برخی از تجربیات در تغذیه و مدیریت مرغ گوشتی

با بهبود استانداردهای زندگی مردم، جستجوی مردم برای ارزش تغذیه‌ای غذا نیز در حال بهبود است. در مورد مصرف مرغ، مردم شروع به تغییر از کمیت به کیفیت کرده‌اند. پرهای زرد مرغ‌های گوشتی به محبوبیت جدیدی بر روی میز غذا خوردن مردم تبدیل شده‌اند، بخصوص در جنوب کشور من. عادت به خوردن پرهای زرد مرغ‌های گوشتی داشته باشید. پر زرد مرغ‌های گوشتی به سه نوع با کیفیت بالا، مخلوط و مرغ‌های بومی تقسیم می‌شود. در میان این مرغ‌ها، مرغ‌های گوشتی سه رنگ زرد با کیفیت بالا بیشتر پرورش می‌یابد و پس از آن مرغ‌های گوشتی به ترتیب بیشترین پرورش را دارد.در حال حاضر مرغ‌های بومی محلی به دلیل باروری پایین و دوره تغذیه طولانی آنها پرورش نمی‌یابند. با این حال، مرغ‌های بومی محلی بهترین نژادهای توصیه شده برای پرورش هستند. چگونه پرهای زرد مرغ‌های گوشتی را بالا ببریم و بهترین مزایا را بدست آوریم، تبدیل به محور توجه شده است. با این حال، پرهای زرد مرغ‌های گوشتی مانند پرهای سفید نیستند. پس از سال‌ها پرورش و پژوهش در زمینه زادآوری، مجموعه ای از استانداردهای زاد آوری و نیازمندی های تغذیه ای ایجاد شده است. پرورش و مدیریت مرغ‌های گوشتی، به ویژه مرغ‌های گوشتی و مرغ‌های بومی هنوز یک مجموعه کامل از داده‌های مدیریت را ندارد. آنها از طریق اکتشاف و خلاصه کردن تجربیات مدیریت می‌شوند. بر اساس این وضعیت، پرورش دهنده ممکن است با مشکلات مختلف مواجه شود، اما پس از خلاصه کردن، جمع‌آوری چند جنبه وجود دارد که همچنین دشواری‌های پرورش مرغ‌های گوشتی زرد هستند. کشاورزان مختلف ممکن است دیدگاه‌های متفاوتی داشته باشند. در اینجا نظرات خود را بر اساس اطلاعات مشتری جمع‌آوری شده در طول بازدید و تجربه در خدمات خلاصه می‌کنیم.
یک مشکل تصفیه بیماری مرغ و تخمیر آن

