عملکرد هر ماده مغذی در تغذیه و تأثیر آن بر سلامتی.

مواد مغذی موجود در تغذیه که حیات، رشد و تولید مثل حیوانات را حفظ می‌کنند عمدتاً پروتئین، کربوهیدرات‌ها، مواد معدنی، ویتامین‌ها، چربی و آب هستند. ویراستار مرغ‌های تخم‌گذار را به عنوان یک مثال برای صحبت در مورد اثرات شش ماده مغذی موجود در تغذیه بر روی X Q44 می گیرد.

1, آب (water)

آب منبع حیات است. آب جزء مهمی از بافت‌های مختلف، اندام‌ها و مایعات بدن در بدن است. آن نقش مهمی در تنظیم دمای بدن و جذب مواد مغذی دارد. آب در فرایند سوخت و ساز بدن، مانند جذب و هضم مواد مغذی، انتقال فرآیندهای سوخت‌وساز و دفع متابولیت‌ها، گردش خون، تنظیم دمای بدن و لوسیون استخوان و مفاصل نقش ویژه‌ای دارد.

شکم مرغ با پستانداران متفاوت است. شکم مرغ ظرفیت محدودی برای نگه داشتن آب دارد. برای اینکه مرغداری عملکرد تولید خوبی داشته باشد، باید به طور مداوم با آب تمیز تغذیه شود. هنگامی که آب نتواند وظایف فیزیولوژیک طبیعی را برآورده کند، هضم و استفاده از غذا کاهش می‌یابد و ایمنی نیز کاهش می‌ یابد. افزایش دمای بدن، افزایش چسبندگی خون، رشد و توسعه آهسته‌تر و کاهش عملکرد تولید. میزان رطوبت موجود در بدن جوجه‌ها، بالاترین مقدار را در میان جوجه‌های جوان دارد. میزان رطوبت جوجه های تازه از پوسته خارج شده تا 85 درصد بالا است. با افزایش سن، رطوبت موجود در جوجه‌ها به تدریج کاهش می‌یابد. تا زمانی که به بزرگسالی برسند، رطوبت موجود در بدن نسبتاً ثابت باقی می‌ماند. 55 درصد است. اگر در تابستان پرنده مرغ‌های تخم‌گذار به مدت 4 ساعت آب ننوشد، تعداد جوجه‌ها بین 8 تا 10 درصد کاهش می‌یابد؛ نرخ مرگ و میر توله دو روز پس از جدا شدن پوسته 30-50٪ است. بنابراین، در فرایند پرورش باید به آب آشامیدنی توجه داشته باشیم، کیفیت و تأمین آب آشاميدني را تضمين كنيم و سپس پايه مناسبی برای حفظ توليد مرغ تخم‌گذار بسازیم.

2, پروتئینی که در بدن ما وجود دارد.

پروتئین یک ماده خام مهم برای ساخت سلول‌های بافتی در بدن، یک ماده مهم در فرایند زندگی، یک جزء اصلی از مواد ساختاری بدن و مواد فعال متابولیکی در بدن است و یک ماده اولیه برای تجدید و ترمیم بافت. پروتئین موجود در تغذیه توسط دستگاه گوارش مرغ هضم و تجزیه می‌شود تا به اسید آمینه تبدیل شود، سپس از طریق دیواره معده جذب شده و برای استفاده بدن وارد جریان خون می‌شوند. هنگامی که رژیم غذایی مرغ کمبود پروتئین داشته باشد، این امر بر رشد و عملکرد تولید مثل مرغ تأثیر می‌گذارد. اگرچه پروتئین یک ماده مغذی ضروری برای رشد و توسعه مرغ است، این بدان معنا نیست که هر چه محتوای پروتئین در تغذیه بیشتر باشد بهتر است، و توازن مواد مغذی مانند محتوای протеин و انرژی می‌تواند نقش خود را ایفا کند. افزایش یکجانبه محتوای پروتئین در تغذیه، بدون توجه به ترکیب معقول انرژی و اسید آمینه. پروتئین مازاد ابتدا به انرژی تبدیل شده و باعث هدر رفتن می‌شود؛ متابولیسم پروتئین بیش از حد بار کلیه‌ها را افزایش می‌دهد، گرمای بدن مرغ‌ها افزایش می‌یابد و میزان آمونیاک در سالن مرغداری نیز افزایش پیدا می‌کند که این امر اثرات منفی بر رشد مرغ دارد.

