جنبه‌های اصلی فناوری پرورش گاوهای جنگجو چیست؟

در سال‌های اخیر، با بهبود مداوم استانداردهای زندگی مردم، فضا برای توسعه و استفاده از کشتی گاوبازی روزبه‌روز امیدوارکننده‌تر شده است. در آینده، توسعه کشتی گاوبازی نه تنها به ارزش تزئینی آن ختم نخواهد شد بلکه توجه ویژه‌ای نیز به ارزش تغذیه ای آن خواهد داشت. این امر امکان پرورش گسترده‌تری را برای نرهای جنگجو فراهم می‌کند. پس چه جنبه هایی از فناوری پرورش جنگ جوجه ها را در بر می گیرد؟

جنبه‌های اصلی فناوری پرورش جنگ‌خروس چیست؟

1. پرورش نژادهای خوب: خروس جنگی نر باید دارای بدن بزرگ و قوی، گردن ضخیم و محکم، پاهای ضخیم و بلند، ماهیچه سینه به خوبی توسعه یافته، شقیقه قرمز روشن با شکل تومور مسطح، چشمان بزرگ، پرهای نزدیک، حالت جذاب، وزن بیش از 3٫5 کیلوگرم باشد. ماده خرس جنگی یک ساختار نسبتاً مناسب دارد، بسیار پیشرفته است، زنده و چشم های بزرگ دارد و وزن آن بیشتر از 2٫5کیلوگرم است.

2. در پیشگیری از اپیدمی کار خوبی انجام دهید: تنها با نگه داشتن خروس جنگی در یک وضعیت سالم می‌تواند منجر به اهلی شدن و تولید مثل شود. بنابراین، کارهای پیشگیری و کنترل بیماری باید در بهار انجام شود. قفسه باید تمیز نگه داشته شود، و بایدو یا استریلین را می توان هر هفته (1: 1000 بار) یکبار اسپری ضدعفونی استفاده کرد، مواد ضد عفونی کننده می تواند بر روی خروس جنگی اسپری شود، مخزن آب و مخازن آب با محلول 0٫1٪ پرمنگنات پتاسیم یک بار در روز مسواک زده شوند، و واکسن بیماری نیوکاسل انجام شود. پس از واکسیناسیون پیشگیرانه، لازم است که در هر زمان واکنش گله به واکسینه شدن را مشاهده کنید. به عنوان مثال، مرغ‌های مبتلا به بیماری نیوکاسل بعد از واکسیناسیون با واکسن بیماری نیوکاسل همچنان ظاهر می‌شوند؛ علائم تنفسی پس از وکسیناسیون برونشیت عفونی بدتر می‌شود که این نشان دهنده شکست ایمنی است. لازم است که هر چه زودتر علت آن را از جنبه‌های مختلف پیدا کرده و اقدامات درمانی فعال انجام دهید.

3. ترکیبات علمی: جنگ نر و ماده به سرعت رشد می‌کند، توانایی فعالیت قوی دارد و انرژی زیادی مصرف می‌کند. بنابراین، محتوای غذایی باید جامع باشد، پروتئین خام باید بیش از 23٪ و آمینو اسیدهای ضروری باید کامل باشند. فرمول تغذیه برای گاوهای جوان: ذرت 5درصد، کیک لوبیا 16 درصد، گندم قند 5٫5 درصد، گوشت ماهی 8٪، غذای صدف 2٪، مواد غذایی استخوان 1٫5٪، نمك 0٬5٪ ، افزودنی‌ها 0٫5% و برخی از خوراک‌های سبز مانند برگ گیاهان.

4. مدیریت تغذیه: تأمین منظم آب برای غذا هر روز، و همیشه آب آشامیدنی تمیز کافی را حفظ کنید. لازم است که دعوا را به طور منظم رام کنید. شما می‌توانید 50 تا 100 گرم کیسه شنی را به پاهایتان ببندید. شما باید هر روز به مدت 2 ساعت رام کنید و سپس برای یک ساعت دیگر، تا بتوانید خروس را با چابکی و توانایی جنگی پایدار تمرین دهید. مصرف در جنگ خروس نسبتاً پایدار است. اگر کاهش در مصرف یا فقط آب نوشیدن و نه خوردن وجود داشته باشد، ممکن است نشان دهنده این باشد که مرغ به برخی از بیماری‌ها آلوده شده است. علت آن باید هر چه زودتر کشف و درمان شود.

اقدامات احتیاطی برای پرورش جنگ جوجه‌ها

پرورش‌دهندگان خروس جنگی هر روز تغذیه، آبیاری و پخش کردن مرغ‌ها را با هم ترکیب می‌کنند و حیاط‌های مرغداری را معاینه کرده، غذا، آب آشامیدنی و مدفوع جوجه‌هایی که در حال مبارزه هستند را مشاهده می‌کنند تا وضعیت مرغها را در هر زمان بدانند، مشکلات را از قبل پیدا کنند و به زودی با آنها برخورد کنند. در طول بازرسی، باید به ده جنبه زیر توجه شود.

