رفتن به محتوای اصلی
اگر مرغ کمبود ویتامین B11 و B12 داشته باشد چه؟

اگر مرغ کمبود ویتامین B11 و B12 داشته باشد چه؟

کمبود ویتامین B11.
ویتامین B11 همچنین اسید فولیک و عصاره برگ نامیده می‌شود. نقش آن ترویج تشکیل سلول‌های جدید و بلوغ گلبول‌های قرمز و سفید خون است. اسید فولیک بسیار غنی از پودر مخمر و آرد کبد است، همچنین در آرد گزنه، آرد دانه پنبه، دانه‌های گندم و علف‌های هرز نیز فراوان است. سایر تغذیه ها نیز مقداری از آن را دارند، اما ذرت نسبتاً فقیر است. محتوای اسید فولیک در تغذیه مرکب می‌تواند اساساً نیازهای مرغ‌ها را برآورده کند، و به طور کلی کم نیست و سخاوتمند نیست. این کار با عناصر چندبعدی قابل اعتمادتر است. تنها چند ویتامین با کیفیت بالا حاوی اسید فولیک هستند.
1. علائم: هنگامی که پرندگان جوان و نوزادان کمبود اسید فولیک دارند، رشد آنها مختل می‌شود، کم‌خونی اتفاق می‌افتد، سر و گردن فلج می‌شوند (سر به جلو کشیده شده و گردنش آویزان است)، منقار زمین را لمس می‌کند، رنگدانه‌های پرهای گونه‌های پررنگ کافی نیستند و پرهای سفید ظاهر می‌شوند. کمبود اسید فولیک همچنین نیاز به کولین در پرندگان جوان را افزایش می‌دهد. اگر در هر کیلوگرم تغذیه 2 گرم کولین وجود داشته باشد، آن‌ها هنوز احساس ناکافی بودن می‌کنند که می‌تواند باعث پوکی استخوان شود. هنگامی که پرندگان بالغ کمبود اسید دارند، نرخ تولید تخم‌مرغ و نرخ جوجه‌ریزی تخم‌ها تحت تأثیر قرار می‌گیرند.
2. پیشگیری و درمان: در صورت کمبود اسید فولیک، علوفه سبز بیشتری به گاو بدهید. چند ویتامین حاوی اسید فولیک را انتخاب کنید و به صورت مشروط مقداری پودر مخمر، پودر کبد، کبد تازه و غیره را برای مکمل تغذیه کنید، اثر بهتر است. در صورت لزوم، می‌توان از اسید فولیک برای درمان استفاده کرد. به هر کیلوگرم خوراک 50 میلی گرم اضافه کنید.
کمبود ویتامین B12.
ویتامین B12 تقریباً به طور کامل در غذای حیوانات وجود دارد و خوراک گیاهان تقریبا حاوی هیچ ویتامین ب12 نیست. ویتامین B12 یک ترکیب حاوی کبالت است که می‌تواند توسط میکروارگانیسم‌های روده‌ای سنتز شود، اما محتوای آن نمی‌تواند نیازهای بیشتر مرغ‌ها را برآورده کند، به ویژه در مناطق کم‌آب. ویتامین B12 باید به اکثر رژیم غذایی مرغ، بخصوص جوجه‌ها و تغذیه پرورش دهنده اضافه شود. کود مرغی یکی از منابع ویتامین ب12 است، بنابراین مرغ‌های آنلاین مستعد کمبود بیشتر ویتامین بی 12 نسبت به مرغهای زمینی هستند.
1. علائم و ضایعات. هنگامی که مرغ‌ها کمبود ویتامین B12 دارند، پرهای ناقص، آسیب به کلیه‌ها، کاهش پروتئین پلاسما و افزایش نیتروژن غیرپروتئینی و سطوح قند خون را نشان می‌دهند که در موارد شدید می‌تواند منجر به مرگ شود. وقتی جوجه‌ها هم‌زمان کمبود کولین و متیونین داشته باشند، ممکن است دچار بیماری استخوانی سرسخت و تندینوپاتی شوند. هنگامی که مرغ‌های بالغ کمبود ویتامین B12 داشته باشند، تولید تخم‌مرغ کاهش می‌یابد، نرخ جوجه کشی تخم‌ها به شدت کاهش خواهد یافت، جنین در پوسته می‌میرد و مرگ‌ومیر حدود روز هفدهم از زمان پرورش رخ می‌دهد**. تغییرات آسیب‌شناسی اصلی جنین عبارتند از شکل کوچک جنین، ضعف عضلانی پاها، خونریزی پراکنده، استخوان‌های کوتاه و ضخیم، ادم و کبد چرب. جوجه‌ها پس از تخم‌گذاری نرخ مرگ و میر بالایی دارند. علاوه بر این، مرغ‌ها همچنین التهاب شکم و کاهش وضعیت بدن را نشان می‌دادند.
2. کنترل کنيد ویتامین B12 در محصولات طبیعی از میکروارگانیسم‌ها به دست می‌آید، و غنی‌ترین محتوای آن بقایای تخمیر است. غذای ماهی، ضایعات گوشت، خوراک کبد و مخمر را در تغذیه مکمل کنید یا به آن کلرید کبالت بدهید و با میکروارگانیسم‌های خاص تخمیر دهید که می‌توانند ویتامین B12 را سنتز کنند. می‌تواند از بروز کمبود ویتامین B12 جلوگیری کند. تزریق عضلانی 2 میکروگرم از ویتامین B12 برای مرغ‌های بیمار می‌تواند تولید تخم‌مرغ و قابلیت جوجه کشی را بهبود بخشد. اضافه کردن 4 میلی گرم ویتامین B12 به هر 100 کیلوگرم از تغذیه مرغ‌های پرورشی می‌تواند نرخ بالای بدنه جوجه‌ها را حفظ کند.

بازگشت به بالا
گفتگو با ما