لازمه های فن آوری مرغداری آزاد در مناطق روستایی، شما باید مهارت داشته باشید.

چگونه مرغ‌های آزاد را در مناطق روستایی پرورش دهیم؟ پرورش مرغ در فضای آزاد راهی برای کشاورزان است تا از محیط طبیعی به صورت منطقی استفاده کنند. مرغ‌هایی که به این روش پرورش داده می‌شوند در بازار بسیار محبوب هستند. مرغ‌های پرورشی آزاد دارای چرخه رشد کوتاه، گردش سریع سرمایه و سودهای با بازدهی بالا هستند. مرغ‌های آزاد مزایای زیادی در زمین دارند، بنابراین شما باید نقاط فنی این نوع پرورش را به خوبی یاد بگیرید.

مسائلی که نیازمند توجه در مرغداری‌های آزاد روستائی هستند

1. نکات کلیدی برای ساخت سالن‌های مرغداری و خرید بذرها

اول از همه، باید یک مزرعه پرورشی را انتخاب کنید. توصیه می شود که شما انتخاب کنید تا در باغ کشت و پرورش داشته باشید. اگر در باغ پرورش دهید، محیطی طبیعی وجود دارد. به همین دلیل بسیار مناسب است. البته برای گسترش مقیاس، کشاورزان باتجربه می‌توانند آن را نادیده بگیرند. این فقط برای کاهش خسارات همه است. اگر شما بذرها را خریداری می کنید، بهترین کار این است که جوجه های با کیفیت در سال اول خرید.

2. نکته 2 آب آشامیدنی و رژیم غذایی

بعد از اینکه سالن مرغداری ساخته شد، مدیریت روزانه رژیم غذایی است. غذای اصلی این مردم عمدتاً دانه ذرت و برنج است. معمولاً در بیرون قرار می‌گیرد. او خودش آن را می‌خورد. در زمان مناسب آب را به بشقاب آب اضافه کنید تا آب کافی داشته باشد. شما همچنین می‌توانید برخی از برگ‌های سبز و سایر غذاها را برای خوردن آن قرار دهید تا تعادل و جامعیت تغذیه را تکمیل کنید تا نیازهای رشد و توسعه خود را برآورده سازید.

3. نکته 3 واکسیناسیون واکسن زدن

واکسیناسیون مرغ‌ها بسیار مهم است. طاعون مرغ و بیماری مرغ به راحتی در مزرعه شیوع می‌یابند، بنابراین هر مرغ باید به‌طور منظم واکسینه شود و برای اطمینان از رشد نرمال مرغ‌ها باید آن‌ها را به‌طور مرتب کرم‌زدایی کرد.

4. نکته 4: زندگی روزمره

به مرغ‌ها اجازه دهید که زندگی طبیعی خود را داشته باشند. در پاییز و زمستان، آنها می‌توانند بیشتر در سالن مرغداری بمانند. در زمان‌های دیگر، سعی کنید به آن‌ها اجازه دهید که بیرون بروند. سعی کنید آزادانه در باغ یا مزرعه حرکت کنید. شما باید اقدامات احتیاطی را در برابر تهدیدات اتخاذ کنید، در غیر این صورت منجر به ضررهای کمی خواهد شد.

مرحله تخم‌گذاری: مراحلی که در آن جنین به دنیا می‌آید.

1. دما: بعد از اینکه جوجه‌ها از پوسته بیرون آورده می‌شوند، باید در هفته اول دمای آن‌ها را بین 34 تا 35 درجه سانتی‌گراد کنترل کرد. از هفته دوم، دما باید هر هفته به میزان 2 درجه سانتیگراد کاهش یابد تا اینکه در هفته ششم دمای هوا پایین بیاید. روش نگهداری گرما بستگی به تعداد مرغ‌ها دارد. مرغ‌های کمتر می‌توانند از جعبه و لامپ استفاده کنند، یعنی جوجه‌ها را در جعبه‌اش بگذارد، یک لامپ 60 وات آویزان کند و هم‌زمان یک بطری آب و یک مخزن قرار دهد. بیشتر مرغ‌ها می‌توانند در اتاق‌های تخم‌گذاری، گرمایش داخلی با اجاق گازهای زغالی و غیره استفاده شوند، اما جوهر باید از طریق لوله‌های آهنی خارج شود. برای اطمینان از دقت دما، علاوه بر مشاهده وضعیت جوجه ها، یک ترمومتر باید در داخل آویز قرار داده شود و مدفوع همزمان خارج شود.

