بالا بردن مرغ‌های گوشتی در طول دوره سود پایین.

در حال حاضر، صنعت کشاورزی مرغ گوشتی وارد یک دوره از سود ناچیز شده است. اگر مدیریت به درستی صورت نگیرد و فناوری به‌طور مناسبی استفاده نشود، باعث خسارت‌های اقتصادی خواهد شد، بنابراین خانوارهای مرغ گوشتی (مزارع) پولی برای کسب یا از دست دادن پول نخواهند داشت. برای بدست آوردن مزایای اقتصادی بهتر در طول پرورش مرغ گوشتی در دوره سود کم، ما باید توجه به مدیریت بهبود یافته، به ویژه خانوارهای کوچک و خانه های فردی را داشته باشیم و نیاز داریم که مدیریت تغذیه را تقویت کنیم. با در نظر گرفتن مشکلات و سوء تفاهم‌های فعلی برخی از مزارع مرغ گوشتی، سطح فنی پرورش دهندگان این نژاد بسیار پایین است. “سه گمرک در این شهر وجود دارد.” مدیریت پرورش مرغ گوشتی در دوره با سود کم پیشنهاد می‌شود:

1. نرخ تبدیل تغذیه خوب را غیرفعال کنید.

هزینه‌های تغذیه 60 درصد از کل هزینه‌ها را تشکیل می‌دهد.~70 درصد از کل هزینه تولید مرغ‌های گوشتی. بنابراین، افزایش نرخ تبدیل تغذیه برای کنترل هزینه‌های تغذیه‌ای راهی مهم و وسیله ای برای تضمین بهره‌وری پرورش است. عوامل زیادی بر تبدیل علوفه تأثیر می‌گذارند، مانند نژادهای مرغ گوشتی، سطح سلامت مرغ، کیفیت و سازگار بودن علف‌خوار، پردازش علف و نوع علف، محیط پرورشی و غیره.

1. انتخاب رژیم غذایی: بر اساس مراحل مختلف رشد و توسعه مرغ‌های گوشتی، تغذیه مرکب با قیمت تمام‌شده را انتخاب کنید. در صورت استفاده از مواد خود تغذیه ای، باید آن ها را بر اساس نیازهای غذایی مرغ‌های گوشتی در تمام مراحل فرمول بندی کرد و مطابق با عواملی مانند سن، نرخ رشد، تراکم غذا، فصل و سایر فاکتورها تنظیم نمود. خوراک پودری و دانه ای خرد شده تنوع غذایی روزانه را کاهش می دهد و بر نرخ تبدیل غذا در مرغ‌های گوشتی. تأثیر می گذارد. در طول تولید، این نوع تغذیه اغلب رسوب می کند که از یک سو باعث جدایی مواد مغذی یا داروهای پوشش دهنده و از سوی دیگر برای مرغ‌های گوشتی مناسب نیست. کشاورزان می‌توانند از این اتفاق با تغییر نوع تغذیه و تمیز کردن مکرر دانخوری. جلوگیری کنند.

2. حالت تغذیه را تغییر دهید: روش‌ها و شیوه‌های تغذیه‌ای باید با نیازهای مرغ‌های گوشتی مطابقت داشته باشند. پرورش دام نیازمند کیفیت خوب و محتوای بالای پروتئین است. تغذیه شکسته مناسب است و در عرض 1 تا 10 روز پس از تخم‌گذاری استفاده می‌شود. با رشد مرغ‌ها، تغذیه در رژیم غذایی نیز باید تغییر کند و سهم خوراک انرژی‌زا افزایش یابد و نسبت پروتئین کاهش یابد. ماده خام معمولاً برای حدود 15 روز تغذیه می‌شود و ذرات خوراک کمی بزرگتر از مواد اولیه خرد شده است. تغذیه از حدود 25 روزگی شروع می‌شود و تا زمانی که آزاد شود ادامه دارد. هنگامی که از رشد تا چاق کردن، قطر قرص‌های تغذیه معمولاً بین 3 و 4 میلی‌متر کنترل می‌شود.

با رشد مرغ‌های گوشتی، ارتفاع دانخوری باید به موقع تنظیم شود. مزرعه‌های مرغداری با شرایط خاص باید ارتفاع دانخوری را طی 2 تا 3 روز تنظیم کنند. در عین حال، مقدار تغذیه در دانخوری باید مطابق با میزان مصرف غذای مرغ ها تنظیم شود. کنترل را تنظیم کنید، بیش از حد تغذيه نکنید تا باعث هدر رفتن و کاهش نرخ تبدیل خوراک نشود.