در خدمت واقعی، مشخص شد که پرهای زرد مرغ‌های گوشتی مشکلات پولولوس بیشتری نسبت به پرهای سفید دارند. می‌توان دید که کیفیت جوجه‌هایی که توسط پر زرد فعلی مرغ‌های گوشتی در چین تولید می‌شود به استانداردهای بالا نرسیده است. با وجود اینکه شرکت‌های تولید کننده مرغ گوشتی زیادی وجود دارند، اما کار بسیار کمی برای پرورش دهندگان انجام می‌شود و از طریق روش‌های رسمی پرورش یک نژاد خوب را به طور واقعی رشد می‌دهند. هر کسی برای حمایت از عملیات شرکت‌ها در بازار کالاهای کور سود می‌برد. این برای کشور یک چرخه منفی است. این تنها می‌تواند باعث شود که نژادهای مرغ به تضعیف خود ادامه دهند و در نهایت پول زیادی در این زمینه سرمایه‌گذاری خواهد شد. این ایالت مقرر می‌دارد که برای خالص‌سازی نژاد اولیه مرغ‌های پرور و لوسمی، نرخ مثبت باید کمتر از 0٫2٪ و در صورت پذیرش سویه‌های انتخابی 2٪ باشد. با این حال در تولید واقعی، بسیاری از مزرعه‌های پرورشی نمی‌توانند استانداردهای تصفیه برای پولوروم و لوسمی را برآورده کنند. یکی از دلایل آن این است که بسیاری از مرغ‌های مثبت باید در طول فرایند تصفیه حذف شوند، که هزینه پرورش را افزایش می‌دهد. دلیل دوم این است که اگرچه برخی از مزارع کارهای قرنطینه را انجام داده‌اند، اما آنها تمایلی به حذف مرغ‌های مثبت پس از شناسایی آن ندارند و آن‌ها هنوز در مزرعه نگهداری می‌شوند و باعث انتقال افقی می‌شود. دلیل سوم این است که پرهای زرد مرغ‌های گوشتی عموماً در جنوب پرورش می‌یابند. از Open سالن‌های مرغداری استفاده می شود. کنترل موش‌ها در مزرعه‌های مرغ بسیار دشوار است. این موش‌ها حامل سالمونلا هستند که تغذیه و محیط سالن مرغداری را آلوده می‌کند و باعث گسترش آن می‌شود. دلیل چهارم این است که وقتی پرورش‌دهندگان تحت لقاح مصنوعی قرار می‌گیرند، تعداد کمی از مزرعه‌های پرورشی فقط یک بار از لولهٔ اسپرمی استفاده می‌کنند، یعنی برای هر مرغ یک لوله اسپرم. استفاده مداوم و متناوب از وسایل باروری کنترل انتقال افقی بیماری پولوروم را دشوار می‌کند. بنابراین، با در نظر گرفتن تصفیه بیماری مرغ از یک نقطه نظر فنی، این امر منجر به بدست آوردن دو برابر نتیجه با نصف تلاش خواهد شد و مزایای آن آشکار نخواهد بود. تصفیه بیماری مرغ در واقع یک مشکل مدیریت جامع است. توصیه می‌شود که بخش‌های مرتبط قوانین و مقررات لازم را از جنبه‌های گوناگون مانند مدیریت و فناوری وضع کنند، آنها را اجرایی سازند و بازرسی‌ها را تقویت نمایند. تنها امید برای تصفیه از بیماری های مرغ. در غیر این صورت، رسیدن به هدف تصفیه در مدت کوتاهی بسیار دشوار است.

درمان پولاروم در طول دوره تخم‌گذاری آسان نیست، یا می‌توان گفت که نمی‌توان آن را درمان کرد و این امر باعث کاهش کارایی تولید و تاثیر بر مزایای اقتصادی مزرعه (خانوار) می‌شود. بنابراین، هنگامی که به اکثریت مزرعه‌های پرورش (خانوارها) یادآوری می‌کنیم که جوجه فرنگی از پروانه زرد مرغ‌های گوشتی بخرند، برای قیمت ارزان حریص نباشید، بلکه کیفیت را در نظر بگیرید. در عین حال، هنگام بررسی مزرعه پرورش دهنده، باید یک مزرعة رسمی تر را برای معرفی جوجه‌ها انتخاب کنید تا مطمئن شوید که مرغ‌ها قادر به انجام کارهایشان هستند.

2- موضوع استانداردهای پرورشی.

پرورش پرهای زرد مرغ‌های گوشتی در اصل بر اساس انتخاب و پرورش نژادهای محلی عالی و نژادهایی است که به کشور من وارد شده اند. پرهای زرد مرغ‌های گوشتی تفاوت‌های منطقه‌ای در شکل بدن، ظاهر و نرخ رشد را نشان می‌دهند. بنابراین، لازم است که استانداردهای مرتبط برای طبقه بندی و راهنمایی پر زرد مرغ‌های گوشتی را فرمولبندی کنیم؛ در همان زمان، توسعه استانداردهای تغذیه ای پشتیبانی کننده، نیازمندی های غذایی و فناوری های سازگار با افزودنی ها برای نژادهای مختلف مرغ زرد ، یک پایه برای تغذيه و مدیریت پر زردی مرغ‌های گوشتی فراهم می کند.

