دانخوری قفس طیور
قفس مرغداری دانخوری پرورش جوجه بزرگترین و سریع‌ترین رشد را در صنعت پرورش مرغ دارد، و همچنین اولین صنعت کشاورزی توسعه یافته است. برای صنعت پرورش مرغ، پرورش جوجه در مقایسه با سایر صنایع پرورشی مزایای بسیار خوبی دارد. در حال حاضر، تقریباً مرغ‌های خانگی در مناطق روستایی کشورم پرورش می‌یابند و مزرعه‌های بزرگ مرغداری به طور مداوم در حال توسعه و تأسیس هستند. با این حال، خانوارهای خرده فروشی در روستاها بزرگترین مقیاس و بیشترین تعداد مرغ را دارند. در مرغداری‌های روستایی، حیاط مرغ‌خانه نیازهای زیادی ندارد و تجهیزات مکانیکی زیاد هم ندارند. بگذارید روش‌های رایج ساخت حیاط مرغداری در خانوارهای خرده فروشی روستایی را بررسی کنیم.
1. نوع سالن مرغداری.
دو نوع از سالن‌های مرغداری رایج وجود دارد: باز سالن‌های مرغداری و بسته سالن‌های مرغداری. باز سالن‌های مرغداری معمولاً برای کشاورزان انفرادی با مقیاس مرغ نسبتاً کوچک استفاده می شود، و بسته شده است که به طور کلی در مورد مزرعه های بزرگ یا متوسط.
1. سالن مرغداری را باز کنید
رایج‌ترین شکل از حیاط‌های مرغداری باز، دیوارهایی در همه سمت‌ها دارد که پنجره‌های بزرگی روی دیوار جنوبی و پنجره‌ها کوچکتری روی دیوار شمالی قرار دارند. همه یا بیشتر این سالن‌های مرغداریها به تهویه طبیعی و نور طبیعی متکی هستند، و دما و رطوبت در خانه اساساً با فصل‌ها تغییر می‌کند. این نوع سالن مرغداری اغلب نیاز به تجهیزات تهویه و روشنایی اضافی برای تکمیل کمبود تهویه‌ی طبیعی و نور در شرایط طبیعی دارد.
2. بسته شده سالن مرغداری
در حالت بسته سالن مرغداری به عنوان یک X33 بدون پنجره نیز شناخته می‌شود. سقف خانه از چهار دیوار به خوبی عایق بندی شده است، پنجره ای در همه سمت ها وجود ندارد و محیط درون خانه به صورت دستی یا با وسایل تنظیم می شود. تهویه و نورپردازی مصنوعی در سالن مرغداری مورد استفاده قرار می‌گیرد، و دما، رطوبت و ترکیب هوا در خانه با تغییر میزان تهویه کنترل می‌شود.
دوم، الزامات ساختاری هر بخش از سالن مرغداری است.
بدون در نظر گرفتن اینکه سالن مرغداری باز یا بسته باشد، الزامات ساختاری ساختمان نسبتاً سخت است. بیایید در مورد برخی از الزامات ساختاری برای ساخت سالن مرغداری معمولی صحبت کنیم.
پایه و زمین: بنیاد باید عمیق و محکم باشد. زمین باید از سطح بیرونی خانه بلندتر، مقاوم در برابر رطوبت، صاف و قابل تمیز کردن و ضد عفونی شدن باشد.
دیوار: عملکرد خوب عایق حرارتی، می‌تواند در برابر باد و باران خارجی محافظت کند. از آجر یا سنگ برای ساختن دیوارها استفاده کنید. از سیمان برای تمیز کردن اتصالات بیرونی دیوار استفاده کنید، و در داخل نیز از سیمان یا خاکستر سفید استفاده کنید تا از رطوبت و خراشیدگی جلوگیری شود.
سقف: علاوه بر بام تک ستون برای مرغداری‌های کوچک با عرض کم، معمولاً از سقف دو ستون نیز استفاده می‌شود.
درها و پنجره‌ها: این درب عموماً در جنوب سالن مرغداری قرار دارد. به‌طور کلی، یک در تکی 2 متر ارتفاع و 1 متر پهنا دارد؛ دو در 2 متر بلند و 1٫6 متر عرض دارند. پنجره‌های سالن مرغداری باز باید بر روی دیوارهای جلویی و عقبی نصب شوند، و پنجره های جلویی باید پهن و پایین از زمین باشند تا اجازه ورود نور را بدهند.
پنجره پشتی کوچکتر است، با مساحتی در حدود 2/3 از پنجره جلویی و برای تسهیل تهویه هوای تابستانه ارتفاع آن از سطح زمین بالاتر است. مرغداری‌های هوایی هیچ پنجره‌ای ندارند، تنها پنجره‌های اضطراری و سوراخ‌های تهویه هوا دارند.
عرض، طول و ارتفاع قفسه مرغداری: عرض سالن مرغداری بستگی به شکل سقف قفسه، نوع قفصه و روش تغذیه دارد. به طور کلی، قفسه باز 6-10 متر و قفسه بسته 12-15 متر است. طول سالن مرغداری به‌طور کلی بستگی به درازای آن و میزان مکانیزاسیون مدیریت دارد. یک سالن مرغداری با عرض 6-10 متر معمولاً 30-60 متر طول دارد؛ و یک X Q33 با عرض بزرگتر مانند 12 متر، معمولا 70-80 متر است. یک سالن مرغداری با درجه بالاتری از مکانیزاسیون می‌تواند طولانی‌تر باشد، اما به‌طور کلی نباید بیش از 100 متر باشد.
ارتفاع سالن مرغداری باید با توجه به روش تغذیه، روش تخلیه کود و شرایط آب و هوایی تعیین شود. در مناطقی که دارای فضای کوچک، کشاورزی خشک و دمای پایین هستند، نیازی به ارتفاع زیاد سالن مرغداری نیست. به‌طور کلی، سقف سالن مرغداری 2-2٫5 متر است؛ برای فواصل بزرگ و چند جداره، ارتفاع قفس‌های مرغ تخم‌گذار می‌تواند به حدود 3 متر برسد. یا بالاترین سطح XQ1 ترجیحاً 1 تا 15 متری از پشت بام فاصله دارد؛ اگر این یک تخته بلند بسته شده باشد که معمولاً 4٫5 الی 5 متر می‌باشد زیرا قسمت پایینی آن دارای گودالی برای کودهای علف‌خوار خواهد بود.
اتاق عمل و راهرو: اتاق عمل جایی است که پرورش‌دهنده کار می‌کند و ابزارها را ذخیره می‌کند. اگر طول سالن مرغداری کمتر از 40 متر باشد، اتاق عمل می‌تواند در یک انتهای آن قرار بگیرد؛ اگر طول این دستگاه بیش از 50 متر باشد باید در مرکز آن قرار گیرد. موقعیت راهرو بستگی به عرض سالن مرغداری دارد. هنگامی که بازوی سالن مرغداری تخت کوچک است، راهرو معمولاً در یک طرف آن و با عرض 1-1٫2 متر قرار می‌گیرد؛ وقتی بازو بزرگتر از 9 متر باشد، مسیر پیاده‌روی به طور کلی در میانه با عرض 150 تا 180 سانتی‌متر تنظیم می‌شود. برای تغذیه مواد با یک ترولی. راهرو قفسه مرغداری، مهم نیست که چقدر بازوی سالن مرغداری بزرگ باشد، باید با ترتیب قفس‌های مرغ تعیین شود. به‌طور کلی، عرض راهرو بین حیاط‌های مرغداریها از 1 تا 8 سانتی‌متر است.
