چگونه مرغ‌ها را بدون محیط مقاوم پرورش دهیم؟
در مواجهه با مشکلات امنیت غذایی که به طور فزاینده ای وخیم تر می شود، صنعت آبزی پروری به جلو سوق داده شده است. بقایای داروها دیگر موضوعی نیست که تنها چند دانشمند را نگران کند، بلکه این یک مسئله برای تمام بشریت است. محدودیت‌های سختگیرانه و رو به افزایش این کشور در مورد استفاده از آنتی بیوتیک‌ها، شرکت‌های داروسازی دامپزشکی را وادار کرده تا استانداردهای خود را تنظیم کنند.
با این حال، برای کسانی که مرغ پرورش می‌دهند، نگرانی بیشتر و واضح‌تر می‌شود. بسیاری از مردم خواهند پرسید: اگر مرغ بدون آنتی‌بیوتیک مریض شود چه کار باید بکنم؟ مرگش رو تماشا ميکني؟ این پرسش ما را به فکر عمیق انداخت. آیا پرورش مرغ بدون آنتی بیوتیک واقعا غیرممکن است؟ نه دقیقا، خب.
در گذشته، بیشتر مردم توجه زیادی به پیشگیری و مراقبت‌های بهداشتی نمی‌کردند، بلکه صرفاً دنبال درمان می‌گشتند. حتی اگر مفهومی وجود داشته باشد که پیشگیری از درمان مهم‌تر است، من نمی‌دانم چگونه از آن جلوگیری کنیم. هیچ حمایت نظری وجود ندارد. من فقط بر اساس احساساتم برای پیشگیری آنتی بیوتیک اضافه می کنم و در نهایت نتایج خوبی حاصل نخواهد شد. بنابراین، مفهوم پزشکی پیشگیرانه ضعیف است. من فکر می کنم که درمان سریع خواهد آمد و اثر آن قابل مشاهده است. برای دستیابی به نتایج خوب، مردم به توسعه آنتی‌بیوتیک‌های پیشرفته ادامه می‌دهند. با این حال، با ارتقاء مداوم داروهای درمانی، مقاومت باکتری در برابر دارو نیز به طور پیوسته بهبود می یابد. باکتری‌های سرسخت نه تنها از بین نرفته اند، بلکه قوی تر و قوی تر شده‌اند. در این زمان، ما متوجه شدیم که نمی‌توانیم به پیشرفت بیماری برسیم. اگر به این بیماری مبتلا نشویم، تنها باید جلوی آن را بگیریم و راهی برای متوقف کردن آن پیدا کنیم.
چطور جلوش رو بگيريم؟ مؤثرترین راه، مراقبت‌های بهداشتی و پیشگیری است. تنها زمانی که پیشگیری انجام شود و بیماری بیمار نباشد می‌توانیم از دردسر وابستگی به آنتی بیوتیک‌ها خلاص شویم. پس چطور پیشگیری و مراقبت کنیم؟ چطور می‌تواند مؤثر باشد؟ چگونه می‌تواند به ما کمک کند تا از این بیماری نجات پیدا کنیم؟ اگر پیشگیری خوب نباشد، نه تنها هیچ اثری ندارد بلکه دشواری درمان و هزینه داروها را نیز افزایش می‌دهد؟ آیا این امر باعث می‌شود که بیماران بیشتر به پزشک مراجعه کنند؟
در حقیقت، پیشگیری و مراقبت‌های بهداشتی بر اساس نظریه استوار هستند و فقط گفتن آن کافی نیست.
اول: افزایش ایمنی غیر خاص بدن و مقاومت در برابر بیماری ضروری است.
مردم معمولاً فقط بر ایمن‌سازی خاص و واکسن‌های مختلف متمرکز می‌شوند، اما از ایمن سازی غیر اختصاصی که اغلب اندام‌های ایمنی را تحریک می‌کند و منجر به کاهش عملکرد سیستم ایمنی می‌شود، غافل می‌گردند. اگرچه نتایج آزمایش‌های مختلف آنتی‌بادی در بدن بالا هستند، آنها هنوز نمی‌توانند استرس قوی‌تری را تحمل کنند. با یک محرک خارجی کوچک، مرغ‌ها بیمار شدند. طبق تئوری پزشکی چینی، ایمنی غیرمختص به نام است. “قی و خون.”. چی و خون قوی به معنای بدنی قوی، پوست قرمز رنگ، تنفس نرم و بدون تهاجم است. کمبود چی ضعیف است، و کمبود خون ضعيف است. این کشور در وضعیت نامطلوبی قرار دارد و نمی‌تواند تهاجم شرور خارجی را تحمل کند.