3, کربوهیدرات‌ها:

کار اصلی کربوهیدرات‌ها تأمین گرما و تبدیل آن‌ها به چربی بدن در صورت مازاد است. دو بخش اصلی کربوهیدرات‌ها وجود دارد. یکی از این قسمت‌ها می‌تواند به شکل نشاسته و قند هضم شود، که به آن استخراج بدون نیتروژن نیز گفته می‌شود، و بخش دیگر را فیبر خام می‌نامند. همه انواع غلات غنی از کربوهیدرات هستند، به ویژه ذرت، برنج، گندم، سوخاری، جو و غیره. کربوهیدرات‌ها به عنوان یک جزء از تغذیه مرکب، منابع انرژی نسبتاً ارزان هستند. در مورد تغذیه متوازن خوراک، مقدار مناسب کربوهیدرات می‌تواند بخشی از پروتئین را ذخیره کند و هزینه‌های غذا را کاهش دهد، اما مصرف بیش از حد کربوهیدارت‌ها پس از یک سری تبدیل کربوهی‌درات‌ها منجر به انباشته شدن چربی زیادی در کبد و معده می‌شود که نتیجه آن کبدی چرب است؛ تأمین ناکافی نیز ممکن است باعث اختلالات دگرگشت پروتئین شود و توازن اسید-باز بدن را ناهمگون سازد.

4, ویتامین ها و مواد معدنی

نیاز بدن به ویتامین‌ها زیاد نیست، اما این ماده مهمی است که برای رشد و تولید مثل مرغ‌های تخم‌گذار ضروری است. هنگامی که بدنه کمبود یا بیش از حد باشد، به شدت بر عملکرد تولید ایکس‌کی 44 در طول چرخه تولید تأثیر می‌گذارد.

ویتامین‌ها به دو دستهٔ ویتامین‌های محلول در چربی و ویتامین‌هایی که در آب حل می‌شوند، تقسیم‌بندی می‌شوند.

1

ویتامین A (آمینواسید ریبوفلاوین):

وظیفه اصلی آن تقویت تشکیل بافت اپیتلیال، حفظ عملکرد طبیعی سلول‌های آپیتلی و عصبی، حفاظت از بینایی طبیعی، افزایش مقاومت در برابر بیماری‌های عفونی و انگل‌ها و ترویج رشد و توسعه مرغ است. علائم معمول کمبود ویتامین A شامل التهاب، تورم و حتی نابینایی در چشم‌های جوجه‌ها است؛ ژن نرخ تولید تخم‌مرغ مرغهای بالغ کاهش می‌یابد.

2

ویتامین D: 10 میلی گرم در روز.

نقش اصلی ویتامین D در بدن این است که در فرایند متابولیسم کلسیم و فسفر تشکیل شده توسط استخوان‌ها و پوسته تخم‌مرغ شرکت کند، و جذب کلسیم را در معده و روده‌ها افزایش دهد. علائم معمول جوجه‌ها با کمبود ویتامین D عمدتاً عبارتند از انحرافات اسکلتی، استخوان ران خمیده و معکوس، چگالی پایین استخوان، پوسته‌های نازک و نرم مرغ‌های تخم‌گذار، نرخ شکستن تخم‌ها، فلج، استخون‌های شکننده و بال‌های شکننده‌تر.

3

ویتامین E: 10 میلی‌گرم.

آنتی اکسیدان‌های مؤثر، تنظیم‌کنندگان سوخت و ساز، اثر محافظتی بر ویتامین D در دستگاه گوارش و بافت‌های بدن دارند، می‌توانند عملکرد پرورشی تولیدکننده‌ها را بهبود ببخشند، کارکرد سوخت‌وساز هسته را تنظیم کنند و به فعالیت ایمنی کمک کنند. بهبود مقاومت در برابر بیماری مرغ و افزایش توانایی مقابله با استرس. کمبود ویتامین D عمدتاً به صورت آنسفالومالازی، دیاتز تخلخل‌زا و بیماری عضلات سفید ظاهر می‌شود.

4

ویتامین B1 (تیامین):

وظیفه اصلی آن افزایش اشتها و کمک به هضم است. نقص عمدتاً به صورت التهاب چند عصبی، بی‌اشتهایی، کاهش وزن، اختلالات گوارشی، ضعف، شاخ‌های بازتابی، عقب نشینی سر به شکل ستاره‌نگری، اختلال در حرکت تشنج و فلج عضلانی ظاهر می‌شود.

5

ویتامین B2 (ریبوفلاوین):

در واکنش اکسیداسیون زیستی بدن شرکت می‌کند و نقش مهمی در تنظیم تنفس سلولی دارد. کمبود ریبوفلاوین عمدتاً در جوجه‌هایی که پاهایشان کج شده و فلج شده‌اند مشاهده می‌شود.

6

اسید پانتوتنیک (Pantothenic acid):

ویتامین B12 یکی از اجزای کوآنزیم A است و به متابولیسم کربوهیدرات، چربی و پروتئین مربوط می‌شود. زوایای دهان مرغ‌های بیمار آسیب می‌بینند، پرها از سر افتاده و پوست سر، انگشتان پا و کف پای آن‌ها التهاب پیدا می‌کند و سطح پوست جدا شده و شکاف‌هایی ایجاد می‌شود که باعث دشواری در راه رفتن و سایر علائم می‌شود.

7

کولین: کولین: یک آنتی اکسیدان است.

این ماده یکی از معدود موادی است که می‌تواند از لوله عبور کند. “مانع عروق خونی مغز را تشکیل می دهد.”اثر تنظیم کننده متابولیسم چربی را دارد. در صورت کمبود آن، رشد جوجه‌ها کند شده و باعث اختلال روانی می‌شود. مرغ‌های بالغ دچار کبد چرب، کاهش توانایی تولید مثل، از دست دادن اشتها و پرهای زبر می‌شوند.

