چگونه می‌توان از هدر رفتن علوفه در مرغداری‌ها جلوگیری کرد؟
هزینه‌های تغذیه حدود 70 درصد از کل هزینه‌های تولید مرغ را تشکیل می‌دهد و در کار واقعی، به دلیل مدیریت غیرعلمی غذا دادن، مقدار زیادی خوراک هدر می‌رود. سپس می‌توانیم برای کاهش هدر رفتن تغذیه، اقدامات زیر را اتخاذ کنیم.
1. ساختار چاه باید معقول باشد و ارتفاع آن نیز مناسب باشد. ساختار و ارتفاع غیرمعقول چاه باعث هدر رفتن مقدار زیادی از تغذیه می‌شود که این میزان می‌تواند تا 12 درصد هم برسد. اگر مخزن خیلی کوچک، کم‌عمق و بدون سقف باشد یا بسیار پایین قرار گیرد، مرغها به راحتی با غذا دست و پنجه نرم کرده و از آن سرریز خواهند کرد؛ اگر دانخوری خیلی بزرگ، عمیق یا بلند قرار بگیرد، بر تغذیه و رشد مرغ تأثیر خواهد گذاشت. بنابراین، با توجه به سن مرغ، اندازه مناسبی از مخزن دریچه را انتخاب کنید و بهتر است که حدود 2 سانتیمتر بالاتر از ارتفاع پشت مرغ قرار دهید.
2. در هر بار مقدار مناسبی را اضافه کنید. در تولید مرغ، بهتر است که یک بار بیش از 1/3 عمق چاه را تغذیه کنید.
3. ترکیبات تغذیه باید با قیمت تمام شده باشد و مواد مغذی باید متوازن باشند. ترکیبات خوراک باید مطابق با استانداردهای تغذیه باشد، در غیر این صورت محتوای بیش از حد مواد مغذی به راحتی باعث هدر رفتن و عدم کافی بر عملکرد کامل عملکرد تولید مرغ تأثیر خواهد گذاشت. بنابراین، مواد مغذی تغذیه باید تا جایی که ممکن است کاملاً قیمت‌گذاری شده، متوازن و متنوع باشند.
چهارم، دمای سالن مرغداری باید مناسب باشد. دمای سالن مرغداری بسیار پایین است و مرغ برای جلوگیری از سرما به انرژی بیشتری نیاز دارد، اما افزایش مصرف خوراک بر بهره وری آن تأثیر می‌گذارد. بنابراین، لازم است در زمستان به حفظ گرما و حفاظت از سرما توجه داشته باشیم و دمای سالن مرغداری نباید کمتر از 10 درجه سانتیگراد باشد تا مصرف انرژی بدن مرغ کاهش یابد و هدر رفتن تغذیه نیز کاهش پیدا کند.
5. گله پرورش دهنده باید به موقع خروس‌ها را از بین ببرد و فناوری لقاح مصنوعی استفاده کند. در مرحله تخم‌گذاری، جوجه‌های نر حدود 25 درصد غذای بیشتری نسبت به ماده‌ها مصرف می‌کنند. اگر در زمان مناسب از بین نرود، نه تنها مواد بیشتری مصرف خواهد کرد بلکه فضای غذا را نیز هدر می‌دهد، نیروی انسانی و منابع مادی بیشتری مصرف می‌کند و همچنین با زندگی طبیعی مادر و جوجه تداخل پیدا کرده و بر رشد و توسعه آن تأثیر می‌گذارد. بنابراین باید به موقع از بین برود. علاوه بر این، نسبت نر به ماده در گله پرورش دهنده باید مناسب باشد، زیرا هر خروس حدود 10 کیلوگرم بیشتر از مرغ در یک سال می‌خورد. به‌طور کلی، نسبت نر به ماده در مرغ‌های تخم‌گذار 1:15-20 است و نسبت مرغ‌های گوشتی یک:9-14 مناسب است. در عین حال، فناوری لقاح مصنوعی به شدت ترویج می‌شود. لقاح مصنوعی نه تنها می‌تواند توانایی تولید مثل نر را به حداکثر برساند، بلکه نسبت نرها و ماده‌ها را نیز تا 1:30-50 افزایش دهد که در نتیجه میزان زیادی از مصرف غذا کاهش می‌یابد.
6. مرغ‌های بیمار، ضعیف و معلول را در هر زمان از بین ببرید. در شرایط عادی، مرغ‌های بیمار، ضعیف، معلول و کم‌بارور 5 تا 8 درصد از تعداد کل مرغها را تشکیل می‌دهند و تا 11 درصد از مجموع مرغها. بیشتر این مرغها تخم نمی‌گذارند یا ژن نرخ تولید تخم‌مرغ بسیار پایینی دارند. حذف شد.
هفت، منقار را به موقع برش بده بریدن منقار نه تنها می‌تواند از بروز جویدن مرغ جلوگیری کند، بلکه به طور موثر هدر رفتن خوراک را تا 5-7 درصد کاهش دهد. زمان کلی برای بریدن منقار 6-9 روزه و 12 هفته است.
8. توجه داشته باشید که از پرندگان و موش‌ها جلوگیری کنید. جغدها و موش‌ها نه تنها غذا را می‌دزدند، بلکه بیماری‌های واگیردار را نیز به راحتی پخش می‌کنند. بنابراین باید توجه به جلوگیری از جغدها و جوندگان شود.
9. به موقع تجهیزات تغذیه را بررسی و تعمیر کنید. هنگام تغذیه مکانیکی، وضعیت تغذیه‌ای باید به‌طور مکرر بررسی شود و اگر تغذیه‌کننده مسدود شده یا تجهیزات آسیب دیده باشد، باید در زمان مناسب تعمیر و حفاری شود تا از هدر دادن غیرضروری تغذيه کاسته شود.
10. مواد غذایی را به صورت علمی ذخیره کنید. اگر تغذیه به‌طور نامناسبی ذخیره شود، کپک زده و فرسوده خواهد شد و اکسیداسیون چربی افزایش می‌یابد که این امر به کاهش ارزش غذایی منجر می‌شود. بنابراین، تغذیه ذخیره شده باید از نور محافظت شود و تهویه مناسب داشته باشد. این را مرتباً چک کنید و اگر مشکلی پیدا شد به موقع با آن برخورد کنید.
