تجزیه و تحلیل احتیاطات برای تغذیه جوجه های خشک

هر گونه لارو در قلمروی حیوانات نیاز به مراقبت ویژه دارد و جوجه ها نیز در مرغداری استثنا نیستند. هنگام پرورش جوجه‌ها باید به چه نکاتی توجه کرد؟ چگونه مراحل مختلف رشد جوجه ها را به درستی بشناسیم و هنگام پرورش آنها اقدامات متفاوتی انجام دهیم؟

مدیریت پرورش جوجه‌ها بخش مهمی از فرایند پرورش مرغ است که رابطه بسیار خوبی با نرخ زنده ماندن جوجه‌ها و کل تولید مرغ دارد. بنابراین در تولید مرغ، باید برای بهبود نرخ زنده ماندن جوجه‌ها بر اساس ویژگی‌های فیزیولوژیکی آن‌ها اقدامات مناسبی صورت گیرد.

1. دما و رطوبت مناسب را تنظیم کنید تا میزان زنده ماندن جوجه ها بهبود یابد.

جوجه‌ها کوچک، نازک و موهای کوتاهی دارند که توانایی حفظ حرارت را ندارند و عملکرد تنظیم دمای بدن آن‌ها کامل نیست. به تدریج تا سن 3-4 هفته کامل می‌شود. بنابراین انجام کار خوب در حفاظت از سرما و حفظ گرما و تنظیم دمای مناسب و رطوبت، کلید پرورش مرغ‌ها و بهبود نرخ زنده ماندن آنهاست. دمای مناسب برای جوجه‌ها 30 تا 32 درجه سانتیگراد است. در آینده، دما باید هر 5 روز 1-2 درجه سانتی‌گراد کاهش یابد. پس از یک ماهگی، اگر دمای بیرون بیش از 20 درجه سانتی‌گراد باشد می‌توان آن را به صورت طبیعی گرم کرد و در غیر اینصورت باید گرم نگه داشت.

چه دمای مناسب باشد یا نه، می‌توانید عملکرد مورفولوژیکی جوجه‌ها را مشاهده کنید: اگر جوجه ها در یک توده جمع شوند و دوست ندارند حرکت کنند و غذا بخورند، آنها انجام می‌دهند. “جیغ بزن،جیغ بز.” صداها از زمان به زمان، و صدا طولانی و ضعیف است که عملکرد دما بسیار پایین است؛ اگر جوجه ها دراز کشیده اند، باز کردن دهان تنگی نفس، بال های پرتاب برای گرفتن آب، و انجام دادن دم زدن. “چیپ، چیپ.” صداها گاهی اوقات. صدای فریاد او تیز و کوتاه است که به این معناست دمای بدنش خیلی بالاست. تنها جوجه‌ها به‌طور مساوی توزیع شده‌اند و فعالیت‌ها و تغذیه آن‌ها طبیعی است. پرها صاف و درخشان هستند. ظاهر شدن یک نوار، سر و گردن صاف در طول خواب و سکوت نشان می‌دهد که دما مناسب است.

روش‌های زیادی برای تنظیم دمای جوجه‌ها وجود دارد. گروه‌های کوچکی از مرغ‌ها را می‌توان در جعبه یا صندوق چوبی با کاهگل یا پشم پنبه قرار داد، بطری‌های آب داغ را می‌توان زیر آذوقه گذاشت و برای گرمایش نیز می‌توان از چراغ‌های الکتریکی استفاده کرد. گروه‌های بزرگ مرغ را می‌توان در یک گلخانه نگهداری کرد.

علاوه بر این، اگر خانه تخم‌گذاری (خانه یا جعبه) خیلی خشک باشد، مقدار آب در بدن مرغ زیاد خواهد بود که منجر به رشد جوجه‌ها نمی‌شود؛ اگر رطوبت بسیار بالا باشد و هوا گردش نکند، جوجه ها مستعد عفونت می‌شوند. رطوبت نسبی مناسب بین 55 تا 65 درصد است. روش تنظیم، تا زمانی که در فواره آب آشامیدنی به صورت مداوم وجود داشته باشد، می‌تواند نیازها را برآورده کند؛ هنگامی که رطوبت در فصل باران ملایم بسیار بالا است، می توان آسفالت خشک را ضخیم کرد و آذوقه خیس را به موقع تمیز کرد.

2. تأمین آب به موقع و شروع غذا، کار خوبی در تطابق رژیم غذایی انجام دهید.

