چطور مرغ هاتیان را پرورش دهیم؟

چطور مرغ هاتیان را پرورش دهیم؟ پرورش مرغ های هتین ابتدا باید دما را کنترل کند، سالن مرغداری باید تهویه مناسبی داشته باشد و در تابستان برای گرم کردن آن از 35 درجه بالاتر نرود. تراکم تغذیه باید در 8-15 کیلوگرم بر متر مربع کنترل شود. برای تغذیه از سبزیجات تازه، ذرت و برنج استفاده می‌شود. آب آشامیدنی باید تمیز باشد.آب نوشیدنی‌تان باید پاکیزه و بدون هرگونه آلاینده باشد. نر باید در سه ماه به صورت مصنوعی عقیم شود، و سپس برای سه ماه دیگر تغذیه را ادامه دهد تا ذبح شود.

چطور مرغ هاتیان را پرورش دهیم؟

به طور کلی، تعداد کمی از کشاورزان تخم‌ها را خودشان می‌گذارند و آنها را در سنین پایین پرورش می‌دهند. در این مورد، هزینه تغذیه بسیار بالا است. معمولاً 1-2 پوند مرغ جوان بخرید و سپس به آرامی پرورش دهید.

اگر مرغ‌های بزرگتر را بخرید، یکی از مزایای آن این است که مزرعه قبلاً واکسینه شده، بنابراین نیازی نیست خودتان مرغ‌ها را واکسن زده و خطر تولید مثل بسیار کمتر خواهد بود.

در غیر این صورت، بیشتر کشاورزان نمی‌دانند که چگونه مرغ‌ها را واکسینه کنند که بسیار دردسرساز است. امکان واکسیناسیون مرغ‌های هاتی وجود ندارد. این برای هر مرغی یکسان است. اگر واکسینه نشود، بسیار شکننده خواهد بود.

مزایای خرید مرغ‌های بزرگتر بسیار واضح است. شما فقط نیاز دارید که هر روز مقداری دانه ذرت و جو دوسر به آن تغذیه کنید، سپس آزادانه غذا خواهد خورد، بنابراین اگر برای مدت زمان معینی پرورش داده شود کیفیت گوشت بهتر خواهد بود.

فناوری پرورش مرغ هتیان

1. تغذیه و مدیریت جوجه‌ها

(1) آماده سازی قبل از جوجه کشی

A. آماده‌سازی اتاق پرورش: روش نگهداری گرما و حرارت را انتخاب کنید، امکانات پرورش و تجهیزات نگهداری حرارت را بسازید و فضولات ضدعفونی شده (خاکستر، نی خردشده) را روی زمین قرار دهید.

B. پیش گرم کردن و آزمایش دما قبل از حمل مرغ: تسهیلات حفظ حرارت را اشکال یابی کنید تا دمای اتاق تخم‌گذاری به الزامات برسد، و مرغ‌ها بدون رسیدن به درجه حرارت تعیین شده قابل انتقال نباشند.

C. منبع تغذیه و آب آشامیدنی به اندازه کافی آماده کنید (برای هر 100 مرغ یک مخزن غذا و چشمه آب)

D. ضد عفونی: برای روش‌های ضدعفونی اتاق‌ها و ظروف تخم‌گذاری، مشخصات فنی پیشگیری از همه گیری را ببینید.

E. تجهیزات باران و سرما باید در فصل بارانی و سرد برای جلوگیری از جوجه‌ها از بارش و وزیدن آماده شود.

F. مرغ‌های قوی را انتخاب کنید و جوجه‌های بیمار و ضعیف را از بین ببرید.

(2) تغذیه و مدیریت جوجه‌ها

معمولاً 0-6 هفته سن مرحله جوجه‌ها است که به آن دوره تخم‌گذاری گفته می‌شود.

