آیا فناوری پرورش مرغ در فضای باز فقط برای مناطق روستایی مناسب است؟
فناوری پرورش مرغ در فضای باز در مناطق روستایی چگونه با پرورش بزرگ‌مقیاس مرغ تفاوت دارد؟ آسون تره؟ آیا فناوری پرورش مرغ در فضای باز فقط برای مناطق روستایی مناسب است؟ دوستانی که می‌خواهند مرغ پرورش دهند، اغلب از من می‌پرسند آیا این روش برای جوجه کشی آزاد مناسب است. مکان‌های مناسب برای پرورش مرغ آزاد تپه‌ها، کوه‌های کم‌ارتفاع و دامنه‌های علفی با شرایط زیست محیطی بهتر هستند.
فناوری مرغداری آزاد در مناطق روستایی، چه تفاوتی با کشتارگاه‌های بزرگ مرغ دارد؟
کشاورزی پراکنده (انگلیسی: Extensive farming) به زراعتی اطلاق می‌شود که در آن از مزارع وسیع استفاده شود. انعطاف‌پذیر است، قابل تغییر و جابجا شدن است. ورود و خروج از آن آسان است. سود و زیان اندکی وجود دارد. تنها یک ریسک فنی و بازار کوچک وجود دارد. اگر نمی‌توانید آن را بفروشید، می‌توانید بخوريدش. این مثل سرمایه‌گذاری در مقیاس بزرگ در مرغ‌های استاندارد نیست. خانه، مدیریت متخصص کارکنان، تجهیزات تخصصی، سرمایه‌گذاری عظیم، ریسک فنی بالا و ریسک بازار.
آیا فناوری پرورش مرغ در فضای باز فقط برای مناطق روستایی مناسب است؟
1. کوهستان و دشت.
برای جلوگیری از آلودگی، کوهها باید دور از مناطق مسکونی، صنایع و معادن و جاده‌های اصلی قرار بگیرند. محیط آن منزوی و آرام، با هوای تمیز است. بهترین جنگل بوته ای، جنگل خاردار، جنگل پربرگ و غیره است. شیب نباید زیاد باشد. شیب باید کمتر از 30 درجه باشد و مناطق تپه‌ای و کوهستانی مناسب‌تر هستند. منابع آب تمیز مانند رودخانه‌های بدون آلودگی و حوضچه‌ها در نزدیکی وجود دارد.
2. درختان باغ بهشت.
بهتر است باغ را از مناطق پرجمعیت دور نگه دارید، با زمین مسطح، زمان طولانی آفتابی، جلوگیری آسان از درنده ها و بیماری های عفونی و سن درختان میوه باید 3 تا 5 سال باشد. از تورهای ماهیگیری قدیمی یا تورهای فیبر برای جداسازی محیط اطراف برای مدیریت آسان استفاده کنید. در پارک باید منابع آب تمیز و کافی وجود داشته باشد تا نیازهای آب آشامیدنی مرغها برآورده شود. باغهای مناسب برای پرورش شامل باغهای بامبو، باغات میوه و سبزیجات، باغهای چای، باغهای توت‌فرنگی و غیره است که نیازمند زمین خشک بالا، پناهگاه از باد و خورشید، محیط آرام، آب آشامیدنی مناسب، بدون آلودگی و آسیب به حیوانات نیستند.
سه، میدان بازی.
بهترین کار این است که زمینی با ارتفاع زیاد، پوشیده از باد و آفتاب، محیط آرام، آب آشامیدنی مناسب، بدون آلودگی و آسیب به حیوانات مانند مزارع ذرت را انتخاب کنید. پرورش در زمین مزایای بسیاری دارد. اول از همه، می‌تواند مقدار زیادی تغذیه را ذخیره کند. مرغها را ببرید توی مزرعه، مرغ ها رو در زمین پرورش دهید. معمولاً مرغها می‌توانند خودشان غذای مورد نیاز خود را پیدا کنند و به همین دلیل برای تأمین نیازهای غذایی خود، از این روش استفاده می‌کنند. در شرایط عادی، احتیاجی به تغذیه آنها در زمین نیست. دوم، مرغها طیف گسترده‌ای از غذاها را در مزارع می‌خورند و این خوراک متنوع است، مانند حشرات مختلف، علف‌های هرز، بذرهای چمن و غیره، بنابراین معمولاً کمبود مواد مغذی ندارند، سریع رشد می‌کنند و تخم‌های بلند تولید می‌کنند. سوم، هوا در زمین تازه است، غذا جامع تر و میزان مرگ و میر جوجه ها در زمین پایین است.
