چگونه باعث شویم مرغهای تخمگذار در زمستان تخمهای بیشتری تولید کند؟
1. در زمان مناسب سهم خود را تنظیم کنید. در زمستان دمای هوا پایین است و میزان مصرف خوراک توسط مرغهای تخمگذار برای مقابله با سرما افزایش مییابد. بنابراین در تهیه رژیم غذایی، لازم است که به طور مناسب میزان انرژی تغذیه را افزایش داده و نسبت پروتئین غذا را کاهش دهیم. به طور کلی نیاز است که محتوای پروتئین در رژیم غذایی زمستانی 16-17 درصد، انرژی متابولیزه شده 2٫75 کیلوکالری/کیلوگرم و کلسیم 2٫8-3٫2 درصد باشد. در عین حال، لازم است که نیازهای مرغ ها برای ویتامین و مواد معدنی مختلف را برآورده کنید تا به راحتی بخورند یا توصیه می شود 3-4 بار در روز تغذیه شوند. توجه داشته باشید که در مرغهای قفس شده، شنها باید تکمیل شود.
دوم، مرغها را به موقع اصلاح کنید. توانایی اصلی ایکسکی-44 با افزایش سن رشد میکند. کاهش سالانه حدود 15 درصد است. از دیدگاه اقتصادی، بیشتر مرغهای تخمگذارها عمر مفید 1 تا 2 سال دارند. بنابراین، برای تسهیل تغذیه و مدیریت و حفظ سطح بالای تولید، قبل از پرورش مرغهای تخمگذار در همان سال، مرغهای لاغر، بیمار، عقب افتاده و شیطانی در گله باید تشخیص داده شده و پرورش یا حذف شوند؛ برای کسانی که پس از تکمیل یک سال تخمگذاری به استفاده ادامه میدهند، مگسهای با بازدهی پایین که پیش از این جوجه کشی میکنند باید در طول سازماندهی مجدد حذفی شوند و تنها مرغهای سالم و پربار را نگه داری کنند و جوجهکشی دستی باید اجرا شود.
3. تدابیری برای حفظ گرما و محافظت از سرما اتخاذ کنید. مناسبترین دما برای بالا-مرغهای تخمگذار 16 تا 23 درجه سانتیگراد است. هنگامی که دما کمتر از 13 درجه سانتیگراد باشد، تولید تخممرغ بهطور قابل توجهی کاهش مییابد. بنابراین در زمستان، بهترین کار این است که در قفس در یک خانه مشکل با نمای جنوب بنشینید و بر اساس شرایط از اجاق گازها، دیوارهای آتشنشانی، گرمایش، گلخانههای پلاستیکی و غیره استفاده کنید تا دمای داخل خانه را افزایش دهید. برای قرار دادن مرغهای تخمگذار در اسارت بر روی زمین، دما را می توان با افزایش تراکم جوراب یا گرم کردن انبار بالا برد. کف دستگاه سالن مرغداری باید خشک و تمیز نگه داشته شود. سالن مرغداری باید محکم بسته شود تا از نفوذ باد تونل جلوگیری کند و توجه به تهویه مناسب برای حفظ هوای تازه در خانه داشته باشید. رطوبت نسبی هوا در خانه 60 درصد است و همچنین میتوان از بسترهای ضخیم استفاده کرد؛ زمین تمیز و ضدعفونی شده، سپس یک مرغ تخمگذار آهک پاشیده میشود و بعد 1 کیلوگرم (حدود 10 سانتیمتر ضخامت) بستر بر هر متر مربع پخش میشود. کاه را هر روز تمیز کنید، و هنگامی که دما بعد از بهار افزایش می یابد بستر را خارج کنید.
چهارم، نور مکمل. پس از شروع تخمگذاری، زمان نوردهی باید در حدود 14 تا 15 ساعت در روز حفظ شود. در زمستان زمان روشنایی طبیعی کوتاه است، بنابراین نور مصنوعی اضافی لازم است. برای به دست آوردن حداکثر مزایای اقتصادی از مرغهای تخمگذار که باید حذف شود، زمان روشنایی روزانه میتواند تا 18 ساعت افزایش یابد.
5. در پیشگیری از اپیدمی و بهداشت کار خوبی انجام دهید. یکی برای واکسیناسیون و کارهای کرمزدایی است. مرغهای تخمگذار با واکسن بیماری نیوکاسل تضعیف شده، واکسن آلومینیوم هیدروکسید وبا مرغ، واکسین آبله مرغان و کرمزدایی لوامیسول در سن 18 هفته (2 هفته قبل از شروع تولید) درمان میشوند؛ دومین مورد برای بهبود بهداشت محیط است. جلوگیری از ورود افراد، موش ها و غیره به سالن مرغداری ، تا بیماری را وارد نکند و در همان زمان ، بطور منظم یا نامنظم ، طبق وضعیت واقعی ، داروهای پیشگیرانه. سومین نکته توجه به بررسی وضعیت سلامتی مرغ ها، یافتن ناهنجاری ها و در زمان مناسب اتخاذ اقدامات مربوطه برای کشف علت است.
ششم، از تأثیر عوامل استرس زا اجتناب کنید. مرغهای تخمگذار نسبت به تغییرات محیطی در طول دوره تخمگذاری حساستر هستند. هنگامی که آنها تحت تأثیر عوامل استرسزا مختلف مانند جابجایی، جهش در تغذیه، تهویه نامناسب، نور ناکافی، واکسیناسیون و شوک قرار میگیرند، واکنشی به استرس نشان خواهند داد و باعث تغییر عملکرد فیزیولوژیکی خود میشوند. منجر به کاهش تولید تخممرغ یا توقف تولید شود. بنابراین، تأثیر عوامل مختلف استرسزا باید به حداقل برسد یا از آن اجتناب شود. کارکنان مدیریت باید به صورت مرتب و منظم در داخل و خارج از سالن مرغداری کار کنند. تمام عملیاتها باید سبک و قابل دسترس باشند. به ویژه، باید از وحشت مرغها در برابر زبری و سر و صدا جلوگیری کنند و محیط را نسبتاً آرام و پایدار نگه دارند.