رفتن به محتوای اصلی
آشکار کردن راز افزایش بستر تخمیر

افشاگری راز بالا بردن تخته تخمیری

فناوری تخمیر مرغ بستر (همچنین با نام مرغ باکتری بومی، روش پرورش طبیعی مرغ شناخته می‌شود) یک نوع از بی‌بو، مگس-آزاد، بدون آلودگی و صفر انتشار اکولوژیکی تکنولوژی کشاورزی است. فناوری تخمیر مرغ بستر بر پایه میکروبیولوژی و بوم‌شناسی است. اصل آن استفاده از گروه ترکیبی منحصر به فرد فعال میکروب‌ها برای تبدیل مداوم و پایدار کود مرغی و زباله ادرار به گاز، مواد مفید و انرژی و رسیدن به یک حالت پرورش جدید دوستانه با محیط زیست با هدف تجزیه کامل کود و ادرار بدون آلودگی و انتشار صفر است. قبل از استفاده از این روش برای پرورش مرغ، باید آماده سازی‌های لازم را برای پروری مرغ در بستر تخمیری انجام دهید.

تجزیه و تحلیل مزایا

پرورش مرغ در بستر تخمیر می‌تواند هزینه‌های عملیاتی را کاهش دهد: برای صرفه جویی در نیروی کار، نیازی به تمیز کردن سالن مرغداری هر روز نیست؛ مدفوع مرغ معمولاً توسط میکروارگانیسم‌ها در طول سه روز بر روی بستر مخمر تجزیه می‌شود و مدفونات مواد مغذی غنی برای میکروارغانسمه‌ها فراهم می‌کند و تولید مثل مداوم باکتری‌های سودمند را تسهیل می‌کند. پروتئین باکتریایی، مرغ‌هایی که این پروتئین باکتری را می‌خورند نه تنها تغذیه خود را تکمیل می‌کنند بلکه سیستم ایمنی بدنشان نیز بهبود پیدا می‌کند.

علاوه بر این، از آنجا که تغذیه مرغ و آب آشامیدنی نیز با پروبیوتیک‌ها تکمیل می‌شوند، تعداد زیادی باکتری سودمند در دستگاه گوارش وجود دارد. برخی از سلولز و همیسلولاز در این باکتری‌های مفید می‌توانند سلولوز و فیبر نیمه را در نی تجزیه کنند. استفاده از این روش پرورش می‌تواند نسبت علف‌های هرز را افزایش دهد و مقدار غنی شده را کاهش دهد، در نتیجه هزینه تولید مثل کاهش می‌یابد. با توجه به روش تولید، صرفه جویی در تغذیه عموماً بیش از 10٪ است.

پس از پرورش مرغ‌ها در بستر تخمیر، هزینه دارو می‌تواند کاهش یابد. مرغ‌هایی که در بستر تخمیر زندگی می‌کنند سالم‌ترند، احتمال بیماری‌شان کمتر است و هزینه داروها نیز کاهش می‌یابد. پس از مخلوط کردن و تخمیر فضولات و کود مرغی، آن‌ها مستقیماً به کود آلی با کیفیت بالا تبدیل می‌شوند؛ این کار کیفیت مرغ و تخم مرغ را بهبود می‌بخشد و مزیت رقابتی در بازار دارد.

پرورش مرغ در بستر تخمیری می‌تواند مقاومت به بیماری مرغ را افزایش دهد.

بستر تخمیری مورد نیاز برای پرورش مرغ‌ها در حدود 40 سانتی‌متر است و باکتری‌های مخصوص تخمیر به آن اضافه می‌شود. این بستر دارای عملکرد ویژه تخمیری است. میکروارگانیسم‌های مفید و کاربردی موجود در فضولات می‌توانند کود مرغی را به طور کامل تجزیه کرده و آن را در طول فرایند تخمیر تبدیل کنند. این به بخار آب تبدیل می‌شود و گاز بی‌بوی خارج می‌شود؛ بخش دیگر به مواد مغذی مانند پروتئین خام، پروتئین باکتریایی و عناصر ریز تغییر می‌کند. در ایکس‌کی 33 تقریبا هیچ بویی وجود ندارد. در این محیط، گله مرغ‌ها به‌طور طبیعی سالم رشد می‌کنند و مقاومت آن‌ها در برابر بیماری افزایش می‌یابد.

در طی فرایند تخمیر بستر تخمیر، گرما تولید می‌شود و این حرارت رطوبت موجود در کود مرغی را به هوا تبخیر می‌کند. بستر معمولاً خشک نگه داشته می‌شود. دمای سطح لجن می‌تواند در حدود 20 درجه سانتیگراد در طول سال نگه داشته شود، که یک دمای پیوسته و پایدار را فراهم می‌کند. زمین داغ، حتی زمانی که آب و هوا به طور ناگهانی تغییر کند یا امکانات گرمایشی به‌طور معمول کار نکنند، دما در سالن مرغداری آسان برای بالا رفتن و پایین آمدن نیست، کاهش استرس ایجاد شده توسط این عامل.

مواد تشک تخمیر شده اساساً خشک نگه داشته می‌شود، که منجر به زنده ماندن اووسیست‌های کوکسیدیا نمی‌شود، بنابراین مرغ‌ها در برابر میکروارگانیسم‌های بیماری‌زا بر روی تخته تخمیر آسیب پذیر نیستند و شانس ابتلا به امراض عفونی روده‌ای مانند ای.کولی و کوکسیدیوز به‌طور قابل توجهی کاهش می‌یابد.

بازگشت به بالا
گفتگو با ما