3. مدیریت روزانه با دقت: اثر دمای محیط بر تبدیل خوراک آشکارتر است. هنگامی که دما پایین تر از درجه حرارت راحت مرغ باشد، مرغ تنها با افزایش مصرف غذا و تبدیل انرژی به گرما دمای خود را حفظ می کند. هنگامی که دما بسیار بالا باشد، میزان تغذیه جوجه ها کاهش می یابد و این امر بر سرعت تولید تأثیر گذاشته و نرخ تبدیل غذا را افزایش می دهد. اگر دمای بالا همراه با رطوبت زیاد باشد، کنترل نرخ تبدیل تغذیه دشوارتر خواهد بود. علاوه بر این، تأثیر آب آشامیدنی بر نرخ تبدیل تغذیه نیز واضح است. آزمون‌ها نشان می‌دهند که نسبت آب به مواد غذایی بین 1٫7:1 مناسب است و کاهش در میزان آب آشامیدنی منجر به کاهش مصرف تغذیه خواهد شد که این امر به‌طور غیرمستقیم بر نرخ تبدیل تأثیر دارد. بنابراین باید آب آشامیدنی کافی، تمیز و تازه فراهم شود.

دوم، کنترل محیط را بررسی کنید.

1. دما و رطوبت: 1 درجه سانتی‌گراد~3 روز پیش 34~32 درجه سانتیگراد، در این محدوده دمایی مرغ‌های گوشتی می تواند احساس راحتی کند که منجر به جذب زرده تخم مرغ، رشد و تکامل جوجه‌ها می‌شود و احتمال اسهال را کاهش می‌دهد. برای اطمینان از این که دمای داخل خانه پس از ورود مرغ به استاندارد برسد، کارهای پیش گرمایش باید قبلاً انجام شود. با افزایش سن مرغ‌ها، دمای داخل خانه به طور مداوم کاهش می‌یابد که معمولاً 32 تا 30 درجه سانتی‌گراد در 4 تا 7 روزگی؛ 30 تا 27 درجه سانتی‌گراد بین 8 تا 14 روزگی و بعد از 15 روزگی 27 تا 24 درجه است. علاوه بر رعایت دما طبق جدول، کنترل دما باید با گله هماهنگ شود.

در یک تا هفت روزگی، رطوبت نسبی خانه ترجیحاً بین 65 تا 70 درصد و بعد از آن 55 تا 60 درصد است. رطوبت مناسب می‌تواند از بروز بیماری‌های ناشی از گرد و غبار که مجرای تنفسی مرغ‌ها را تحریک می‌کند و باعث علائم تنگی نفس می‌شود، پیشگیری کند. رطوبت بالا می‌تواند باعث مشکلات تنفسی و ضعیف شدن توانایی خون برای حمل اکسیژن شود.

2. تهویه علمی: رشد سریع و متابولیسم پرقدرت مرغ‌های گوشتی نیاز به تهویه کافی دارد. حجم هوا کوچک است و گازهای مضر تولید شده توسط مدفوع گله باعث آلودگی هوای سالن مرغداری می‌شود که بر سلامت و عملکرد تولیدی گله تأثیر می‌گذارد. در حقیقت، بسیاری از مزرعه‌های مرغ تهویه کافی ندارند. حتی در تابستان، زمانی که همه درها و پنجره‌ها باز هستند، اگر زمستان باشد چه بسا حفظ گرما و تهویه هوا را فراموش کنیم. بنابراین، توصیه می‌شود که تجهیزات کاملاً خودکار سیستم کنترل محیطی را برای حفاظت بهتر از مرغ‌های گوشتی نصب کنید.

3. کنترل نور: برای پرورش مرغ گوشتی، مردم در طول تخم‌گذاری به روشنایی اهمیت می‌دهند و در سایر اوقات مدیریت نور را نادیده می‌گیرند. سه روز قبل از جوجه کشی، برای افزایش میزان تغذیه و کاهش اثرات منفی ناشی از تاریکی، به‌طور کلی 23 ساعت نور و یک ساعت تاریک استفاده می‌شود. هدف از یک ساعت تاریکی این است که جوجه‌ها با محیط تاریک سازگار شوند، بنابراین در صورت قطع برق ازدحامی وجود نخواهد داشت. شدت نور در حدود 50 لکس است. سپس به تدریج نور را تا حالت طبیعی کاهش دهید، در حالی که شدت روشنایی را به 10 لاک کاهش می دهید. اگر شدت بسیار زیاد باشد، به راحتی منجر به جویدن می شود و برای هدف تحریک تغذیه نیز خیلی کم است.