دوم: تنظیم عملکرد پنج اندام داخلی به گونه ای است که بتوان پنج عنصر را در تعادل قرار داد و کارکرد آنها قوی باشد.
پنج اندام مربوط به پنج عنصر هستند: کبد، قلب، طحال، ریه و کلیه که هر یک از آنها در ارتباط با چوب، آتش، زمین، طلا و آب است. پنج عنصر با یکدیگر در تعامل هستند، چوب آتش، زمین آتش، خاک طلا، طلا آب، چوب آب. تعادل پنج عنصر باعث می‌شود که بدن قوی و در حالت عادی باشد. بنابراین: کبد خوب است، قلب خوب است ، قلب خوب ، طحال خوب است. طحال خوبی دارد ، ریه خوب است و کلیه هم خوب است. برعکس، آن ترکیبی از پنج عنصر است. اگر مشکلی در هر یک از اندامها وجود داشته باشد، دیگر اعضای بدن نیز دچار مشکل خواهند شد و به این ترتیب سلامت جسم کاهش پیدا می‌کند و بیمار شدن آسان می‌شود.
التهابات مختلف که ما معمولاً می‌بینیم، مانند پریهپاتیت، پریکاردیت، سینه پهلو و التهاب کیسه هوا، همگی محصول مبارزه بین اندام‌های داخلی و بیماری‌ها هستند و همه ظاهری هستند. علت واقعی مرگ جوجه ها از کار افتادن اندامها و خونریزی است. بنابراین، پیشگیری معمول ما نباید تنها بر ضد التهابی تمرکز کند، بلکه باید توجه بیشتری به تنظیم پنج اندام داخلی، چی و خون داشته باشد.
سومین: تنظیم عملکرد دستگاه گوارش، بهبود عملکرد گوارشی بدن، جذب جامع مواد مغذی و افزایش بهره وری از تغذیه ضروری است.
استفاده مداوم از آنتی‌بیوتیک‌ها منجر به عدم تعادل فلور روده‌ای، ایجاد اختلال در عملکرد معده و روده، اسهال، هضم نشدن غذا، جذب کامل مواد مغذی نمی‌شود. به نظر می‌رسد این دلیلی باشد که بسیاری از مردم آن را درک می‌کنند. اما وقتی در واقع کارها را انجام می‌دهیم، افراد زیادی هستند که بدون توجه به همه این‌ها کورکورانه دارو مصرف می‌کنند. برای اثربخشی کوتاه مدت، به سرعت مرگ و میر را کاهش دهید، از آنتی‌بیوتیک‌های ناامیدکننده استفاده کنید. در نتیجه، طول عمر مرغ حفظ می‌شود اما وزن آن بالا نمی‌رود و نسبت تغذیه افزایش می‌یابد که هنوز هم هزینه‌بر نیست. بنابراین، هنگام پرورش مرغ‌ها، نباید بتوانید این کار را به سرعت انجام دهید و تعادل روده ای مرغ ها را نابود کنید. شما نمی‌توانید تعداد زیادی از مرغ‌های خوب را به خاطر چند مرغ مریض به تاخیر بیندازید.
چهارم: لازم است که محیط سالن مرغداری را بهبود بخشید و هوا را تازه نگه دارید. بگذارید مرغ‌ها حال و هوای خوبی داشته باشند.
نیازی نیست در این باره بیشتر بگویم. همه می دانند که در یک محیط خوب، شما حال و هوای خوبی خواهید داشت و احساس سلامتی و سالم بودن خواهید کرد. هوای تازه، تنفس آرام، اکسیژن کافی و مغز فعال. روحی که به آن «روح تجدید» می‌گویند، تمام بیماری‌ها را از بین می‌برد. در غیر این صورت، هوا خوب نیست، سینه خفه است، ناراحت و تحریک پذیر است، ذهن سرگیجه دارد و خواب آلود است. بیماری شدیدی در پی داشت. این امر در مورد انسان‌ها نیز صادق است، همان‌طور که برای مرغ‌ها هم صدق می‌کند.
ما نیاز داریم که فیزیولوژی و روانشناسی مرغ ها را بفهمیم، و برنامه های مربوط به مراقبت از سلامتی را بر اساس دلایل ریشه ای بیماری تهیه کنیم. بیمار شدن کار آسانی نیست. اگر کمتر بیمار شوید، کار مرغداری راحت تر و آسان تر خواهد بود. بیایید یک قدم به عقب برگردیم و بگوییم که حتی اگر یک بیماری جدی شایع باشد و نتوان از آن جلوگیری کرد، تا زمانی که خون بدن کمبود نداشته باشد، پنج عنصر در تعادل باشند، درمان بسیار آسان تر خواهد بود و ظاهر نمی شود که باکتری ها چقدر مقاوم هستند.