از آنجا که عملکرد مرغ‌های تجاری پرورش داده شده توسط نژادهای مختلف جوجه متفاوت است، و نیازهای تغذیه ای آنها نیز متفاوت هستند، لازم است که رژیم غذایی مربوطه را بر اساس استانداردهای غذایی نسل های مختلف برای سازگاری با نیازهای رشد مرغ ها فرمول بندی کنیم تا به بالاترین مزایای اقتصادی دست یابیم. میزان تغذیه پرهای زرد مرغ‌های گوشتی سال به سال افزایش می یابد، اما مطالعات کمی در مورد نیازهای غذایی پرهای طلایی مرغ‌های گوشتی در مناطق مختلف، نژادهای مختلف و فصل های مختلف وجود دارد. با این حال، تحقیقات کمی در مورد نیازهای تغذیه‌ای پر زرد مرغ‌های گوشتی انجام شده و هم‌اکنون هیچ استاندارد تکثیر یکپارچه و کاملی برای پر طلایی مرغ‌های گوشتی در چین وجود ندارد. برای اجتناب از هدر دادن منابع تغذیه و افزایش هزینه‌های تغذیه‌ای، لطفاً به طور کورکورانه استانداردهای تغذیه‌یی را برای مرغ‌های گوشتی. بزرگ سریع کپی نکنید. پرهای زرد با کیفیت بالا مرغ‌های گوشتی نرخ رشد آهسته‌تر و چرخه تغذیه طولانی‌تری نسبت به پرهای بزرگ سریع دارند، بنابراین نیازها برای مواد مغذی در رژیم غذایی کمتر از پرهای سریع است. برای مرغ‌های مرغ‌های گوشتی بزرگ، این استانداردها بالاتر از نیازهای رشد پر زرد با کیفیت بالا هستند که بر بازدهی تغذیه و کیفیت تأثیر می‌گذارند. با این حال، به دلیل تفاوت‌های بزرگ در نرخ رشد نژادهای مختلف پر زرد مرغ گوشتی با کیفیت بالا، یکپارچه‌سازی استانداردهای تغذیه دشوار است. با توجه به رشد و توسعه انواع مختلف پرهای زرد مرغ‌های گوشتی سریع، متوسط سرعت و باکیفیت بالا، تحقیقات در مورد نیازهای تغذیه ای پروانه های رنگین کمان باید در مراحل انجام شود تا استانداردهای واقع گرایانه غذایی برای این پرنده شکل بگیرد.

در تولید واقعی، پیشنهاد می‌شود که مزرعه پرورش (خانوار) بتواند از مزارع مرغ زادگاه برای استانداردهای پرورشی گله مشورت کند. بهترین کار این است که راهنمای خود را داشته باشید؛ اگر استاندارد پرورشی وجود نداشته باشد، باید در مورد شاخص‌های اصلی تغذیه ای مانند نیازهای روزانه پروتئین خام، انرژی متابولیکی، کلسیم، فسفر و لیزین در رژیم غذایی بپرسید تا بتوانید مواد خام مناسب برای تهیه رژیم غذایی بر اساس شاخص های لازم انتخاب کنید؛ اگر هیچ کدام از آنها مطابق با خواسته ها نباشد، می توانید به استاندارد مرغ گوشتی پر سفید مراجعه کرده و آن را به طور مناسب کاهش دهید. برخی از شاخصهای تغذیه‌ای. در عین حال، توجه داشته باشید که رشد مرغ‌ها را در طول فرایند پرورش با دقت مشاهده کنید، رابطه بین نیازهای تغذیه‌ای مرغها و الزامات داده‌های استاندارد را در هر زمان تنظیم کرده و استانداردهای پرورش خودتان را فرمول‌بندی کنید. ما به آنها استانداردهای عملی می‌گوییم. هر دسته از گله های مرغ تنظیمات متفاوتی خواهد داشت. این عاقلانه ترین است. بعد از چند بار، استانداردهای واقعی تمرین وجود خواهد داشت که به آن تجربه نیز گفته می‌شود. اما چیزی که باید توضیح داده شود این است که برای انجام چنین کاری، شما به مقدار معینی از دانش تغذیه ای نیاز دارید تا بتوانید آن را با موفقیت انجام دهید و نمی توانید شاخص ها را کورکورانه تنظیم کنید تا از خسارت های بزرگ جلوگیری کنید.

استانداردسازی برای سازماندهی تولید در مقیاس بزرگ ضروری است. به عنوان صنعت مرغ زرد، تولید غیر استاندارد هرج و مرج است. امیدوارم استانداردهای پرورشی برای پر زرد مرغ‌های گوشتی هر چه زودتر معرفی شود.

مسئله رنگ آمیزی پرهای زرد مرغ‌های گوشتی.

