مزایا و معایب روش های مختلف پرورش مرغ‌های گوشتی
به‌طور کلی سه نوع از بالا بردن مرغ گوشتی وجود دارد: زمین، شبکه و قفس. تجربه ثابت کرده است که پرورش آی ویین مرغ‌های گوشتی در قفسه های توری مناسب ترین راه برای رشد و نمو در مناطق وسیع روستایی می باشد.
1. ویژگی‌های پرورش ماهیان شبکیه ای
1. پرورش شبکه ای بهتر از پرورش مسطح است. اول از همه، پرورش در شبکه مرغ‌ها را بالای زمین نگه می‌دارد و از تماس با مدفوع زمینی جلوگیری می‌کند که این امر باعث کاهش شیوع بیماری‌های کولیباسیلوس و کوکسیدیوز می‌شود. دوم، تمیز کردن کود از سالن مرغداری مناسب است که می‌تواند به طور مؤثر شدت و زمان کار را کاهش دهد.
2. پرورش در چارچوب شبکه ای بهتر از مرغ‌های گوشتی است که در قفس رشد می کند. تجهیزات ساده است و هزینه آن پایین است. به‌طور کلی، سرمایه‌گذاری در تجهیزات برای پرورش 100 مرغ بین 30 تا 40 یوان است. سرمایه‌گذاری در تجهیزات قفس با قیمت فعلی بازار محاسبه می‌شود و حداقل 200 یوان است. در مرغ‌های پرورش داده شده با تور، سطح تور از قفس نرم‌تر است، ناحیه فعالیت باز است و جوجه دامنه وسیعی از حرکات را دارد. بیماری‌های متداول پا و امپیم در مرغ‌های گوشتی بسیار کوچکتر از قفس است.
2. نکات اصلی فناوری کشت قفسه ای با شبکه:
1. ساخت ایکس‌کی 33. بهترین گزینه برای انتخاب یک سالن مرغداری دور از روستا، با زمین کمی بالاتر و تهویه مناسب است. مهم نیست که شما یک خانه کاشی کاری شده از آسبست یا یک بنگله می سازید، خانه نباید خیلی پایین باشد. یک خانه با عایق بندی بسیار پایین در زمستان عایق ضعیفی دارد و در تابستان نیز عایق خوبی ندارد. پنجره‌های سقفی را روی سقف قرار دهید، دریچه‌هایی در ریشه دیوارها بگذارید، درب‌ها و پنجره‌ها نباید خیلی کوچک باشند و عرض خانه باید بیش از 5 متر باشد.
2, گرم می شود. دما کلید افزایش نرخ زنده ماندن مرغ‌های گوشتی است. پس از ساخت سالن مرغداری، بهترین کار استفاده از زمین برای تجهیزات گرمایشی است. سر آتش کانگ باید در کنار گنبد نزدیک به درب خانه ساخته شود. پس از ورود اژدهای آتش به خانه، آن را به دو قسمت چپ و راست تقسیم می‌کند. این دودکش در سمت دیگر گنبد قرار دارد و از بیرون دیوار به لوله کشی می‌رود. فاصله بین اژدهای آتشی و دیوارهای سمت چپ و راست در حدود 75 تا 150 سانتی‌متر است.
3. ساخت و ساز شبکه برق. تورهای مرغی معمولاً در ارتفاع 1 تا 12 سانتی‌متر از سطح زمین، در هر دو طرف خانه و مستقیماً بالای اژدهای آتش ساخته می‌شوند. یک راهرو با طول حدود 5/0 تا 75/0 متر نیز در وسط برای تسهیل کارهایی مانند تمیز کردن کود، اضافه کردن غذا و آب باقی می‌ماند. این قفسه با میله های بامبو یا چوب هایی با قطر 2 تا 2٫5 سانتی متر ساخته می شود که برای تحمل وزن یک فرد بزرگسال مناسب است.
4. آماده‌سازی قبل از ورود به جوجه‌ها. برای ساختن یک ایکس‌کی 33 جدید، به سادگی آن را با ضدعفونی کننده اسپری کنید. به عنوان مثال، از اسپری های بایدوشا، سانشیوانگ و غیره استفاده کنید. اگر دستگاه سالن مرغداری قدیمی است، ابتدا تجهیزات آن را به دقت تمیز کنید و سپس با محلول 2٪ NaOH اسپری نمایید. سپس با پتاسیم پرمنگنات و فورمالدئید دودی می‌شود، و در نهایت با اسپری بایدوسها. پس از تمام شدن ضدعفونی، شروع به شعله ور کردن و پیش گرم کردن کنید تا دما در محدوده تخم‌گذاری به 32-35 درجه سانتیگراد برسد. زمان پیش گرم کردن بستگی به فصل و دمای بیرون دارد. به طور کلی، در زمستان برای 2 تا 3 روز گرم کنید، دو روز در بهار و پاییز و یک روز در تابستان. در هر زمان دمای دستگاه را چک کنید تا ببینید که آیا دما با الزامات مطابقت دارد یا خیر. اجاق گاز را از قبل گرم کنید تا از مسمومیت با گاز جلوگیری شود.
