جوجه‌ها را به خوردن تشویق کنید و نرخ زنده ماندن آن‌ها را افزایش دهید.
اولین باری که جوجه‌ها غذا می‌خورند، آغازگر نامیده می‌شود و زمان شروع معمولاً 24 تا 36 ساعت پس از تخم‌گذاری است. در این زمان 60 تا 70 درصد جوجه‌ها توانایی نیش زدن را دارند. شما می‌توانید از سینی‌های غذا، آبگیرهای کم عمق، ورقه‌های مقوا یا پلاستیک برای پخش کردن در قفسه مرغ‌خانه‌ها و جوجه‌کشی‌ها استفاده کنید. سپس روی آن را با کود بپوشانید تا جوجه ها بخورند. جوجه‌ها پس از شروع خوردن غذا وارد مرحله تغذیه رسمی می‌شوند. تغذیه باید کمتر انجام شود، و توصیه می‌شود که در هفته اول مواد غذایی را با رطوبت مخلوط کنید. تغذیه معمولاً هر دو ساعت یکبار است و پر کردن نباید کمتر از شش بار در روز باشد. تغذیه مکرر می‌تواند اشتها را در مرغ‌ها تحریک کند و هدر رفتن خوراک را کاهش دهد. تغذیه در مخزن یا سطل نباید بیش از یک سوم ظرفیت برای 1 هفته شما می توانید به راحتی بعد از آن بخورید.
هنگامی که شروع به خوردن می‌کنید، توجه خود را روی مشاهده متمرکز کنید. افرادی که بیش از حد می‌خورند باید انتخاب شوند و اجازه داده نشود بیشتر بخورند؛ کسانی که هنوز یاد نگرفته‌اند چطور بخورن با دقت به خوردن وادارشان کنیم. در تولید واقعی، چون جوجه هایی وجود ندارند که یاد بگیرند در آغاز تغذیه چطور غذا بخورند، به احتمال زیاد جوجه های ضعیف در فرایند تغذیۀ بعدی تشکیل می شوند و نرخ مرگ بالاست. بنابراین، مشاهده دقیق این جوجه‌ها و تحریک مصنوعی تغذیه کلید بهبود نرخ بقا در تخم‌گذاری است.
