نیازهای محیطی پرورش مرغ تبتی؟
فاکتور دمایی
منطقه کشاورزی فلات چینگهای-تبت و مناطق نیمه‌کشاورزی و نیمه چوپانی، مناطق توسعه‌یافته اقتصادی در فلات چینینگای- تبت هستند که از مهم‌ترین مراکز تولید مرغهای تبتی به‌شمار می‌آیند.
در مناطق تولید، دره‌های کوهستانی بسیاری وجود دارد، کوه‌ها بریده شده‌اند، بستر رودخانه باریک است، جریان رود سریع و شیب تند دارد، آب‌وهوا بسیار سرد است و هیچ تغییری در چهار فصل آشکار نیست. میانگین دمای سالانه 4٫5-12 درجه سانتیگراد است، تفاوت دما بین روز و شب بزرگ است، اغلب بالاتر از 12-17 درجه، کمترین دما در ژانویه منفی 10٫5 تا 20٫3 درجه سانتيگراد. بیشترین دما در ژوئیه-اوت 26 درجه سانتیگراد است.–29٫4 درجه سانتیگراد، میانگین ساعت‌های تابش خورشیدی سالانه بیش از 2000ساعت است، بالاترین آن 3219٫5 ساعت است، بارندگی سالیانه 300-700 میلی‌متر است که بیشتر در ژوئن تا سپتامبر متمرکز شده و حدود 70-99 درصد بارندگی کل سال را تشکیل می‌دهد، هوا خشک است، تبخیر بیش از 1500میلی‌متر است، بیشترین میزان آن 2396.6 میلی‌متری است و دوره یخ زدگی تنها 103-128 روز است.
عامل محیطی: عوامل محیطی، از جمله آلودگی هوا.
محصولات یک سال در سال پخته میشوند، عمدتاً محصولات مقاوم به سرما مانند درختان سبز، جو، گندم سبوس دار، سیب زمینی و غیره. دو محصول در مناطق با ارتفاع کم وجود دارد و غلات، لوبیای فاوا، نخود فرنگی، کنجد، ذرت و ریشه‌های گرد نیز کاشته می‌شود. صنعت پرورش حیوانات از گاو، گوسفند، بز، اسب، خوک و غیره استفاده می‌کند و همچنین تعدادی مرغ را نیز پرورش می‌دهد که عمدتاً جوجه تبتی است.
مرغهای تبتی می‌توانند با محیط آب و هوایی سخت و متغیر سازگار شوند. مرغ‌ها کوچک، نسبتاً بزرگ و متراکم هستند، با خلقی پر جنب و جوش، جنگجویانهٔ قوی، در بالا رفتن و پرواز خوبند، روی چارچوب تیرهای حوضچه می‌خوابند یا در جنگل‌های کنار خانه می‌خوابند. در حالت نیمه وحشی. از آنجا که مرغهای تبتی در کوه‌های مرتفع و دره های عمیق تولید میشوند، ترافیک یک مانع طبیعی برای انزوا را تشکیل داده است که به محیطی منحصر بفرد اکولوژیکی برای مرغهای تبتی تبدیل شده است. ظاهر فیزیکی و عادات زندگی بسیار شبیه به اجداد مرغهای قرمز مرغ خانگی است. میزان انتخاب دستی بسیار کم است. درجه ی انتخاب دستی خیلی پایین است.