5. مدیریت پس از ورود به جوان. پس از ورود جوجه ها، ابتدا آب برای جوجه‌ها بنوشید و الکترولیت چندبعدی و گلوکز را به آب آشامیدنی اضافه کنید تا استرس در طول انتقال کاهش یابد. درجه حرارت پس از ورود جوجه ها بهترین استاندارد برای آسایش گله است. اگر گله از منبع گرما دور باشد و پدیده تنفس دهانی وجود داشته باشد، این نشان می‌دهد که دما بسیار بالا است. اگر مرغ‌ها به منبع گرما نزدیک باشند و در کنار هم جمع شوند، دما پایین است. مرغ‌ها به صورت یکنواخت در لبه منبع گرما پراکنده شده‌اند که نشان می‌دهد دمای محیط معتدل است. به‌طور کلی، دما در هفته قبل 32-35 درجه سانتیگراد بود و سپس هر هفته به میزان 3 درجه کاهش می‌یافت تا اینکه سرانجام مناسب‌تر شد که به 21 درجه رسید. مرغ‌های گوشتی در یک محدوده دمایی مناسب قرار دارند و رطوبت ایده‌آل حدود 40-72٪ است. رطوبت بیش از حد باعث بروز بیماری‌های گوناگون مانند کوکسیدیا می‌شود. رطوبت پایین، افزایش گرد و غبار در هوا و بیماری‌های تنفسی احتمالاً رخ خواهد داد.
مرغ‌های گوشتی معمولاً از 24 ساعت نور استفاده می‌کند. اگر به مرغ‌ها یک ساعت تاریکی در روز بدهید، می‌توانند با محیط تاریک سازگار شوند. وقتی برق قطع می‌شود، آنها در یک جا جمع نمی‌شوند و خفه نمی‌شند. اصل شدت نور برای مرغ‌های گوشتی از قوی به ضعیف است. در یک تا دو هفته، باید 2٫7 وات نور به ازای هر متر مربع وجود داشته باشد. این کار به جوجه ها کمک می کند تا با محیط آشنا شوند و بتوانند کاملاً غذا و نوشیدن را تجربه کنند. از هفته سوم به بعد، میزان روشنایی به 0٫7 تا 1٫3 وات در هر متر مربع تغییر کرد. نور قوی برای مرغ‌ها زیان‌بار است و از رشد آنها جلوگیری می‌کند، در حالی که روشنایی ضعیف می‌تواند باعث آرامش آنها شود و به رشد و افزایش وزن آنان کمک کند.
هوای تازه و گردش مناسب هوا در سالن مرغداری از پیش نیازهای پرورش مرغ‌های گوشتی است. اکسیژن کافی می‌تواند مرغ‌ها را سالم نگه دارد. به‌طور کلی، محتوای اکسیژن سالن مرغداری باید بالاتر از 18 درصد نگه داشته شود. از آمونیاک زیاد در خانه اجتناب کنید. استنشاق مقدار زیادی آمونیاک می‌تواند باعث تحریک مجرای تنفسی، ایجاد ترشحات دهان و بینی، زخم معده، اسیدوز و غیره شود و احتمال عفونت کوکسیدیا را افزایش دهد.
پیشگیری منظم از اپیدمی‌ها می‌تواند به‌طور مؤثر از بروز بیماری‌های عفونی جلوگیری کند. مانند بیماری نیوکاسل، بیماری عفونی بورسا، برونشیت و غیره، مرغ‌های گوشتی معمولاً از 4 واکسن استفاده می‌کند. در هفته اول، از H120 برای قطره بینی و تزریق چشم استفاده کنید. در هفته دوم، از H52 برای نوشیدن آب استفاده کنید. در هفته چهارم، دوباره از H52 استفاده کنید.
با مشاهده گله، شما می‌توانید وضعیت سلامتی آن را در هر زمانی بدانید. مرغ‌های سالم روحیه خوب، واکنش سریع و اشتهای قوی دارند. مرغ‌های غیر سالم کند، آهسته حرکت می‌کنند، گردن و چشم‌ها را می‌بندند، واکنش‌شان آهسته است، بال‌های گمشده و بی‌حوصله دارند و روحیه پایینی دارند. در شرایط عادی، مدفوع شکل خاصی دارد که خاکستری قهوه‌ای است و مقدار معینی از ماده سفید به سطح آن چسبیده است. اگر مدفوع غیرطبیعی باشد، به این معنی است که شما با بیماری آلوده شده‌اید و باید برای جلوگیری از خسارت‌های اقتصادی در زمان مناسب تشخیص داده و درمان شوید.