2. نور: در هفته اول تخم‌گذاری، 24 ساعت نور لازم است تا جوجه‌ها بتوانند شب و روز غذا بخورند و آب بنوشند تا رشد و تکامل خود را افزایش دهند. سپس این مقدار به میزان دو ساعت در هفته کاهش می‌یابد تا زمانی که چراغ‌ها در شب روشن نشود. نور و گرما را می‌توان ترکیب کرد. تخم گذاری جعبه. اگر دما کافی نباشد، آب به ظرف اضافه کنید و آن را با پارچه بپوشانید، سپس در جعبه قرار دهید تا گرم شود.

3. تراکم: 1 تا 14 روزه، 50 تا 60 حیوان/متر مربع، 15 تا 21 روزه به 35 تا 40 حشره / مترمربع، 21 تا 44 روزه تا 25 حشره‌/مترمربع و 12 تا60 روزه متر. جوجه‌ها می‌توانند در قفس، تخت یا به صورت چریدن پس از حذف دما نگهداری شوند تا زمانی که تراکم بیش از استانداردهای بالا نباشد.

4. آب آشامیدنی: جوجه ها می توانند 24 ساعت بعد از بیرون آمدن از تخم، برای تغذیه آب بنوشند. مواد مورد نیاز جوجه‌ها را در سطل قرار دهید تا به آنها اجازه داده شود که آزادانه غذا بخورند و سپس آب تمیز در فنجان آب بریزید. برای 20 روز اول جوجه کشی آب سرد بنوشید. در آینده می‌توانید آب چاه یا آب شیر را بنوشید. با توجه به میزان کم تغذیه جوجه ها و متابولیسم قوی، برای جلوگیری از سوءتغذیه باید در 10 روز اول 8-10 درصد گلوکز و مواد محلول در آب را به آب اضافه کرد. ویتامین ها.

گرمایش از دست رفته.

1. پرورش در قفس: جوجه های خنک شده را به یک قفس مرغ منتقل کنید. مزیت این است که آنها می‌توانند از فضا به طور کامل استفاده کنند. مرغ‌ها به مدفوع دست نمی‌زنند و این بیماری کمتر اتفاق می‌افتد. در عین حال، به دام انداختن مرغ ها آسان است و شدت کار پرورش دهندگان را کاهش می دهد. این مرغ‌ها برای مدت طولانی پرورش می‌یابند و به همین دلیل واکنش بیشتری در برابر استرس دارند. قفسه سینه و پاهای آن‌ها مستعد آسیب‌دیدگی هستند.

2. ریست افقی: ریست های افقی را می توان به دو دسته آنلاین و زمینی تقسیم کرد. پرورش مرغ در قفس شبیه به پرورش آنلاین است، اما میزان فعالیت جوجه ها زیاد است و بیمار شدن آنها آسان نیست. البته، هزینه آن بیشتر است. دستیابی به بالا بردن سطح زمین بر روی زمین این است که کاه گندم، علف‌های هرز، پوسته‌های دانه کنجد و غیره را در کف سیمانی برای تخم‌گذاری قرار دهید و جوجه‌ها را روی آن بگذارید. مزیت آن صرفه جویی در هزینه است و احتمال ابتلا به بیماری در سینه و پاهای مرغ کمتر است. مقدار آن زیاد است و نیازی به جایگزین کردن فضولات نیست. معایب آن این است که مرغ‌ها مستقیماً روی لجن مدفوع می‌کنند و در نتیجه به راحتی برخی از بیماری‌ها را منتقل می‌کنند.

