سوءتفاهم در مورد پرورش مرغ در روستاها! توجه کنيد!
در حال حاضر بسیاری از مناطق روستایی دارای مزارع بزرگ مرغ هستند. ما می‌دانیم که محیط طبیعی در مناطق روستایی برتر است. تمام انواع کشاورزی تقریباً بومی هستند و کشاورزی بسیار ساده است. با این حال، بسیاری از کشاورزان اکنون سوالاتی در مورد مرغ‌هایی که در گذشته در مناطق روستایی پرورش داده می‌شدند دارند. آنها بدون تغذیه دارویی می‌توانند خوب زندگی کنند. در عوض، فناوری پرورش مرغ بهبود یافته است. چرا ما برای پیشگیری از بیماری به داروهای زیادی نیاز داریم؟ بیایید در مورد سوء تفاهم‌های مرغداری در مناطق روستایی صحبت کنیم: بگذارید دربارهٔ آنچه که به عنوان «سوءتفاهم‌ها» شناخته می‌شود، صحبت کنیم.
اشتباهات کمتر در پرورش مرغ در مناطق روستایی:
با توجه به مشکل بیماری کمتر مرغ، این در واقع یک سوء تفاهم است. تأثیر ما از مرغهای روستایی عموماً در گروه بزرگسالان مرغ‌هایی است که در حیاط می‌دوند، بنابراین بسیاری از مردم فکر می‌کنند که می‌توان بدون دارو به مرغ‌ها تغذیه کرد. خوب زندگی کنيد. دارو ممکن است تغذیه نشود، اما همیشه امکان ندارد که زندگی خوبی داشته باشیم. به گفته سردبیر، میانگین میزان از دست دادن مرغ‌هایی که در مناطق روستایی برای مصرف خود پرورش می‌یابند عموماً بیش از 50 درصد است. به عبارت دیگر، هنگامی که مرغ‌ها را می‌خرید 40 جگر وجود دارد و ممکن است کمتر از 20 جگر در واقع پرورش داده شده باشد.
چرا مرغهای بزرگ برای پیشگیری از بیماری‌ها به دارو احتیاج دارند؟
1. پرورش مرغ در مقیاس بزرگ هزینه‌های زیادی دارد.
البته، این اطلاعات ** نیستند، چون برخی از نژادهای مرغ محلی مقاومت قوی تری در برابر بیماری دارند و نرخ مرگ و میر ممکن است آنقدر بالا نباشد. اما هدف پرورش مرغ‌ها متفاوت است و انتخاب‌هایی که کشاورزان جوجه کشی انجام می‌دهند به طور طبیعی با یکدیگر تفاوت دارند. مرغ‌هایی که در مناطق روستایی پرورش می‌یابند برای پول ساخته نمی‌شوند، به درآمد خانواده وابسته نیستند و خوراک دارویی ندارند. اگر بمیرید، حتماً می‌میرید و احساس ناراحتی نمی‌کنید. بعضی وقت‌ها فقط دوست دارید تغذیه کنید. همچنین ممکن است داروها به نظر غیراقتصادی بیایند یا ندانند که چگونه تغذیه کنند. با این حال، زمانی که مرغ‌ها در مزرعه به طور جمعی بیمار شوند، میزان مرگ و میر بالاست و کشاورزان ممکن است مجبور باشند از کار خود کناره‌گیری کنند. چه کسی جرات این ریسک را بدون دارویی که از آن جلوگیری کند، دارد؟ اگر میزان مرگ و میر بیش از 50 درصد باشد، همان‌طور که در پاراگراف قبلی اشاره شد، پس کشاورز مرغ باید یک بدبختی را بپردازد.
2. محیط ضعیف در مقیاس بزرگ سالن مرغداری
یکی از نکات مهم دیگر، مشکل مدل پرورش مرغ است. در پرورش مرغ در مقیاس بزرگ امروزی، جوجه‌ها در سالن مرغداری محیط زندگی بسیار سخت، محدوده کوچک فعالیت‌ها، رشد سریع و ازدحام جمعیت دارند که همه آنها فرصت‌های خوبی را برای شیوع بیماری فراهم می‌کنند. کشاورزان مرغداری باید از داروهای مختلف برای پیشگیری و درمان استفاده کنند، تا بتوانند به طور سالم رشد کرده و ارزش اقتصادی ثابتی را برای خود ایجاد کنند. با این حال، ده‌ها یا صدها مرغ که در مناطق روستایی پرورش می‌یابند محیط زندگی آزاد و راحت، مقاومت قوی دارند و اساساً هیچ کانالی برای گسترش اپیدمی وجود ندارد، بنابراین به طور طبیعی آنها سالم تر هستند.
در نتیجه حقیقت این است که مرغهای پرورش یافته در مناطق روستایی بدون دارو زندگی خوبی نخواهند داشت. در واقع، آنها نرخ مرگ و میر بالایی دارند. حتی اگر تغذیه دارویی وجود نداشته باشد و نرخ مرگ و میر پایین باشد، این نیز توسط اهداف مرغ و مدل مرغ تعیین می‌شود و مدل بزرگ مرغ کنونی لازم است. به هر حال، نژادها و روش‌های تغذیه مرغهای آزاد آهسته و پرهزینه‌اند. اگر همه آنها به این روش پرورش یابند، ممکن است مردم عادی قادر نباشند مرغ و تخم مرغ بخورند.
