روش‌های تغذیه مصنوعی مرغهای تخم‌گذار چیست؟
روش‌های تغییر رنگ مصنوعی مرغهای تخم‌گذار چیست؟ تغییر رنگ اجباری مصنوعی عمدتاً به دلیل تغییرات آب آشامیدنی، تغذیه و شرایط نوری است تا مرغ ناگهان در یک محیط سخت زندگی کند که باعث ایجاد استرس شده و موجب تغییر رنگ شود. رایج‌ترین روش، جداسازی اجباری دستی از طریق گرسنگی است.
مزایای تغییر رنگ دستی چیست؟
در شرایط طبیعی، مرغهای تخم‌گذار پس از حدود یک سال تخم‌گذاری رنگش را عوض می‌کند و تخم می‌گذارد. دوره طبیعی تغییر رنگ حدود 4 ماه طول می‌کشد و مدت طولانی استراحت دارد که نه تنها هزینه‌های زیادی برای تغذیه مرغ‌ها به همراه خواهد داشت، بلکه باعث می‌شود تا این جوجه‌ها خیلی تغییر رنگ ندهند، نرخ تولید تخم‌مرغ آنها پایین باشد و کیفیت پوستهٔ تخم نیز نامتقارن است. مزایای اقتصادی صنعت مرغ. تخم‌ریزی اجباری مصنوعی مزایای دوره کوتاهی از تخم ریزی، طولانی شدن تولید و استفاده از مرغ‌ها، تولید تخم‌مرغ تمیز بعد از تخمک گذاری، افزایش وزن تخم، بهبود کیفیت تخم و کاهش نرخ شکستن تخم را دارد.
روش‌های جداسازی اجباری مرغهای تخم‌گذار چیست؟
اول، روش دارویی اکسید روی یا سولفات روی را به تغذیه اضافه کنید تا مقدار روی 2٪ تا 2٫5٪ از غذا باشد. مرغ‌ها برای هفت روز متوالی به صورت آزاد تغذیه شدند. در روز هشتم، آنها شروع به تغذیه مرغهای تخم‌گذار عادی کردند. در روز دهم، همه آنها متوقف شدند. پس از سه هفته، دوباره شروع به تخم‌گذاری کردند.
دوم، روش گرسنگی روش سنتی تغییر رنگ اجباری است. زمان تغذیه باید حدود 30 درصد از وزن مرغ باشد. معمولاً بعد از 9 تا 13 روز، طول نور در دو هفته اول به 2 ساعت کاهش می‌یابد و فقط برای آب آشامیدنی استفاده می‌شود. سپس این مدت هر روز یک ساعت افزایش پیدا می‌کند تا مرغ‌ها بتوانند غذا بخورند و بنوشند. تا 14 ساعت نور. پروتئین در رژیم غذایی 16٪ و کلسیم 1٫1٪ است. بعد از اینکه تولید تخم‌مرغ شروع به افزایش کرد، کلسیم را تا 3٫6٪ افزایش دهید. مرغ‌ها پس از 6 تا 8 روز تولید را متوقف می‌کنند. پرورش در روز دهم آغاز می‌شود، با 15 تا 20 روز بیشترین پروری و 35 تا 45 روز برای به پایان رساندن فرایند تغییر رنگ. 30 تا 35 روز برای بازگشت به تولید تخم‌مرغ، 65 تا 70 روز برای رسیدن به بیش از 50٪ نرخ تولید تخم‌مرغ و 80 تا 85 روز جهت ورود به اوج تولید تخم‌مرغ.
سوم، روش گرسنگی دارویی. ابتدا مرغ‌ها را به مدت دو روز و نیم از نور جدا کردند، سپس روشنایی خاموش شد. سپس آب مجدداً تأمین شد و 2٫5٪ سولفات روی یا 2٪ اکسید روی به تغذیه مرکب اضافه شد تا مرغ‌ها بتوانند حدود شش روز و نیم آزادانه بخورند. تغذیه و نوردهی عادی در روز دهم ادامه خواهد یافت، و مو زدایی و تغییر رنگ پس از 3 تا 5 روز آغاز می‌شود. به‌طور کلی، تولید پس از 13 تا 14 روز کاملاً متوقف می‌شود و تولید تخم‌مرغ بعد از 19 تا 20 روز دوباره شروع به کار می‌کند. نرخ تولید تخم‌مرغ می‌تواند به بیش از 70 تا 75 درصد برسد.
تغذیه اجباری دستی از طریق گرسنگی.
1. غذا و آب را کنترل کنید.
