هفت نکته برای پرورش مرغ در زمستان

هفت نکته برای پرورش مرغ در مقابل زمستان سرد:

دما را چک کنید.

بررسی کنید که آیا دمای ترمومتر مطابق با درجه حرارت واقعی مورد نیاز است یا خیر. اگر اختلاف دما بسیار زیاد باشد، بلافاصله اقداماتی را برای کنترل درجه حرارت در محدوده مورد نیاز انجام دهید و سعی کنید که آن را نسبتاً پایدار نگه دارید.

تهویه هوا را بررسی کنید.

به ویژه زمانی که دما در زمستان سرد پایین است، مردم اغلب فقط توجه خود را بر گرم نگه داشتن و تهویه هوا متمرکز می‌کنند. مرغ‌ها وقتی تهویه مناسبی دارند، پر جنب و جوش و فعال هستند و در خانه هیچ بویی عجیب و غریب وجود ندارد، به ویژه زمانی که دما و تهویه برای آنها مناسب باشد، احساس آسودگی می‌کنند. اگر مرغ‌ها بدون بیماری و بی‌حرکت، تنفس کمی دارند، در سالن مرغداری گردوغبار وجود دارد و بوی قوی می‌دهند به این معنی است که هوای درون آن بسیار کثیف است و تهویه باید بلافاصله تقویت شود.

رطوبت هوا را چک کنید.

رطوبت بالاتر منجر به زنده ماندن و تکثیر میکروارگانیسم‌ها می‌شود، اگر همراه با دمای پایین باشد، آسیب دمای کم را تشدید می‌کند. رطوبت پایین منجر به خشکی سالن مرغداری می‌شود که می‌تواند به راحتی باعث بروز بیماری‌های تنفسی در مرغ‌ها شود، به‌ویژه اگر جوجه‌ها برای مدت طولانی در یک محیط خشک بمانند. بنابراین، باید به تنظیم رطوبت سالن مرغداری توجه داشته باشیم.

چراغ را بررسی کنید.

زمان روشنایی طبیعی در زمستان کوتاه است که نمی‌تواند نیازهای فیزیولوژیکی مرغ‌های تخم‌گذار را برآورده کند و برای تکمیل آن به نور مصنوعی احتیاج است.

آب و غذای مرغ را بررسی کنید.

در مصرف نسبتاً پایدار هستند. اگر کاهش قابل توجهی در مصرف مرغ یا فقط آب نوشیدن بدون خوردن وجود داشته باشد، این نشان می‌دهد که جوجه به برخی از بیماری‌ها آلوده شده است. علت باید هر چه زودتر کشف و به موقع درمان شود.

بررسی مدفوع

رنگ مدفوع را برای خون بررسی کنید. به‌طور کلی، مدفوع مرغ‌های تخم‌گذار نرم است و ادرار مرغ‌های گوشتی نوارهایی دارد. برخی از بیماری‌ها می‌توانند باعث اسهال در مرغها شوند. به عنوان مثال، هنگامی که مرغ‌ها از بیماری گامبول (بیماری عفونی بورسا) و برونشیت عفونت‌زا رنج می‌برند، مدفوع آن‌ها زرد و سفید است؛ وقتی مرغ‌های مبتلا به بیماری نیوکاسل دچار این بیماری می‌شوند، مدفونات آبی سبز، زرد یا سفید رنگ تولید می‌کنند. مدفوع خونی در خانه نشان می‌دهد که بیشتر مرغ‌ها به کوکسیدیوز مبتلا شده‌اند. هنگامی که مدفوع غیرطبیعی یافت شود، مرغ مدفوعی باید برای تشخیص و درمان پیدا شده و در صورت لزوم کالبدشکافی گردد.

گازهای مضر را بررسی کنید.

آسیب‌زاترین گازها برای مرغ‌ها آمونیاک و سولفید هیدروژن هستند که می‌توانند اندام‌های حسی را تحریک کنند، باعث بروز بیماری‌های تنفسی شوند و بهره‌وری خوراک را کاهش دهند. بوی آمونیاک در هنگام ورود به سالن مرغداری نشان می‌دهد که میزان آمونیا در از حد استاندارد گذشته است. نسبت هیدروژن سولفید بالاست و غلظت آن هرچه به زمین نزدیکتر باشد بیشتر است.

هنگامی که شرایط زیر در سالن مرغداری رخ دهد، می‌توان تعیین کرد که مقدار بیش از حد هیدروژن سولفید در هوا وجود دارد: 1. سطح ظروف مسی سیاه می‌شود. 2- روی سطح ظروف آهنی گالوانیزه رسوبات سفید وجود دارد. 3. رنگ هنری سیاه از بین می‌رود. علاوه بر این، مرغداری‌هایی که از اجاق‌های زغال برای عایق‌بندی استفاده می‌کنند باید در برابر مسمومیت مونوکسید کربن توسط کارکنان و جوجه‌ها محتاط باشند. هنگامی که 3 نوع گازهای مضر بالا بیش از حد باشد، باید بلافاصله اقدامات مرتبط با آن را انجام دهید، مانند افزایش مناسب تهویه و جایگزین کردن فضولات و... برای کاهش و حذف آسیب آنها به مرغ ها.
ارسال بازخورد به ما
تاریخچه History
ذخیره شد.