(1) مدیریت دما: درجه حرارت شرایط اولیه برای جوجه کشی است. حتی در تابستان، به دلیل تفاوت دمای زیاد بین روز و شب، حفظ گرما نیز لازم است. کیفیت حفظ حرارت کلید موفقیت در تخم‌گذاری است، زیرا جوجه‌های تازه متولد شده توانایی کمی برای تنظیم دمای بدن خود دارند و به ویژه به تغییرات دما حساس هستند. اگر دمای تخم‌ها خیلی پایین باشد، جوجه‌ها روی هم می‌ایستند، جیغ می‌کشند، چشمانشان را می‌بندند و از ترس سرما می‌لرزند. تغذیه و تمرین، هنگامی که شدید است، یکدیگر را تا مرگ فشار می دهند، و برخی از سرماخوردگی ها، اسهال و حتی مرگ؛ دمای بالا بر متابولیسم طبیعی، کاهش اشتها، افزایش آب آشامیدنی، تشکیلات ضعیف، رشد آهسته تأثیر می گذارد و مستعد بیماری های تنفسی و اعتیاد به نیش زدن است. وقتی دما مناسب باشد، جوجه ها زنده ، معنوی ، ساکت ، بطور مساوی در اتاق تخم گذاری توزیع شده اند. بنابراین دما باید مناسب باشد. دمای تخم‌گذاری کلی 1-2 روزه 35-36 درجه سانتیگراد، 3-7 روزه 35-32 درجه سانتيگراد است، هفته دوم 32-28 درجه سانتى گراد، هفته سوم 29-27 درجه سنسيگراد و هفته چهارم 27-25 درجه سانتگريدر است. پس از يك ماه گرما را كم كنيد و حرارت اتاق را در حدود 22 درجه نگه داريد. ترمومتر برای اندازه‌گیری دما باید در همان ارتفاع پشت مرغ آویزان شود.

(2) مدیریت دما: رطوبت بدن جوجه‌ها با پوسته یکسان بیش از 70 درصد است. جوجه ها برای رشد و توسعه به رطوبت مناسب نیاز دارند. رطوبت هوا بسیار کم است، آب جوجه ها خیلی از دست می رود، زرده در شکم به خوبی جذب نمی شود، پشم خشک و شکننده است، جوجه‌ها آشفته هستند و مستعد بیماری های تنفسی هستند. برای این کار، رطوبت را می‌توان با بخار از آب جوش داخلی تنظیم کرد. رطوبت بیش از حد منجر به تکثیر میکروب و تخم می‌شود. جوجه‌ها در معرض بیماری‌های گوارشی، آسپرژیلوس، کوکسیدیوز و غیره قرار دارند.در این زمینه باید به تهویه هوا، تعویض مکرر فضولات و جلوگیری از نشتی آب توجه کرد. در تابستان که دما و رطوبت هوا بالاست، گرمای جوجه ها به راحتی از بین نمی رود و این امر با کاهش اشتها و رشد آهسته نشان داده می شود. برای این منظور، باید اقدامات خنک‌کننده انجام شود و توجه به تهویه هوا، تهویه یا کاهش تراکم را در نظر گرفت. رطوبت هوا را می‌توان با استفاده از یک هیگرومتر خشک اندازه گرفت و در اتاق تخم‌گذاری رطوبتِ نسبی مناسب: 65-70 درصد در سن 0 تا 2 هفته، 55-60 درصد بعد از 3 هفته.

(3) چگالی: تراکم گله مرغ‌ها به‌طور مستقیم بر تغذیه، فعالیت‌های مرغ، آب آشامیدنی، رشد و توسعه و سلامت آن‌ها تأثیر می‌گذارد. اگر تراکم زیاد باشد، باعث می‌شود که فضولات پرندگان رطوبت داشته باشند، آلودگی هوا ایجاد شود، رشد پرهای آن‌ها کاهش یابد و مستعد اعتیاد به نیش زدن و بیماری‌های انگل‌زایی شوند. همچنین میزان مرگ‌ومیر آنها بالا می‌رود؛ اما اگر این تراکم خیلی کم باشد نرخ استفاده از خانه‌ها پایین است و هزینه آن هم بالاست. بنابراین، تراکم مناسب باید بر اساس عواملی مانند مساحت سالن مرغداری، فصل و مقیاس تخم‌گذاری، سن جوجه‌ها و غیره تنظیم شود. معمولاً 50 پرنده در هر متر مربع برای 1-7 روز، 35-40 برای 8-14 روز، 15 - بیست و پنج مرغ در 28 روز، بسته به اندازه مرغ، 8-15 در هرمترمربع.