رفتن به محتوای اصلی
مشکلات و تدابیر مقابله با پرورش مرغ بومی

مشکلات و مقابله با پرورش مرغ بومی

مرغ‌های محلی عموماً به نژادهای محلی مرغ‌هایی که در جنگل‌های کوهستانی، باغات و غیره پرورش می‌یابند و عمدتاً از حشرات و علف تغذیه می‌کنند اشاره دارد. مرغ‌های محلی در سراسر کشور پراکنده شده‌اند و یکی از غذاهای مورد علاقه مردم ما هستند. تعداد کبوترهای بومی می‌تواند بزرگ یا کوچک باشد، به‌طور کلی کمتر از 5000 کبوترها و مرغ‌های کوچک فقط ده‌ها یا صدها کبوتر هستند. آنها برای پرورش انواع مختلف مردم در مناطق روستایی مناسب هستند و پروژه خوبی برای افزایش درآمد کشاورزان است. بنابراین، گسترش پرورش مرغ در سطح محلی، راهنمایی کشاورزان برای انجام پروری مرغ محلی و بهبود نرخ زنده ماندن جوجه های محلی از اهمیت بسیار زیادی برای محافظت از درآمد کشاوزان و کیفیت محصولات حیوانی برخوردار است، همچنین نیازهای غذایی بالای ساکنان را غنی می کند.

1. مشکلاتی که با پرورش مرغ‌های بومی وجود دارد.

در سال‌های اخیر، توسعه پرورش مرغ محلی در ونژو خوب بوده است، اما برخی از مشکلات نیز وجود دارد که نیاز به حل دارند.

1.1 مشکل چندفرهنگی

با توجه به ویژگی‌های مرغ بومی، فرایند تغذیه عموماً در مراحل انجام می‌شود و روش تغذیه‌ای همه‌چیز داخل و بیرون است. پرورش چند جفت و گله‌های مرغ‌های چند روزه منجر به عفونت متقابل این بیماری خواهد شد، که برای کار پیشگیری از اپیدمی مشکل بزرگی ایجاد می‌کند.

1.2 مشکل تراکم پرورشی

مزارع عموماً کار پیشگیری از اپیدمی را تحقیر می‌کنند، پیچیدگی بیماری‌های مرغ را دست‌کم می‌گیرند، کشت چند منظوره گروهی، نتوانسته‌اند به مدیریت کامل ورود و خروج برسند، ادامه توسعه دشوار است. پرورش مرغ با تراکم بالا اغلب باعث گزیدن شرورانه مقعدی و گزیده شدن پرها می‌شود، همچنین به راحتی موجب گسترش بیماری‌ها می‌شود.

1.3 مشکل ایمن‌سازی

بسیاری از کشاورزان دانش سیستماتیکی در مورد پیشگیری برنامه‌ریزی شده از اپیدمی ندارند و نمی‌دانند که بسیاری از اپیدام‌ها، مانند آنفلوآنزای پرندگان، بیماری نیوکاسل و سایر اپیدامه ها را نمی‌توان به طور کامل با دارو درمان کرد. مزرعه پرورش اغلب دارای یک دامپزشک نیمه وقت است، و به دست آوردن اثر درمانی با خرید دارو و تغذیه در داروخانه دامپزشکی بر اساس تجربه دشوار است.

1.4 مسائل مربوط به دفع زباله

زباله، مدفوع، داروها، مرغ‌های بیمار و سایر ضایعات تولید شده در طول فرایند پرورش به دلخواه بدون درمان دور ریخته می‌شوند که باعث آلودگی محیط زیست و افزایش خطر انتقال بیماری می‌شود.

2. تدابیر واکنشی

2-1 ساخت مزرعه مرغداری

مهم است که مکان انبار را انتخاب کنید، از مناطق کم ارتفاع زمین‌های کشاورزی اجتناب کنید، منطقه کاشت محصولات نقدی را دور بگذارید، منطقه پرورش و محل زندگی باید جدا باشند، و محل سکونت در باد بالا باشد. منطقه تولید مزرعه مرغ باید به طور موثر از دنیای بیرون جدا شود، افراد خارجی اجازه ورود و خروج به دلخواه را ندارند و حیوانات وحشی، گربه‌ها و سگ‌ها نمی‌توانند وارد منطقه تولید شوند. مزرعه باید به مناطق کاربردی مانند یک اتاق ضدعفونی، یک اتاق دامپزشکی و یک مخزن فاضلاب مجهز باشد. شرایط کنترل دمای مزرعه مرغ باید خوب باشد و تهویه هوا نیز با ایجاد یک اقلیم میکرو مناسب، باید خوبی باشد. مواد استفاده شده در ایکس‌کی 33 را می‌توان با شرایط محلی سازگار کرد. در مناطق ساحلی، لازم است که از طوفان‌های شدید پیشگیری شود. اگر سالن مرغداری توسط طوفان از بین برود، میزان مرگ و میر مرغ‌ها بالا خواهد بود. به‌طور کلی، فاصله بین سالن‌های مرغداری بیش از 100 متر است و ارتفاع آن کمتر از 2٫5 متر نیست. در انبار به سمت آفتاب قرار دارد و ارتفاع نرده جوراب کمتر از 1٫5 متر نیست. در پناهگاه باران خارج از سالن مرغداری یک آبگیر و سطل تغذیه برای هر 200 عدد قرار دهید.