غذا را در مخزن خالی کنید و تغذیه را برای 7 تا 10 روز متوقف کنید (زمان مشخص توقف می‌تواند بر اساس وضعیت سلامت گله، میزان مرگ و میر مرغ‌ها و تغییر وزن بدن تنظیم شود. میزان مرگ و میر نباید از 3٪ تجاوز کند). در طول دوره تعلیق تغذیه، مرغهای تخم‌گذار همچنان تخم می‌گذارد. برای حفظ کیفیت پوسته تخم مرغ، آنها را می‌توان با پوسته‌ها تغذیه کرد. در طول روزه، آنها را می‌توان به میزان 20 گرم برای هر مرغ اضافه کرد. آب را برای دو روز قطع کنید و به راحتی بنوشید.
2. کنترل نورپردازی
21 روز قبل از تغییر رنگ اجباری، کنترل روشنایی انجام شد و ناگهان نور به 8 ساعت کاهش یافت. پس از ادامه تغذیه، نور به تدریج برای 1-2 ساعت در هفته افزایش یافت تا زمانی که روشنایی روزانه به 15-16 ساعت برسد.
3. پس از پایان تغذیه، به هر مرغ در روز اول با یک میانگین 18 درصد پروتئین خام خوراک تخم‌گذاری 18 گرمی داده می‌شود و سپس روزانه 18 گرم افزایش می‌یابد تا زمانی که به غذای آزاد برسد.
از بین بردن ناخن به صورت اجباری و دستی.
در مقایسه با تغییر رنگ طبیعی، تغییرات رنگ اجباری مصنوعی مزایای زمانی کوتاه برای تغییر رنگ، تولید تخم‌مرغ مرتب بعد از تغییر رنگ ، افزایش وزن تخم مرغ ، بهبود کیفیت تخم و کاهش نرخ شکستن تخم را دارد، اما باید به مسائل زیر توجه شود:
1. انتخاب گله: در صورتی که به طور اجباری پرورش داده شود، باید گله ای با بالاترین نرخ تولید تخم‌مرغ در سال اول باشد.
2. وضعیت سلامتی مرغ‌ها: تنها مرغهای سالم می‌توانند برای تغییر رنگ اجباری انتخاب شوند، زیرا فقط مرغ‌هایی که سالم هستند قادر به تحمل اثرات شدید استرس ناشی از آب و قطع مواد هستند، و تنها مگس‌های سالم می توانند انتظار تولید بالای محصول را بعد از تغییر رنگ داشته باشند. مرغهای بیمار و ضعیف در طول دوره کمبود آب و مواد به سرعت می‌میرند و باید هر چه سریع‌تر از بین بروند.
3. فصل و زمان تغییر رنگ: باید عوامل اقتصادی، شرایط گله و شرایط آب و هوایی را در نظر بگیریم. تغییر رنگ اجباری در فصول گرم و سرد بر روی اثر تغییر رنگ تأثیر می‌گذارد. به‌طور کلی، تغییر رنگ اجباری زمانی انجام می‌شود که مرغ‌ها در پاییز شروع به تغییر رنگ طبیعی کنند و بهترین اثر را دارد.
4. مدت زمان گرسنگی: معمولاً 9 تا 13 روز، بسته به فصل و چربی و مرگ و میر جوجه. در فصل دمای گاز، زمانی که چربی مرغ ها با چربی خوب یا وزن بدن کم پایین است، دوره گرسنگی می تواند طولانی تر شود، در غیر این صورت، باید دوره گرسنه شدن را کوتاه کنید. اگر مدت زمان بسیار کوتاه باشد، هدف تغییر رنگ و توقف تولید حاصل نخواهد شد. اگر مدت زمان بسیار طولانی باشد، میزان مرگ و میر افزایش خواهد یافت و آسیب به بدن مرغ نیز بزرگ خواهد بود. میزان مرگ و میر عمومی در حدود 3 درصد کنترل شده است.
5. روشنایی: هنگامی که تغییر رنگ اجباری مصنوعی اعمال می‌شود، باید در همان زمان نوردهی کاهش یابد.
6. مدیریت تغذیه در طول دوره تغییر رنگ مرغ: در ابتدای دوره تغییرات رنگ اجباری، جوجه ها تولید را فورا متوقف نمی کنند، اغلب با تخم های نرم یا شکسته ، پودر پوست باید به مخزن اضافه شود، 2 کیلوگرم برای هر 100 جغد؛ گرسنگی مرغهای پرورش داده شده باید از کوبیدن پوشش، شن، پرها و غیره جلوگیری کند. باید ماکارونی کافی وجود داشته باشد تا اطمینان حاصل شود که همه مرغ ها می توانند همزمان غذا بخورند.
