اقدامات تغذیه ای برای بهبود سطح تولید مرغ‌های گوشتی
سطح تولید مرغ گوشتی به شدت به پتانسیل ژنتیکی مرغ بستگی دارد، و میزان عملکرد بالقوه ذاتی نه تنها با مناسب بودن محیط زیست بلکه با مدیریت صحیح تغذیه نیز مرتبط است. در حال حاضر، بسیاری از پرورش دهندگان توجه کمی به مدیریت تغذیه می دهند که این امر بر رشد و توسعه مرغ‌های گوشتی تأثیر می‌گذارد، باعث هدر رفتن غذا شده و اثر تغذیه‌ای را کاهش می‌دهد. کشاورزان باید برای بهبود اثرات تغذیه با مرغ گوشتی، از جنبه‌های زیر در مدیریت تغذیه‌ای کار خوبی انجام دهند:
زمانبندی را درک کنید.
بعد از اینکه جوجه‌ها به سالن مرغداری رسیدند، باید برای 2-3 ساعت آب بنوشند و صبر کنند تا یک‌سوم جوجه‌ها توانایی نیش زدن را داشته باشند یا 24-36 ساعت پس از بیرون آمدن. خیلی زود یا دیر برای جوجه ها خوب نیست. تغذیه زودهنگام بر جذب و استفاده از زرده تخم مرغ در جوجه‌ها تأثیر می‌گذارد، که باعث سوء هاضمه می‌شود که این امر بر رشد و توسعه جوجه‌ها و مصرف غذا اثر می‌گذارند. به علاوه، تغذیه زودهنگام، فعالیت جوجه‌ها و کود مرغی باعث آلوده شدن غذا شده و بر سلامت گله تأثیر می‌گذارد. تغذیه خیلی دیر باعث مصرف بیش از حد زرده در جوجه ها و بدن ضعیف می شود، که همچنین بر رشد و نرخ زنده ماندن جوجه‌ها تأثیر خواهد گذاشت.
موقعیت‌های مناسب تغذیه را فراهم کنید.
پس از 7 روزگی، هر مرغ باید حداقل یک جای 5 سانتی‌متری برای تغذیه داشته باشد. با افزایش سن، موقعیت تغذیه باید به تدریج افزایش یابد و در 49 روزگی به 10 سانتیمتر برسد. اگر موقعیت تغذیه کافی نباشد، برخی از قطعات را تحت تأثیر قرار خواهد داد. مصرف تغذیه مرغ‌ها به راحتی می‌تواند باعث ایجاد اندازه نامنظم گله شود.
به طور منظم ارتفاع چاه را تنظیم کنید.
با افزایش سن مرغ‌های گوشتی، ارتفاع مخزن باید به طور منظم تنظیم شود. لبه بالایی چاه باید با پشت مرغ هم سطح یا 2 سانتیمتر بالاتر از آن باشد. مرغ‌ها دندان یا دهان نرمی ندارند. هنگامی که به دنبال غذا و آب می‌گردند، باید سرشان را بالا ببرند تا وارد شوند. دستگاه دانخوری به درستی تنظیم شده است تا از خروج بیش از حد تغذیه از دهان جلوگیری کند و هدر رفت غذا را کاهش دهد.
فرکانس تغذیه را با توجه به سن نوزاد تنظیم کنید.
تغذیه هر 2 ساعت برای 1-3 روزگی، 4-5 ساعت در شب متوقف شود؛ به تدریج فرکانس تغذیه‌ای را پس از 3 روزگی کاهش دهید، 6-8 بار در روز و شب؛ 4-6 بار در دوره بعد. دستگاه گوارش جوجه‌ها به خوبی توسعه نیافته است، دندان ندارند، دهان کوچکی دارند، ترشح ناقص آنزیم‌های گوارشی و هضم ضعیف دارند. بنابراین در ابتدا باید به آنها کمتر تغذیه شود. با افزایش سن، تعداد تغذیه به تدریج کاهش می‌یابد.
کنترل هر مقدار تغذیه از غذا.