2.2 مدیریت تغذیه

بعد از اینکه جوجه‌ها وارد زمین می‌شوند، باید ابتدا تخم‌ها را گرم نگه دارند. جوجه‌ها باید در اینترنت پرورش یابند تا زمانی که برای 20-30 روز از دما خارج شوند. اتاق نگهداری گرما در دوره تخم‌گذاری یک ساختار بستر صاف را برای بهبود سطح بهداشتی انتخاب می‌کند. منبع گرما از تهویه مطبوع برای صرفه جویی در حدود 70٪ انرژی الکتریکی استفاده می‌کند، زیرا تهویه هوا اثر پمپ حرارتی دارد که گرمای بیشتری نسبت به گرمایش مستقیم برق تولید می‌کند. بعد از تخم‌گذاری، به نوار تغذیه منتقل شده و در آنجا قرار می‌گیرد. روزها در جنگل‌ها، دامنه‌های تپه‌ها و باغ‌های میوه زندگی می‌کردند و شب‌ها به سالن مرغداری برمی‌گشتند. خاک را می‌توان با پوسته درختان، ضایعات یا علف‌های هرز پوشاند تا از رطوبت زمین جلوگیری شود. باید آستانه هایی در دروازه های حیاط ها تعیین شود تا از سرازیر شدن کود مرغی و آلودگی محیط بیرونی جلوگیری شود. در ورودی و خروجی باید تورهای جداسازی وجود داشته باشد تا از ورود پرندگان وحشی و سگ‌ها به داخل مرغداری جلوگیری شود، همچنین برای اینکه مرغها نتوانند با هم برخورد کرده و بمیرند. غذای کافی را فراهم کنید و آزادانه بخورید. یک سطل آب برای نوشیدن آزادانه آب آماده کنید. در صورت امکان، باید فاصله بین بسته‌ها را تا جایی که ممکن است افزایش داد. پس از ذبح هر دسته مرغ، سالن مرغداری باید تمیز و ضد عفونی شود و جوندگان را نابود کند.

3. این اثر را می توان به عنوان یک اثر بصری در نظر گرفت.

3.1 کیفیت تخم‌گذاری به میزان قابل توجهی بهبود یافته است.

جوجه‌ها پس از حفظ گرما، نظم خود را افزایش می‌دهند و سرعت رشد آن‌ها شتاب می‌یابد. بیماری‌ها در طول دوره گرم شدن بیش از 80 درصد کاهش یافت و استفاده از داروهای دامپزشکی نیز کم شد. مدیریت هوشمند عایق، مدیران دیگر نیازی به نظارت و کنترل دما در طول 24 ساعت ندارند و حدود 70 درصد از هزینه‌های برق را صرفه جویی می‌کنند. سطح ایمنی مزرعه مرغ بهبود یافته و از آتش‌سوزی و تلفات جلوگیری شده است.

3.2 افزایش نرخ زنده ماندن در طول زمان تغذیه با گوشت.

اقدامات مدیریتی نقاط ساختمان، انزوا مؤثر، جداسازی و کنترل را به طور دقیق اجرا کرد. “همه داخل و همگی خارج می شوند.” و ضد عفونی در محل، کاهش قابل توجهی از آلودگی متقابل، کاهش عفونت بین نسلی بیماری در مزرعه مرغ و احتمال بروز بیماری در مزارع مشخص شد که حدود 80٪ پایین آمده است و مزایای اقتصادی غیرقابل محاسبه بودند. از زمانی که یک سایت نمایشی این فناوری را برای 7 ماه به کار گرفت، 18000 مرغ بومی با ارزش تولید 526000 یوآن پرورش داده شده است که 66800 یوان افزایش در مزایای اقتصادی نسبت به نسخه اصلی دارد. در میان آنها، 95000 یوآن از برق صرفه جویی کرد، 9100 یوان در داروهای دامپزشکی و 27300 یوان برای تغذیه ذخیره شد., کاهش تلفات مرگ تا 15700 یوان و کاهش هزینه‌های مدیریت به میزان 52200 یوان.

بازگشت به بالا
گفتگو با ما