1. گازهای مضر: خطرناک‌ترین گازها برای کشتی اژدها آمونیاک و هیدروژن سولفید هستند. آمونیاک: این گاز بسیار پراکننده و آزاردهنده است. اگر مقدار زیادی از آمونیاک در سالن مرغداری تولید شود، اولین چیزی خواهد بود که هنگام ورود به آن حس می‌شود. وقتی بوی آمونیاک را حس می‌کنید، به این معنی است که میزان آمونیاك موجود در سالن مرغداری از حد استاندارد تجاوز کرده است. هیدروژن سولفید: وزن مخصوص آن از هوا بیشتر است. این گاز بوی تخم مرغ فاسد می‌دهد. اغلب روی زمین انباشته می‌شود. هر چه به زمین نزدیک‌تر باشد، غلظت آن بیشتر است. اگر شما بوی هیدروژن سولفید را در قسمت بالای ایکس‌کی 33 بشنوید، به این معنی است که میزان سولفات هیدروجن در سالن مرغداری از حد استاندارد فراتر رفته. از این تغییرات، می‌توان تعیین کرد که آیا هیدروژن سولفید زیاد در هوا وجود دارد: سطح دستگاه مسی ناگهان سیاه می‌شود. رسوبات سفید بر روی سطح آهن گالوانیزه ظاهر شد. رنگ سیاه هنری در رنگ کمرنگ می‌شود. مونوکسید کربن: یک نوع گاز بی‌بو است، به ویژه در مرغداری‌های عایق شده با اجاق‌های زغال. باید از مسمومیت کارکنان و مرغ‌ها با مونوکسید کربن جلوگیری شود. هنگامی که این سه نوع گاز مضر بیش از حد تشخیص داده شوند، باید بلافاصله اقدامات مرتبط با آن را انجام دهید، مانند افزایش مناسب تهویه و جایگزین کردن فضولات برای کاهش آسیب به مرغ.

2. درجه حرارت دمای هوا در هنگام پرورش نرهای جنگجو بسیار مهم است. بخصوص جوجه های کوچک با نگاه کردن به درجه پراکندگی، شما همچنین می توانید بیابید که دما بالا یا پایین است. هنگامی که جنگ خروس‌ها به هم می‌رسند و چگالی بالاست، دما پایین است. کیر جنگی دور از منبع گرما، پراکنده در اطراف، نشان می‌دهد که دما بسیار بالا است. ترمومتر داخل خانه را چک کنید، می توانید دمای آنرا مستقیما بیابید. هنگامی که دمای نمایش داده شده بر روی ترمومتر با درجه حرارت واقعی مورد نیاز سازگار نباشد، باید برای بالا بردن یا پایین آوردن دما بلافاصله اقدامات لازم صورت گیرد و دما در محدوده مورد نیاز کنترل شود.

3. تهویه مناسب کلید موفقیت در پرورش است. در زمستان سرد، دما پایین است و اغلب فقط به گرم نگه داشتن توجه می کنند و تهویه را نادیده می گیرند. هنگامی که تهویه مناسب وجود دارد، جنگ خروس زنده و فعال است و در خانه هیچ بوی خاصی نیست که نشان دهنده احساس راحتی باشد. هنگامی که تخم مرغ جنگ خروس کند، کمی نفس می کشد، خانه بسیار بودار و غبارآلود است، تهویه باید بلافاصله تقویت شود. هنگام تهویه مطمئن شوید که هوای سرد را مستقیماً روی آلت نفشانید.

4. مدفوع در جنگ‌های نر و ماده معمولی نرم، با رنگ خاکستری روشن و کمی اورات سفید است. هنگامی که رنگ مدفوع تغییر کند یا ادرار خونین ظاهر شود، این نشانه بیماری است. بیماری عفونی بورسال و برونشیت عفونت‌زا می‌تواند باعث اسهال مرغ‌ها و مدفوع زرد-سفید شود؛ هنگامی که مبارزه با خروس از بیماری نیوکاسل رنج می‌برد، مدفونات آبی سبز، زرد سفید ترشح می‌شود؛ مدفوعات خونین در خانه ظاهر می‌شوند که نشان می‌دهد کوکسیدیوز توسط جنگ خروس آلوده شده است. هنگامی که مدفوع غیرطبیعی ذکر شده پیدا شود، مرغی که ادرار می‌کند باید یافت و در انزوا درمان شود.

5. رطوبت نیز باید استاندارد را برآورده کند. میکروارگانیسم‌ها در رطوبت بالا به راحتی زنده می‌مانند، اگر همراه با دمای پایین باشد، خطر دمای کم جدی‌تر خواهد بود. اگر رطوبت پایین باشد، قفسه خشک است و جوجه جنگی مستعد بیماری‌های تنفسی به ویژه مرغهای جوان می‌شود. شرایط خشک دراز مدت می‌تواند باعث از دست دادن آب و ضعیف شدن جوجه‌ها شود. بنابراین، تنظیم رطوبت در قفسه نباید نادیده گرفته شود.

6. تعداد مرغ‌های مرده در طول رشد جنگ جوجه‌ها، چه به صورت جوجه‌های جوان یا بزرگ شده و چه مرغ‌های تخم‌گذار باشد، هر روز ممکن است تعداد بسیار کمی از مرغهای ضعیف به دلایل مختلف بمیرند که این امر عادی است. در شرایط عادی، نرخ مرگ و میر جوجه‌ها نباید بیش از 0٫05٪ باشد، میزان مرگ‌ومیر مرغ‌های پرورشی نباید بیشتر از 00٫01٪ باشد و نرخ مرګ مرغ‌های تخم‌گذار نباید بالاتر از 000٫03٪ باشد. اگر تعداد مرگ و میر بیش از حد پیدا شود، باید به آن توجه کرد.

7. علاوه بر نور مورد نیاز برای تخم‌گذاری، مرغ‌های تخم‌گذار به نور اضافی نیز احتیاج دارد. علاوه بر این، به شدت نور توجه کنید.

8. صدا: در شرایط عادی، مرغ‌ها صداهای غیرطبیعی تولید نمی‌کنند. هنگامی که بیماری‌های معینی مانند برونشیت عفونی، بیماری تنفسی مزمن و بیماری نیوکاسل رخ می‌دهد، جوجه بیمار سرفه می‌کند.