حال حاضر، انواع بسیاری از واکسن‌ها در بازار وجود دارد و قدرت و کیفیت آن‌ها متفاوت است. واکسن‌هایی که کیفیت قابل اطمینانی دارند باید به طور دقیق انتخاب شوند. هنگام استفاده از واکسن، باید به دقت دستورالعمل‌های استفاده از آن را رعایت کنید. بی‌حوصله نباشید. به دلخواه محل تزریق، غلظت محلول، دوز واکسیناسیون و مسیر واکسن را عوض نکنید تا بر اثر ایمنی تأثیر منفی نداشته باشید.

5. اقدامات بهداشتی و ضد عفونی سختگیرانه به همان اندازه مهم هستند که واکسن زدن. بسیاری از آزمایش‌ها نشان داده‌اند که پرورش مرغ در محیطی استریل (ویروسی) لزوماً باعث بیماری نمی‌شود، حتی اگر سطح آنتی‌بادی مرغ بسیار پایین باشد؛ برعکس، وقتی تعداد زیادی پاتوژن در محیط وجود دارد، آن‌ها می‌توانند در هر زمان به مرغ‌هایی با سطح پائین پادتن حمله کنند. باعث بیماری می شود. بنابراین، ما باید بهترین تلاش خود را برای از بین بردن پاتوژن ها در محیط پرورش مرغ انجام دهیم، مانع ورود میکروارگانیسم های بیماری زا خارجی به جوجه‌ها شویم، مسیر انتقال را قطع کنیم و از بروز و گسترش بیماری‌های عفونی جلوگیری کنیم. ضد عفونی یک اقدام مهم است.

تشخیص و درمان بیماری‌های واگیردار تشخیص سریع و دقیق اساس ارائه درمان است، همچنین یک پیوند مهم در کنترل گسترش بیماری و کاهش خسارات ناشی از آن می‌باشد. به عنوان پرسنل پرورش و مدیریت مزرعه مرغ، ما باید با دقت مرغ ها را مشاهده کنیم تا مشکلات را در زمان مناسب پیدا کنیم. در مرغ‌ها.