مسائلی که در استفاده از تپه‌های بی‌آب و علف برای پرورش مرغ نیاز به توجه دارند.
مرغها عادت دارند از حشرات، سبزیجات سبز و دانه‌های علف تغذیه کنند. حشرات و دانه‌های علف فراوانی در کوهستان‌های بی‌آب وجود دارد. از آنجا که حشرات غنی از پروتئین هستند، می‌توانند میزان ورودی تغذیه را کاهش دهند. هوای کوهستان‌های بی‌آب و علف تازه‌تر، آلوده‌تر و با مساحت فعال بیشتر است. مقاومت قوی و قوی در برابر بیماری می‌تواند مصرف دارو را کاهش دهد، بنابراین هزینه پرورش را به شدت کاهش می‌دهد. در سال‌های اخیر، به دلیل بهبود مداوم استانداردهای زندگی مردم، تقاضای مردم برای غذای اصیل اکولوژیکی و سبز افزایش یافته است. بنابراین، استفاده از تپه‌های بی‌آب و علف برای پرورش مرغها تبدیل به راهی جدید برای ثروتمند شدن کشاورزان شده است. با این حال، به دلیل تفاوت‌های بزرگ بین روش‌های پرورش مرغ در فضای آزاد و مرغ‌هایی که در قفسه پرورش می‌یابند، هنگام استفاده از کوه‌های بی‌آب و علف برای پرورش جوجه‌ها باید توجه به موارد زیر داشت:
1. انتخاب معقول از نژادهای مرغ.
سعی کنید هر دو نوع گوشت و تخم مرغ را انتخاب نمایید، مانند مرغ چاجی یا سان هوانگ. این نژاد نه تنها در برابر بیماری‌ها مقاوم است، بلکه گوشت و تخم مرغ آن خوش‌طعمه، با کیفیت خوب و فروش خوبی دارد که باعث می‌شود برای نگهداری مناسب‌تر باشد.
2. تدابیری ایمنی را تقویت کنید.
در اطراف گله مرغ ها یک نرده محافظ با ارتفاع حدود 1٫5 متر نصب می شود تا از گم شدن آنها به دلیل خوردن جلوگیری کند، و همچنین مدیریت آن آسان است.
3. مرغداری‌ها را به صورت معقولی بسازید.
تعدادی از سالن‌های مرغداریهای موقت را در دامنه‌های تپه‌ها بسازید تا از باد و بارش جلوگیری کنید، همچنین برای تسهیل استراحت شبانه‌روزی و تغذیه مکمل. سالن مرغداری معمولاً 10-12 مرغ در هر متر مربع است و باید تجهیزات روشنایی مناسبی در خانه وجود داشته باشد. در زمستان، سالن مرغداری را می‌توان با پرده‌های پلاستیکی و نی برای حفظ گرما محصور کرد. بهترین مکان برای ساخت سالن مرغداری، یک شیب آفتابی است تا آن را خشک نگه دارد.
4. کاهش استرس.
جوجه‌ها باید از اتاق تخم‌گذاری به جوراب رفتن را قدم به قدم انجام دهند. گرم بمونيد تغذیه را به طور ناگهانی عوض نکنید تا از استرس و بیماری جلوگیری کنید. محدوده جوراب نیز باید از کوچک به بزرگ رشد کند. در چند روز اول می‌توانید آب بنوشید یا غذا دهید. مقدار مناسبی از ویتامین C یا مولتی‌ویتامین‌ها را برای کاهش آسیب‌های ایجاد شده توسط استرس به خود مرغ اضافه کنید.
5. تقویت پیشگیری از بیماری‌ها.
برای پیشگیری از اپیدمی و کرم‌زدایی معقول، به طور قاطع از روش‌های جلوگیری از شیوع بیماری پیروی کنید. به‌طور کلی، اولین کرم‌زدایی هر 20 تا 30 روز پس از پرورش و دومین کرم‌زدایی‌اش هر 20 الی 30روز انجام می‌شود. سعی کنید از حشره کش‌های گیاهی چینی غیرسمی و بدون باقی‌مانده استفاده کنید.
6. به ضد عفونی توجه کنید.
پس از آزاد شدن یک دسته مرغ برای ذبح، مدفوع مرغها را در سالن مرغداری موقت و جایی که فعالیت‌های مرغ متمرکز است تمیز کنید، سپس از 2-3 درصد آب سدیم کلرید برای ضدعفونی کردن استفاده کنید و از 2٪ باتوکس برای وسایل مورد استفاده برای پرورش مرغ استفاده کنید. تمیز کردن و ضدعفونی را بکشید.
7. مدیریت علمی (Scientific Management)
مقیاس پرورش با توجه به شرایط گیاهی تپه‌های بی‌آب و علف و میزان تولید مثل تعیین می‌شود. هر گروه حدود 2000 حیوان دارد و تراکم دامداری 100/667 مترمربع است. اگر پوشش گیاهی متراکم باشد، میزان ذخیره را می‌توان به درستی افزایش داد.
8. زمان ورود و خروج مرغ.
بهترین زمان برای فروش یک بسته از مرغها بستگی به شرایط خاصی دارد که مرغها در آن قرار دارند. به طور کلی، مرغها هنگامی که دما از مارس تا مه بالا می‌رود وارد خانه می‌شوند و پس از 4 یا 5 ماه نگهداری، مگس‌های حذف شده و خروس‌ها می‌توانند در بازار فروخته شوند.