3. جوراب: صبح مرغ را بیرون ببرید، اجازه دهید در برابر نور خورشید قرار گیرد، با خاک تماس داشته باشد، همزمان می‌تواند برخی از مواد غذایی معدنی و حشرات را پیدا کند، سپس نیمروز و شب مرغ به خانه برای تغذیه شتاب کنید. برای برگرداندن مرغ به طبیعت، کیفیت گوشت مرغ بسیار خوب است و قیمت آن بالاست. معایب آن این است که فضای مورد نیاز بزرگ است، بنابراین مقیاس پرورش محدود است. این روش برای کشاورزی در مقیاس کوچک مناسب است.

مدیریت آبزی پروری دریایی

1. تغذیه و خوراک: تعداد کمی از دفعات معمولاً در طول زمان تولید برای تحریک اشتهای مرغ به خوردن استفاده می شود، بنابراین در دوره تخمگذاری حداقل 5 بار در روز غذا بدهید و تعداد دفعات تغذيه نبايد زياد باشد. بعد از اینکه مرغ غذا خوردن را تمام کرد، سطل برای مدتی قبل از اضافه کردن تغذیه بعدی خالی گذاشته می‌شود.

2. افزودن مواد و اضافه کردن شن: هنگام تغییر ماده مرغ باید یک انتقال وجود داشته باشد. معمولاً سه روز طول می‌کشد تا این فرایند به اتمام برسد. در روز اول 70 درصد از خوراک مرغ اصلی و 30 درصد از غذای جدید را تغذیه کنید، در روز دوم 50 درصد از غذایی که به مرغ‌ها داده شده بود و 50٪ از خوراک تازه را بخورید، و در روز سوم نیز 30٪ از مواد اولیه مرغ و 70٪ از مادهٔ غذایی جدید را به آنها بدهید. به تمام خوراک مرغ‌های جدید برای 4 روز تغذیه بدهید. پس از 20 روزگی، 500 گرم شن تمیز و ریز به هر 100 مرغ در هفته داده می‌شود و برای نگهداری نیازی به شن اضافی نیست.

3. تغذیه گروهی: باید به صورت گروه‌های قوی و ضعیف، نرها و ماده‌ها در یک گروه تغذیه‌ای قرار بگیرند. برای خروس، ضخامت لجن را افزایش دهید و سطح پروتئین غذایی و لیزین را بالا ببرید. خروس‌ها سریع‌تر رشد می‌کنند و نیازهای تغذیه‌ای بیشتری نسبت به خوک‌های ماده دارند. هدف از افزایش تغذیه، برآورده کردن نیازهای آنها برای پیش‌بینی بازار است.

4. سیستم تهویه سالن مرغداری: X Q 33 به خوبی تهویه شده است، به ویژه در تابستان، لازم است شرایطی را ایجاد کنید که بادهای همرفتی داشته باشد. حتی در زمستان نیز باید تهویه مناسبی انجام شود تا هوا را در خانه تازه نگه داریم. سالن مرغداری با تهویه مناسب، هنگامی که مردم وارد آن می‌شوند خیس، چشمگیر یا تلخ نیست.

5. چگالی مناسب: اگر تراکم غیرمعقول باشد، پرورش مرغ‌های با بازدهی بالا حتی در صورت تغذیه و مدیریت خوب دیگر کارها دشوار است. در مورد پرورش در دوره رشد، تراکم مناسب هر مترمربع 8 تا 10 حیوان بین 7 تا 12 هفته، 8 تا 6 حیوانی بین 13 تا 16 هفته و 6 تا 4 حیوی بین 17 تا 20 هفته است.

6. کاهش استرس: مدیریت روزانه باید در مطابقت کامل با روش‌های عملیاتی انجام شود و سعی کنید از مداخله عوامل خارجی بد اجتناب نمایید. هنگامی که یک مرغ را می‌گیرید، نباید بی‌رحم باشید. هنگام واکسیناسیون دقت کنید. به طور ناگهانی با پوشیدن لباس‌های ویژه در گله ظاهر نشوید تا جلوی تأثیر گله بر رشد و توسعه طبیعی آن را بگیرید.