3. مدیریت ضدعفونی را بررسی کنید.

روش‌های پیشگیری و کنترل بیماری در مزرعه مرغ عمدتاً ضدعفونی، ایمن‌سازی و جلوگیری از مصرف دارو است. در عمل تولید، نقص‌های زیادی در کار ضدعفونی کردن خانوارهای کشاورزی وجود دارد و لازم است تا بر آن تأکید شود.

1. ضد عفونی محیط مزرعه مرغداری: داخل و اطراف مزرعة مرغداري را تمیز و بهداشتی نگه دارید، عاری از علف‌های هرز و زباله. یک مخزن ضد عفونی کننده باید در دروازه مزرعه مرغ قرار داده شود و طول مخزن باید 1 تا 2 برابر قطر چرخ‌های خودرو باشد. مایع ضد عفونی کننده را در مخزن ضدعفونی‌کننده به‌طور مکرر عوض کنید. در زمستان در مناطق شمالی، برای جلوگیری از یخ زدن مایع در حوضچه ضدعفونی کننده، نمک را می توان به طور مناسب اضافه کرد. به طور منظم آسفالت، زمین و خندق آبیاری را در مزرعه ضدعفونی کنید. مواد ضدعفونی کننده معمولاً ترکیب فنول یا محلول هیدروکسید سدیم هستند.

2. ضد عفونی با مرغ: اسپری ضدعفونی کننده با استفاده از مرغ می‌تواند هوا را تصفیه کند و وسیله مهمی برای پیشگیری و کنترل بیماری‌های عفونت‌زا است. اسپری ضدعفونی کننده به طور منظم سالن مرغداری، قفس ها و بدن مرغ با مایع ضد التهابی. دوره تخم‌گذاری کلی دو بار در هفته است، یکبار در آینده یا یک بار در فصل زمستان، دوبار در بهار و پاییز و سه بار در تابستان. هنگامی که یک اپیدمی رخ می‌دهد، فرکانس را افزایش دهید. ضدعفونی اسپری را می‌توان با خنک‌سازی و رطوبت رسانی ترکیب کرد. از آنجا که استریل کردن مرغ‌ها دمای خانه را پایین می‌آورد، بنابراین در زمستان باید به طور مناسب درجه حرارت خانه 3 درجه افزایش یابد.~4℃ قبل از ضدعفونی. باید توجه داشت که هنگام انتخاب داروهای ضد عفونی کننده با مرغ ها، باید اصول ایمنی، طیف وسیع، کارایی بالا و قدرت را فرا بگیرید، به ویژه مواد ضد التهابی با سمیت کم، تحریک پذیری و جذب پوست برای انسان و مرغ ، مانند اسید پراستیک. ، Xinjieer، سدیم هیپوکلریت، فنول مرکب و غیره.

3. ضد عفونی کارکنان مزرعه مرغداری: ضدعفونی کارمندان یک پیوند است که به راحتی توسط کشاورزان مرغ فراموش می‌شود. مزرعه مرغ باید تا جایی که ممکن است با اسپری ضدعفونی کننده، لامپ ضد عفونی کردن فرابنفش و مخزن ضد التهاب پا مجهز شود. کارکنان باید قبل از ورود به سالن مرغداری لباس کار خود را عوض کنند، دست‌ها را با صابون بشورند و پیش و بعد از کار ضدعفونی کنند و از طریق مخزن ضدعفوني‌کننده پا وارد منطقه تولید شوند. در صورت امکان می‌توان یک اتاق ضدعفونی حمام ساخت. تمام اشیاء وارد شده به منطقه تولید باید ضدعفونی شوند. لباس کار، کفش و کلاه باید با نور فرابنفش به شدت کافی استریل شوند. در صورت لزوم، لباس‌های کار و غیره را با ضدعفونی‌کننده خیس کنید و سپس با آب بشویید. ضدعفونی‌کننده‌هایی که برای لباس‌های کار استفاده می‌شوند، عمدتاً شامل ضد التهابات نمک چهارم، ضد انعقاد قلیایی و اسید پراستیک هستند.