“سه عدد زرد رنگ.” مرغ‌ها دارای سه ویژگی زرد هستند: پرهای زرد، منقار زرد و ساق پاهایی که به رنگ طلایی می‌باشند. برخی از آنها دیدگاه‌های نادرست مصرف‌کنندگان هستند، اما آن‌ها همچنین اهداف دنبال شده توسط مردم هستند. با این حال، نژادهای باکیفیت مرغ گوشتی سریعتر و سریع‌تر رشد می‌کنند. این مشکلی است که صنعت تغذیه باید با آن روبرو شود تا مرغ ها در طول دوره رشد به رنگ ایده آل برسند و نیازهای بازار را برآورده کنند. این امر باعث می‌شود که پرورش‌دهندگان مجبور به استفاده از مغز خود برای یافتن راه‌هایی برای دستیابی به نتایج دلخواه باشند. برخی از مزرعه‌ها (خانوارها) هر کاری که می‌توانند برای دنبال کردن آن انجام می‌دهند. امیدوارم که مصرف‌کنندگان هم ایده‌های خود را اصلاح کنند. من از مردم می‌خواهم تا این کار را انجام دهند. از نظر غذا، هر چه زردتر باشد بهتر است و مزه خالص‌تری دارد. اینها باید به صورت اساسی حل شوند و می‌توان با اضافه کردن مواد افزودنی خاص آن را تغییر داد. با توسعه سریع تکنولوژی امروزی، همه رنگ‌ها می‌توانند ساخته شوند، برخی از آنها طبیعی هستند اما بیشتر آن‌ها پیگمنت‌های مصنوعی سنتز شده‌اند. به طور کلی، در مقایسه با افزودنی‌های مصنوعی سنتز شده، افزودنی های طبیعی سرعت رنگ آمیزی سریع تری در بدن انسان دارند. ضایعات خطرناک و ورودی‌های اقتصادی بسیار متفاوت هستند. کارخانه‌های تولید رسمی قطعاً از مواد افزودنی در مطابقت کامل با مقررات ملی استفاده خواهند کرد، اما کسانی که از راههای بی‌ادبانه پول درمی‌آورند عملیات غیرقانونی را برای کسب سود انجام می‌دهند. نقش عوامل رنگی هیچ کارکرد تغذیه ای دیگری به جز رنگ آمیزی ندارد. در دفاع امروزی از حقوق بشر. “سبزیجات و میوه‌های تازه، غذاهای سالم هستند.”مقدار زیادی از رنگدانه‌های مصنوعی مصنوعی به ناچار مصرف‌کنندگان را تردید خواهد کرد. بنابراین، مردم نباید بیش از حد بر اثر رنگ مرغ تاکید کنند و در عین حال به طور صحیح دنبال کردن رنگ گوشت.

برای بهبود زیبایی پوست و پرهای پر زرد مرغ‌های گوشتی و برجسته کردن آن، از رنگ‌های تیره استفاده شده است. “سه تا کارت زرد.” ویژگی‌های پر زرد مرغ‌های گوشتی، شما می‌توانید به درستی لوچانگدینگ یا جیالی زرد را اضافه کنید و از تغذیه طبیعی مانند آرد یونجه، ذرت زرد، پودر فلفل قرمز و سایر مواد خام غنی از لوتئین استفاده کامل کنید.