در مورد مرغهای تبتی اطلاعات تاریخی بسیار کمی وجود دارد. بر اساس گزارش نسخه تبتی انجمن پاکستان که توسط انتشارات ملی در ژوئن 1980 منتشر شد، AD 815-857. “… امپراتور لو (وزیر) در را با زینشی مسدود کرد و درون غار بود. برای مدت طولانی ناله کرد و بعد صدای جیغ مرغ را شنید. ” توضیح دهید که حدود هزار سال پیش، تبت از قبل مرغ پرورش می‌داد. پیش از تأسیس جمهوری خلق چین، تبتی‌ها به خوردن مرغ و تخم مرغ عادتی نداشتند. هدف از پرورش مرغ‌ها در اصل استفاده از خروس برای اعلان‌های صبحگاهی بود و همچنین استفاده از تخم مرغ به عنوان یک احترام به بالاترین مرغهای تخم‌گذار. پس از تأسیس جمهوری خلق چین، پرورش مرغ به یکی از مشاغل جانبی مردم تبت تبدیل شده است. مردم تبتی در شهرک نیکسی، ژونگدیان، یوننان تخم مرغ را به عنوان یکی از درآمدهای اقتصادی اصلی خود می‌دانند و اهمیت زیادی برای انتخاب و حذف پرورش مرغ قائل هستند که باعث افزایش ظرفیت تولید تخم‌مرغ مرغهای تبتی محلی شده و تبدیل به یک نوع مرغ تبتی با عملکرد بالاتر تولید تخم‌مرغ می‌شود. ، استان يوننان آن را مرغ نیکسی نامید.
فناوری پرورش مرغ تبتی
مدیریت پرورش مرغهای تبتی: مدیریت تولید مثل مرغ‌ها
دما در منطقه تبت پایین است، بنابراین باید به کار گرم کردن جوجه ها توجه کنیم. روش‌های زیادی برای تنظیم دمای جوجه‌ها وجود دارد. گروه‌های کوچکی از مرغ‌ها را می‌توان در جعبه یا صندوق چوبی قرار داد. جعبه ها با علف یا پشم پنبه پوشانده می شوند، یا با چراغ های الکتریکی گرم میشوند. گروه‌های بزرگ مرغ را می‌توان در گلخانه نگهداری کرد. برای پرورش جوجه‌ها، باید آب و غذا به موقع تأمین شود و توجه ویژه‌ای به تطبیق رژیم غذایی با شرایط محیطی داده شود. پس از 4 تا 10 ساعت آب آشامیدنی، شروع به خوردن غذا کنید.
پرورش و مدیریت مرغ تبتی: تولید مثل، نگهداری و مراقبت
عملکرد گوارشی مرغهای چینی روز به روز در حال افزایش است و میزان تغذیه آن‌ها نیز رو به افزایش است. رژیم غذایی می‌تواند به تدریج نسبت غذای پروتئینی را بر اساس خوراک مرغ کاهش دهد و مواد ضخیم گندم (معمولاً 15٪ تا 20٪ از رژیم غذایی) و جو دوسر (می‌تواند 30٪ در نظر گرفته شود). مرغهای متوسط تحرک بالایی دارند و مقدار زیادی غذا می‌خورند، بنابراین می‌توان آن‌ها را با ترکیب روش‌های خشک و مرطوب تغذیه کرد؛ به این معنی که باید 3 تا 4 بار در روز از مواد خیس استفاده شود و یک مخزن برای نگهداری مواد پودر شده خشک ایجاد شود. علاوه بر این، باید آبگیرهای غذا و ظروف نوشیدن کافی برای جلوگیری از مبارزه مرغ‌ها به دلیل خوردن مواد غذایی شکارچی در نظر گرفته شود.
پرورش و مدیریت مرغهای تبتی در دوره چاق شدن:
قبل از چاق کردن مرغهای تبتی، باید یکبار کرم‌زدایی انجام شود تا از انگل‌هایی که بر چربی گیری مرغ‌ها تأثیر می‌گذارند جلوگیری شود. آزمایش‌ها نشان می‌دهند که چربی درون عضلانی، چربی زیر پوستی، میزان چربی شکمی و محتوای چربی داخل ماهیچه مرغهای تبتی در قفس به طور قابل توجهی بالاتر از مرغ‌هایی است که در محیط آزاد پرورش داده میشوند. بنابراین، تغذیه در قفس در مرحله چاق کردن اجباری است که نیازمند یک روش معقول انتقالی تغذیه‌ای است.