قبل از اینکه جوجه ها شروع به خوردن کنند، یک محلول آب 0.01-0,02 درصد پرمنگنات پتاسیم بنوشید (قرمز روشن کافی است) تا مکونیوم را حذف کرده و معده را ضدعفونی کنید. سپس 8 درصد آب سوکروز را به جوجه‌ها تغذیه کنید تا میزان زنده ماندن آن‌ها افزایش یابد. در نهایت تغذیه. سپس، شما باید همیشه آب آشامیدنی برای جلوگیری از اسهال به دلیل کمبود آب فراهم کنید. آب آشامیدنی باید ابتدا از آب گرم استفاده شود و سپس به تدریج به آب تازه، تمیز و سرد تغییر یابد تا از خیس شدن پرهای جوجه‌ها جلوگیری شود.

تغذیه در مرحله جوان نباید با تعداد وعده های غذایی محدود شود و باید به آن اجازه داد تا آزادانه بخورند، سپس به تدریج تعداد وجوه را کاهش دهید و بعد از 20 روزگی 4 بار در روز غذا بدهید. تغذیه نباید خیلی خیس باشد و باید رها شود. مقدار تغذیه با افزایش سن جوجه‌ها افزایش می‌یابد، اما لازم نیست که هر بار به آن‌ها غذای زیادی داده شود (80 درصد کامل مناسب است) تا از مشکلات گوارشی جلوگیری شود.

نوشیدنی ترکیبی از جوجه ها. بر اساس نیازهای تغذیه‌ای آن: انرژی بیشتر و پروتئین بیشتری لازم دارد. در رژیم‌های عمومی، غلات (ذره ذرت، برنج شکسته و غیره) 50-60٪؛ خمیر (خمیر برنج، خمیر گندم وغیره) 5-10٪؛ کیک‌های روغن دار (کیک بادام زمینی، کیک لوبیا، کیك سیر و غیره‌) 20-25٪؛ خوراک حیوانات (غذای ماهی، گوشت و غیرهٔ) 7-20٪؛ غذای استخوان، غذای صدف 4-5٪؛ نمک 0٫3-0٫5٪. تغذیه سبز نیز به صورت اضافی داده می‌شود، بخصوص زمانی که هیچ ویتامین افزودنی وجود ندارد و نمی‌توان غذای سبز را قطع کرد. میزان تغذیه حدود 30-50 درصد از غذای غنی شده است.

مصرف تغذیه جوجه‌ها در سنین مختلف (گرم برای هر جفت، در روز) با توجه به نژادهای مختلف، رشد فردی و روش‌های تغذیه‌ای متفاوت است. به طور تقریبی: 1 تا 10 روزه 8 گرم، 20 روزه 15 گرم، 25 روزه 16گرم، 30روزه 30 گرم و 50روزه 40 گرم است.

3. نور مناسب را تنظیم کنید تا رشد جوجه ها تشویق شود.

نور خورشید می‌تواند دما را افزایش دهد، اشتهای بدن را بالا ببرد، هضم غذا را تسهیل کند، متابولیسم کلسیم و فسفر را بهبود بخشد، رشد و تکامل طبیعی را حفظ کند و باکتری‌ها را بکشد. با این حال، نور قوی و مدت زمان طولانی (از جمله نور غنی شده مصنوعی) می‌تواند به راحتی باعث شود جوجه‌ها بیش از حد ورزش کنند و استراحت مناسبی نداشته باشند که بر رشد طبیعی آن‌ها تأثیر خواهد گذاشت. بنابراین، باید اقدامات سایبانی انجام شود تا به جوجه ها اجازه استراحت مناسب برای تسهیل در هضم، افزایش وزن و تغییر رنگ را بدهد و همزمان از عجایب مانند نیش زدن مقعدی و پر نخوردن جلوگیری کند.

نور مناسب و زمان ورزش: جوجه‌ها در یک هفته اول زندگی می‌توانند 24 ساعت در روز روشن شوند، و 10 تا 20 دقیقه قبل و بعد از هر تغذیه حرکت می‌کنند. پس از یک هفته، اگر هوا صاف باشد و دما اجازه دهد، نور طبیعی در طول روز کافی است. بهترین کار این است که در یک یا دو روز اول روزانه یک بار به مدت نیم ساعت در معرض نور خورشید قرار بگیرید و سپس به تدریج آن را افزایش دهید. قبل از 20 روزگی، جوجه‌ها می‌توانند 6 تا 7 ساعت در روز (از جمله زمان تغذیه) فعال باشند. بعد از 20 روزگی، می‌توانند در روزهای آفتابی تمام روز فعال باشند اما توصیه می‌شود که سایه‌ها را بردارند و برای 2-3 ساعت استراحت کنند.

در فرایند تغذیه مرغ، پیشگیری و درمان بیماری‌ها را نمی‌توان نادیده گرفت. همچنین ممکن است برخی از داروهای پیشگیرانه مانند اکسیتتراسایکلین به رژیم غذایی اضافه شود.