عوامل زیادی وجود دارد که بر اثر رنگ پوستی مرغ‌های گوشتی تأثیر می‌گذارند. نژادهای مختلف مرغ‌های گوشتی خواص رنگی پوست متفاوتی دارند، اما مواد زرد روی چربی زیرپوستی مرغ‌های گوشتی همگی لوتئین هستند؛ تنها لوتئن و زگزانتین اثر رنگ‌آمیزی دارند و معمولاً در ذرت، آرد گلوتن ذرت ، آفتابگردان ، مارگارین وجود دارند. اگرچه ذرت و سایر مواد غذایی غنی از لوتئين هستند، محتوای لوتيين با طول مدت نگهداری مواد خام كاهش می یابد. مواد تغذیه ذرت و نان گلوتن در فصل تابستان همه آنها محصولات مسن هستند، و کوتاه ترین دوره نگهداری حدود ده ماه است، و محتوای لوتئین تقریباً نصف را از دست می دهد؛ علاوه بر این، سرانجام لاتین در چربی زیرپوستی مرغ گوشتی برای ظاهر شدن زرد ریخته می شود، بنابراین مقدار چرب زیرپوست مستقیماً روی اثر رنگ آمیزی پوست ایکس کی وان 47 تأثیر دارد; فصل گرمای بالا باعث کاهش قابل توجه مصرف خوراک اکسکی ون چهارده می‌شود، دریافت متناسب لوتیین ناکافی است و حرارت بالای دما به راحتی می‌تواند منجر به اکسیداسیون روغن و لوته ان گردد که نتیجه آن کاهش میزان موجود لوتیين در غذاست. بنابراین، هنگام تهیه تغذیه مرغ گوشتی در تابستان، با افزایش مقدار لوتئین اضافه شده، همچنین باید غلظت مواد مغذی غذا را افزایش دهید تا مرغ گوشتی وزن و چربی طبیعی خود را حفظ کند؛ میزان مناسب آنتی‌اکسیدان‌ها و غیره را برای بهبود مؤثر افزودن مصرف و رسوب لوتئن در مرغ‌های گوشتی باعث می‌شود که به اثر رنگ آمیزی ایده‌آل دست یابد؛ تأثیر بیماری‌های E.coli، enteritis کلسترودیا و coccidiosis از بیماری‌های شایع در تولید مرغ است، به ویژه تاثیر coccidiose بر رنگدانه رسوبات تأثیر قابل توجهی دارد.

بنابراین، چگونگی حل مشکل اثرات گونه‌های واقعی و مواد افزودنی یک مسئله است که مصرف‌کنندگان و پرورش دهندگان با هم در مورد آن بحث می‌کنند. هر کسی باید از یک نگرش مسئولانه نسبت به آنها شروع کند، در محیطی منصفانه رقابت کنند و با رقابت ناعادلانه برای محافظت از تولیدکنندگان رسمی پر زرد مرغ‌های گوشتی را قادر می سازند تا به طور سالم و منظم توسعه یابند.

چهار مشکل بیماری‌زا وجود دارد.

پرهای زرد رنگ مرغ‌های گوشتی با محیط زیست سازگارتر از پرهای سفید هستند، بنابراین وضعیت سلامتی آنها نسبتاً خوب است و شیوع بیماری‌ها نسبتاً کم است. اما با گسترش مداوم پرهای زرد مرغ‌های گوشتی، جهت یا نژاد پرورش نیاز به عملکرد تولید بیشتر و بالاتر دارد. بالا، گله مرغ رشد سریع می‌کند، بنابراین سایر شاخص‌ها عمدتاً بر مقاومت در برابر بیماری تأثیر می‌گذارند، به ویژه زمانی که مفهوم پرورش دهنده در زمان تغییر نکند، یا مقاومت در مقابل بیماری پرهای طلایی مرغ گوشتی همچنان در سطح بالایی نگه داشته خواهد شد در این زمان، مشکلات ظاهرا ساده زیادی وجود خواهد داشت که نمی‌توان آنها را نادیده گرفت.

1- مشکل در سیستم ایمنی بدن.

از آنجا که پر زرد مرغ‌های گوشتی زمان تولید مثل نسبتاً طولانی دارد، برخی برنامه‌های ایمنی‌سازی باید اضافه شوند. به عنوان مثال، بیماری مارک و آنفلوآنزای مرغی، برای بیماری مارک، زیرا این بیماری بعد از 2 ماهگی بیشتر است، توصیه می‌شود که پرهای زرد رنگ با کیفیت بالا مرغ‌های گوشتی در زمان مناسب پس از پوسته واکسن زده شود. آنفلوآنزای مرغی اکنون مشکلات بیشتری با مرغ‌های تخم‌گذار و پرهای سفید-مرغ‌های گوشتی دارد، اما به منظور کاهش خطر، توصیه می‌شود که در برنامه ایمن‌سازی قرار گیرد. سایر برنامه‌های واکسیناسیون را می‌توان به صورت جامع بر اساس ویژگی‌های بیماری در منطقه مورد بررسی قرار داد. علاوه بر این، ما باید کار خوبی در زمینه جداسازی، بهداشت و ضد عفونی انجام دهیم. با توجه به ویژگی‌های اپیدمی در منطقه، روش‌های درست را برای انجام ایمن‌سازی و نظارت مؤثر بکار گیرید و در پیشگیری و کنترل اپیدمیک کار خوبی انجام دهید.