توصیه نمی‌شود که هر بار مقدار زیادی اضافه شود، زیرا مرغ‌ها هضم ضعیفی دارند و بیش از حد خوردن می‌تواند به راحتی باعث سوء هاضمه و تأثیر بر میزان استفاده از تغذیه شود. مقدار تغذیه روزانه باید به طور معقول محاسبه شود و بر اساس تعداد دفعات غذا دادن تقسیم گردد. برای آخرین بار صبر کنید تا مواد را اضافه کنید، یا قبل از افزودن آنها کمی منتظر بمانید. مواد را اضافه نکنید. در غیر این صورت، به راحتی باعث سوء هاضمه و غذاخوردن‌های پرمصرف می‌شود، بر رشد و سلامت مرغ‌ها تأثیر می‌گذارد و به آسانی موجب آلودگی تغذیه می‌شود.
تأمین تغذیه با کیفیت بالا برای دام ها.
از آنجا که مرغ‌های گوشتی رشد سریعی دارد و عملکرد گوارشی آنها کامل نیست، لازم است یک خوراک مرکب با قیمت تمام شده تهیه شود که هضم آن آسان باشد و تغذیه جامعی داشته باشد. تغذیه مرغ گوشتی عموماً به سه مرحله تقسیم می‌شود: 0 تا 20 روزگی دوره تخم‌گذاری است، 21 تا 38 روزگی مرحله میانی و 39 روزگی تا زمان ذبح مرحله آخر است. باید تغذیه های مختلف بر اساس مرحله مورد نیاز تأمین شود.
برای سوخت‌گیری یک دوره انتقالی وجود دارد.
در طی فرایند پرورش، به دلیل مواد مغذی مختلف مورد نیاز در مراحل مختلف، گاهی اوقات مواد خام تغییر می‌کند و سوخت‌گیری اجتناب ناپذیر است. سوخت‌گیری نامناسب باعث ایجاد استرس بیشتر برای مرغ‌های گوشتی خواهد شد. تغییر ناگهانی تغذیه ممکن است منجر به اختلالات گوارشی در مرغ‌ها شود، باعث سوء هاضمه، اسهال و غیره گردد و بر رشد و استفاده از غذای مرغ‌های گوشتی تأثیر بگذارد. تجربه نشان داده است که اگر تغییر تغذیه به تدریج انجام شود، اساساً هیچ تأثیری بر تولید مرغ گوشتی نخواهد داشت. هنگامی که تغذیه را عوض می‌کنید، معمولاً 5 تا 7 روز طول می‌کشد. روش خاص به شرح زیر است: 2/3 خوراک قبلی (خوراک مورد استفاده) + 1/3 غذایی که باید جایگزین شود، دو روز مصرف کنید؛ نصف غذای پیشین را با یک نیمه از خوراک بعدی برای 2 روز بخورید؛ و سپس همه چیز را تغییر دهید.
به علاوه تغذیه شن سلامتی.
هضم غذا توسط مرغ‌ها با انقباض قوی و خرد کردن معده عضلانی-اسکلتی صورت می‌گیرد. به همین دلیل، سنگدانه نامحلول باید به‌طور منظم به تغذیه مرغ اضافه شود تا به هضم و بهبود استفاده از غذا کمک کند. جوجه‌ها در ابتدا می‌توانند از شن‌های سلامت به اندازه برنج استفاده کنند و در آینده این میزان را افزایش دهند. بعداً، می‌توانند از شنی با قطر 4-5 میلی‌متر (به اندازه دانه سویا) استفاده کنند. شن بهداشتی را می‌توان با نسبت 0٫3 درصد در تغذیه مخلوط کرد، یا یک بار در هفته اضافه نمود و آن را بر اساس مقدار مورد نیاز هفته یکبار در ظرف کم عمق قرار داد و مرغ‌ها می‌توانند آزادانه بخورند.
اضافه کردن پروبیوتیک ها به رژیم غذایی.
محتویات روده مرغ کمی اسیدی است که منجر به تکثیر میکروارگانیسم‌های سودمند در روده می‌شود. افزودن منظم پروبیوتیک‌ها به تغذیه می‌تواند میزان استفاده از غذا را بین 5 تا 8 درصد افزایش دهد؛ مقاومت بدن در برابر بیماری را بهبود ببخشد و از بروز برخی بیماری‌ها جلوگیری کند؛ نسبت نیتروژن غیرپروتئینی در مدفوع را کاهش دهد، تولید آمونیاک را کاهش داده و محیط سالن مرغداری را بهبود بخشد، رخداد بیماری‌های تنفسی و اسیت معده را کاهش می‌دهد.