8

نیاسین: نیتریک اسید.

به متابولیسم کربوهیدرات، چربی و پروتئین در بدن و علائم کمبود آن مرتبط است.

9

ویتامین B6 (پیریدوکسین):

این هورمون در متابولیسم قند، چربی و پروتئین نقش دارد.

10

بیوتین: یک آنتی اکسیدان.

به متابولیسم مواد آلی مختلف مربوط است، پاهای پای مرغ زبر، پوسته و گاهی اوقات شکافته و خونریزی می کنند. ناخن‌ها و انگشتان پا دچار nekrosis شده و می‌افتند.

11

اسید فولیک: فولات و ویتامین B12.

اثر ترویج‌کننده بر رشد پرها دارد. هنگامی که اسید فولیک کم باشد، می‌تواند منجر به رشد ضعیف، فقر خون، فقدان رنگدانه پر و برخی از آنها فلج امتداد گردن شود. جوجه‌ها به آهستگی رشد می‌کنند، پرهایشان ضعیف و استخوان‌های ضخیم و کوتاهی دارند. به رشد پرها کمک می‌کند.

12

ویتامین B12 (کوبالامین):

عمدتاً در سنتز نوکلئیک اسید، متابولیسم کربوهیدرات‌ها و چربی‌ها و حفظ گلوتاتیون در خون دخیل است. به بهبود عملکرد خون‌سازی کمک می‌کند و می‌تواند استفاده از پروتئین در تغذیه را افزایش دهد. هنگامی که کم باشد، منجر به اختلالات متابولیسم تغذیه ای، فقر خون و دیگر بیماری ها می شود. رشد آهسته، کم خونی، استفاده پایین از خوراک، فقدان اشتها و حتی مرگ در صورت عدم وجود نرخ تولید تخم‌مرغ یا کاهش نرخ جوجه ریزی هنگام نداشتن آن.

ویتامین C: به تشکیل و نگهداری ماده بین سلولی و کلاژن مربوط است. این ماده می‌تواند سیستم ایمنی بدن را تقویت کند و جذب آهن در روده را افزایش دهد. همچنین می‌تواند برای دفع سموم مسمومیت با یون فلز سنگین و مواد مخدر، و درمان مکمل کم‌خونی استفاده شود. در آن زمان، مرغ دچار اسکوربوت، توقف رشد، کاهش وزن، نرم شدن مفاصل، خونریزی از همه جای بدن و کم‌خونی شد.

5. مواد معدنی و ویتامین ها

مواد معدنی به صورت نمک‌های غیرآلی یا آلی در تغذیه وجود دارند و چهار عنصر کلسیم، فسفر، سدیم و کلر مهم‌ترین آن‌ها هستند. کلسیم و فسفر مواد معدنی ضروری برای تشکیل استخوان‌ها، پوسته تخم مرغ و حفظ دگرگونی‌های طبیعی هستند. سدیم و کلر معمولاً به شکل نمک تأمین می‌شوند که اثر حفظ تعادل اسید-باز در بدن مرغ را دارد، تعادل فشار اسمز معکوس بین سلول‌ها و خون. علاوه بر این، مواد خامی برای تشکیل مایع معده و اسید معده نیز است که می‌تواند فعالیت آنزیم‌های گوارشی را ترویج دهد و روی چربی و پروتئین تأثیر بگذارد. هضم و جذب نقش مهمی دارند. نمک می‌تواند طعم غذا را بهبود بخشد، اشتها را افزایش دهد و میزان استفاده از مواد غذایی را نیز بالا ببرد. هنگام اضافه کردن نمک خوراکی، باید محتویات نمکی گوشت ماهی را در نظر گرفت. مقدار زیاد آن ممکن است باعث مسمومیت شود، بنابراین مناسب نیست که از 0٫5٪ تجاوز کند.

6, چربی فشرده شده.

روغن یک خوراک پرانرژی با کیفیت بالا و ارزان است، ارزش انرژی آن 2٫25 درصد بیشتر از کربوهیدرات هاست و روغن دارای تأثیر اضافه دگرگشت پذیر انرژی می باشد، به این معنی که نه تنها مقدار خالص انرژی بالاتری را فراهم می کند بلکه همچنین می تواند با سایر مواد مغذی هماهنگ شود. بهبود نرخ استفاده از انرژی دیگر اجزا و افزایش بهره‌وری تبدیل تغذیه. مزایای بسیاری از اضافه کردن چربی در عمل تولید ثابت شده است. اضافه کردن چربی می‌تواند غلظت انرژی بالاتری را برای برآوردن نیازهای بدن، افزایش وزن روزانه، بهبود طعم غذا، افزایش مصرف خوراک، بهبود بهره‌وری تبدیل مواد غذایی و مقاومت در برابر گرما فراهم کند. توانایی تحمل استرس و غیره اثر خوبی دارند. تاثیرات آشکاری بر سلامتی دارد.