شش سوء تفاهم در مورد ایمنی بیماری ویروسی در مرغ‌های تخم‌گذار
با توسعه سریع صنعت مرغ تخم‌گذار، سطح پرورش دوستان زاد و ولد نیز بهبود یافته است، اما در فرایند تولید واقعی مرغ‌های تخم‌گذار هنوز برخی سوء تفاهم ها در درک ایمنی مرغ‌های تخم‌گذار به بیماری های ویروسی وجود دارد. بگذارید برخی از تجربیات خودم را با شما در میان بگذارم.
سوءتفاهم 1.
برخی از مردم فکر می‌کنند که اینطور نیست. “همه چیز قرار است اتفاق بیفتد.” بعد از تزریق واکسن ایمن سازی می شود. اساساً، هیچ آزمایش پادتن انجام نمی‌شود و آنها ارزیابی نمی‌کنند که آیا آنتی بادی‌های مرغ می‌توانند در برابر حملات ویروسی مقاوم باشند. پس از شناسایی آنتی بادی، تنها به میانگین توجه می‌شود و یکنواختی آنتی‌بادی نادیده گرفته می‌شود. در واقع، بیماری مرغ‌ها به دلیل وجود پادتن‌های نامنظم است. مرغ‌هایی با مقاومت کم در برابر بیماری‌ها، مستعد عفونت و بیماری هستند. پس از اینکه برخی مرغ‌ها بیمار می‌شوند، بیماری به تدریج گسترش می‌یابد و در نهایت منجر به ابتلای کل گروه می‌شود.
سوءتفاهم 2
توجه بیش از حد به قیمت واکسن، فقط برای کنترل هزینه ایمنی. ما باید محصولات مؤثر را انتخاب کنیم، در ترکیب با آزمایش آنتی بادی، واکسیناسیون علمی راهی برای کنترل هزینه هاست، محصولاتی که می توانند مشکلات را حل کنند ارزان ترین محصولات هستند و راه حل هایی که می تواند مشکلات را解決 کند کمترین روش های هزینه ای هستند.
سوءتفاهم 3
واکسیناسیون اول، دومین واکسن و دومی از گونه‌های مختلف واکسن استفاده می‌کنند. همیشه اعتقاد بر این است که میزان محافظت با استفاده از چند گونه بیشتر بهتر خواهد بود. در واقع، برعکس آن، پادتن برای افزایش قابل توجه نیاز به ایمن‌سازی‌های تکراری دارد. به عنوان مثال، کودکان ما در هنگام تولد با واکسن هپاتیت ب واکسینه می‌شوند و سپس ایمن‌سازی‌های تکراری با همان واکسن یک ماه و شش ماه بعد می‌تواند پادتن‌های مؤثر تولید کند.
سوءتفاهم 4.
بیشتر مردم فکر می‌کنند که بیماری‌های ویروسی با دمای بالا دیگر اتفاق نخواهد افتاد، بنابراین بسیاری از افراد واکسیناسیون خود را در تابستان کاهش می‌دهند. از طریق تجزیه و تحلیل داده‌های آزمایشگاهی به دست آمده است که در تابستان هنوز بیماری‌های ویروسی رایج هستند، اما آنها سبک تر از زمستان و بهار. اگر در تابستان به مکمل توجه نشود، سطح آنتی بادی مرغ‌ها پایین است و استرس گرما تقویت می‌شود. مرغ‌ها برای مدت طولانی تغذیه ناکافی و کمبود مواد مغذی را تجربه می‌کنند. پس از پاییز، اختلاف دمای بین روز و شب افزایش می‌یابد و بیماری‌های ویروسی در پی آن رخ می‌دهد. علت شیوع بالای بیماری‌ها در پاییز و زمستان، بنابراین ایمنی در تابستان را نمی‌توان آرام کرد.
سوءتفاهم 5:
من نقش واکسن‌های یخ‌زده و واکسن روغن را درک نمی‌کنم، و تنظیمات برنامه ایمن‌سازی نامعقول است. در اینجا وظایف مختلف واکسن‌ها آورده شده است. واکسن یخ زده عمدتاً پس از واکسیناسیون پادتن‌های محلی مخاط را تولید می‌کند. واکسن‌های ویروس دستگاه تنفسی (بیماری نیوکاسل، گسترش و غیره) با غشای مخاطی مجرای تنفس فوقانی تماس می‌گیرند، غشاهای مخاط را برای تولید ایمنی سلولی تحریک می‌کنند و آنتی‌بادی‌های محلی غشاء ایجاد می‌کنند که می‌تواند از این نوع عفونت ویروسی جلوگیری کند. درست مثل نیروهای دفاعی ملی که از تهاجم دشمنان خارجی جلوگیری می‌کنند، اسپری واکسن یخ‌زده بهترین ایمنی را دارد و سپس تزریق چشم می‌آید و آب آشامیدنی بدترین ایمنی است. بعد از تزریق واکسن‌های نفتی، آنتی‌ژن‌ها به آهستگی آزاد می‌شوند و عمدتاً پادتن‌های هومورال را تولید می‌کنند که همان پادتن‌هایی هستند که ما اغلب آزمایش می‌کنیم. آنها نیروی اصلی در برابر بیماری و عفونت هستند. با در نظر گرفتن پاسخ به استرس و مشکلات جذب واکسن ناشی از تزریق واکسن روغن، بهترین روش ایمنی برای واکسن های روغن تزريق زير پوستي در گردن است که دارای پاسخ استرس کوچک و جذب سریع است. تزریق عضله سینه پاسخ استرس بزرگی دارد و جذب آن آسان نیست. تزریق عضلات پا بدترین اثر و بیشترین پاسخ به استرس را دارد که منجر به سلامت مرغ‌ها نمی‌شود. علاوه بر این، واکسن روغن باید قبل از تزریق با آب گرم گرم شود تا دمای واکسن به 35-38 درجه افزایش یابد. در خلاصه، واکسن یخ‌خشک و واکسن روغن نقش‌های متفاوتی را ایفا می‌کنند و نیازمند ایمن‌سازی مشترک هستند.
سوءتفاهم ششم
تصور بر این است که بعد از تزریق واکسن، پادتن‌ها تولید خواهند شد. در واقع، اینطور نیست. به عنوان مثال بیماری نیوکاسل را در نظر بگیرید. به عنوان مثال، آنتی‌بادی‌ها بعد از واکسیناسیون 7 روزه اصلاً افزایش نیافتند اما همچنان در حال کاهش بودند. این دارو تنها کاهش آنتی بادی های مادرزادی را آهسته کرد. آنتی بادی‌های 21 روزه به حدود 4 (مقدار بحرانی شروع) کاهش یافتند. در این زمان، ایمن‌سازی بهترین زمان است. پس از آن، پادتن به آرامی افزایش می‌یابد اما این افزایش زیاد نیست و معمولاً 5-6 روز طول می‌کشد و تا 45 روزگی ادامه دارد. بنابراین، مرغ‌های 35 تا 45 روزه نیاز به مراقبت دقیق دارند و در غیر این صورت مشکلی وجود دارد. در این زمان، زمانی که شروع بیماری یک مورد معمول است، سطح آنتی بادی فقط بعد از 45 روزگی به شدت افزایش می‌یابد. این قانون تولید آنتی بادی است.
